Co to jest GS1 Digital Link i czy go potrzebuję do paszportu produktu?

Standard do powiązania kodu kreskowego z informacjami o produkcie online

GS1 Digital Link to techniczny sposób powiązania kodu kreskowego, kodu QR lub innego nośnika danych z adresem internetowym zawierającym informacje o produkcie. W praktyce oznacza to, że kod QR na oponie zawiera nie tylko numer, ale łącze, które prowadzi bezpośrednio do strony z danymi dotyczącymi tego konkretnego produktu — na przykład do cyfrowego paszportu produktu. GS1 Digital Link został opracowany przez GS1, organizację stojącą za znanym kodem kreskowym (GTIN), i ma na celu przystosowanie istniejącej identyfikacji produktów do internetu: jeden skan, jedno łącze i stojące za nim dane, których potrzebuje producent, handlowiec lub użytkownik końcowy.

Co to dotyczy, a czego nie

Sama ESPR nie wymienia GS1 Digital Link z nazwy. Artykuł 11 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) opisuje wymogi dotyczące technicznego projektu i funkcjonowania cyfrowego paszportu produktu w kategoriach funkcjonalnych: musi istnieć nośnik danych, który jest czytelny maszynowo, odwołuje się do unikalnego kodu identyfikacyjnego i pozostaje dostępny przez określony czas. Sposób, w jaki ta powiązanie zostanie technicznie opracowane, nie jest określony w samym rozporządzeniu — zostanie wypełnione bliżej poprzez delegowane akty wykonawcze dla poszczególnych grup produktów. GS1 Digital Link nie jest zatem obowiązkiem prawnym sam w sobie, ale istniejącym, powszechnie rozpowszechnionym standardem, który odpowiada wymogom artykułu 11 i artykułu 12. Dla sektora opon jest to istotne, ponieważ sektor od dziesięcioleci pracuje z kodami identyfikacyjnymi GS1; dla innych grup produktów można wybrać inne rozwiązanie techniczne, pod warunkiem że spełnia te same wymogi funkcjonalne.

Co to zatem nie jest: obowiązek istniący niezależnie od ESPR, ani też znak certyfikacyjny lub certyfikowanie. Jest to porozumienie techniczne dotyczące sposobu budowania łącza, porównywalne z konwencją adresowania. Pytanie, czy opona wymaga paszportu produktu i kiedy, jest udzielane przez delegowany akt wykonawczy dla opon — nie przez pytanie, czy używany jest GS1 Digital Link.

Brak ustalonej daty dla standardu technicznego

Nie ma ustalonej daty, w której GS1 Digital Link lub jakikolwiek inny szczególny standard techniczny zostanie uznany za obowiązkowy dla paszportu produktu opon. ESPR pozostawia precyzyjne technicze opracowanie nośnika danych delegowanym aktom wykonawczym dla poszczególnych grup produktów, a dla opon takie akty jeszcze nie istnieją. Zgodnie z planem pracy ESPR na lata 2025-2030 delegowany akt wykonawczy dla opon oczekiwany jest w 2027 r.; obowiązek dotyczący paszportów opon oczekiwany jest w oparciu o to wokół 2029 r., ale ta data również nie jest ustalona. Gdy delegowany akt wykonawczy zostanie opublikowany i będzie jasne, jaki standard techniczny dla nośnika danych będzie przepisany lub dopuszczony, zostanie to tutaj zaktualizowane. Do tego czasu nie ma obowiązku prawnego, aby już teraz stosować GS1 Digital Link — ani nic innego — do opon.

Co to w praktyce oznacza

Dla importera opon lub hurtownika pierwszym krokiem nie jest wybór technicznego standardu, ale uporządkowanie podstawowych danych produktu: producent, skład, parametry eksploatacyjne oraz dane już dostarczane przez producenta lub importera. Wybór GS1 Digital Link lub podobnego połączenia między kodem QR a danymi online to szczegół implementacyjny zwykle obsługiwany przez platformę, która kompiluje pasport i dostarcza nośnik danych — w ten właśnie sposób tyrepas.eu wypełnia tę część. Kto już teraz pracuje z kodami identyfikacyjnymi GS1 (GTIN na opakowaniach lub oponach), dysponuje bazą, która dobrze wpisuje się w to podejście, ale nie musi nic dodatkowego robić, dopóki delegowana ustawa dotycząca opon nie zostanie opublikowana. Ważniejsze jest śledzenie, kiedy ta ustawa się pojawi, ponieważ wówczas będzie jasne, które dane są obowiązkowe i jakie wymogi techniczne stawiają się nośnikowi danych. Do tego czasu najważniejsze jest utrzymywanie istniejących danych produktu w uporządkowanej i kompletnej formie, aby konwersja na pasport — niezależnie od dokładnego standardu technicznego — mogła się później odbyć bez opóźnień.

Podstawa w artykule 11 i artykule 12 rozporządzenia ESPR

Artykuł 11 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) stanowi, że cyfrowy paszport produktu musi być dostępny za pośrednictwem nośnika danych, który jest czytelny maszynowo i odnosi się do unikalnego kodu identyfikacyjnego produktu. Artykuł 12 opisuje systematykę tego unikalnego kodu identyfikacyjnego, obejmującą identyfikację produktu, uczestnika rynku i w stosownych przypadkach lokalizację produkcji. Razem tworzą one ramy funkcjonalne, którym może odpowiadać standard techniczny taki jak GS1 Digital Link, bez że rozporządzenie w sposób szczególny go nakazuje. Konkretne wypełnienie techniczne dla każdej grupy produktów — w tym ewentualnie wybór konkretnego standardu połączenia — wynika z delegowanych aktów, które Komisja Europejska ustanawia dla każdej kategorii produktów.

Kto już teraz zarządza danymi opon, robi dobrze, jeśli zapisuje je w sposób uporządkowany i możliwy do prześledzenia dla każdego produktu; to praca, która i tak jest konieczna, niezależnie od tego, jaki standard techniczny ostatecznie zostanie nakazany dla nośnika danych.