Hoe komt de QR-code voor het productpaspoort op mijn banden?
De QR-code zelf komt op de band, verpakking of documentatie
De QR-code voor het digitale productpaspoort wordt aangebracht op de band zelf, op de verpakking, of in de begeleidende documentatie — welke van die drie voor banden gaat gelden, bepaalt de gedelegeerde handeling die de Europese Commissie voor deze productgroep nog moet publiceren. Artikel 11 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) legt wel al de algemene eisen vast waaraan die code moet voldoen: hij moet duurzaam zijn, leesbaar blijven gedurende de levensduur van het product, en gekoppeld zijn aan een unieke productidentificatie waarmee het paspoort wordt opgehaald. De fabrikant of importeur is verantwoordelijk voor het aanbrengen van de code op het product. Tyrepas.eu stelt het paspoort samen uit de gegevens die de fabrikant of importeur aanlevert, host dat paspoort, en levert de QR-code die naar dat paspoort verwijst — de aanbrenger van die code op de band blijft de fabrikant of importeur zelf.
Dit gaat over banden, niet over het bestaande energielabel
Deze QR-code-verplichting volgt uit de ESPR, de algemene kaderverordening voor digitale productpaspoorten. Het is een ander traject dan het bestaande energielabel voor banden, dat op een aparte regeling berust en al langer verplicht is. Verwar de twee niet: het energielabel gaat over rolweerstand, grip en geluid, en staat los van het digitale productpaspoort. Artikel 16 van de ESPR gaat over labels die de Commissie per productgroep kan voorschrijven naast — of in combinatie met — het paspoort, en artikel 17 regelt de bescherming tegen nagebootste etiketten. Of en hoe die twee artikelen straks voor banden concreet worden ingevuld, staat nog niet vast; dat wordt eveneens in de gedelegeerde handeling voor banden bepaald. Wat hier beschreven wordt, is dus de algemene technische verplichting rond de gegevensdrager uit artikel 11, niet een uitspraak over een specifiek label voor banden.
Nog geen vaste datum, wel een tijdpad
Er is voor banden nog geen vastgestelde datum waarop de QR-code verplicht wordt. De ESPR zelf is een kaderverordening; de concrete verplichtingen per productgroep — inclusief het moment waarop banden eraan moeten voldoen — komen pas met de gedelegeerde handeling voor die productgroep. Volgens het werkplan van de Commissie voor 2025-2030 wordt die gedelegeerde handeling voor banden verwacht in 2027, waarna er doorgaans nog een overgangsperiode volgt voordat de verplichting daadwerkelijk ingaat. Op basis daarvan wordt rond 2029 verwacht dat het productpaspoort voor banden van kracht wordt, maar dit is een inschatting op basis van het werkplan en geen vaststaande datum. Zodra de gedelegeerde handeling is gepubliceerd, is bekend welke exacte datum geldt en welke technische details voor banden specifiek zijn ingevuld. Tot die tijd geldt er voor banden geen verplichting om een QR-code voor een digitaal productpaspoort aan te brengen.
Hoe dit in de praktijk wordt opgepakt
Wie zich hierop voorbereidt, doet dat doorgaans in deze volgorde. Eerst wordt in kaart gebracht welke productgegevens al beschikbaar zijn — technische specificaties, materiaalsamenstelling, herkomst — en welke nog ontbreken, want die gegevens vormen straks de inhoud van het paspoort. Daarna wordt gevolgd wanneer de gedelegeerde handeling voor banden verschijnt, omdat die pas de exacte eisen vastlegt: waar de code op het product komt, welke gegevens verplicht in het paspoort staan, en vanaf welke datum dit geldt. Zodra die eisen bekend zijn, wordt het paspoort samengesteld uit de aangeleverde gegevens en wordt de QR-code gegenereerd die ernaar verwijst — dat is het moment waarop een platform als tyrepas.eu de code levert. Het fysiek aanbrengen van die code op de band, de verpakking of in de documentatie blijft daarna een taak van de fabrikant of importeur, met inachtneming van de duurzaamheids- en leesbaarheidseisen uit artikel 11. Pas in deze volgorde — gegevens op orde, regelgeving volgen, paspoort en code laten genereren, code aanbrengen — sluit aan bij hoe de verplichting is opgebouwd.
De basis: artikel 11, 16 en 17 van de ESPR
Artikel 11 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) beschrijft het technisch ontwerp en de werking van het digitale productpaspoort, waaronder de eisen aan de gegevensdrager — in de praktijk meestal een QR-code — en de koppeling met een unieke productidentificatie. Artikel 16 regelt de mogelijkheid om naast het paspoort ook een etiket voor te schrijven per productgroep, en artikel 17 beschermt tegen het namaken van zulke etiketten. Welke van deze artikelen concreet op banden worden toegepast en met welke technische details, wordt vastgelegd in de gedelegeerde handeling voor deze productgroep, die nog niet is gepubliceerd.
Wie nu al wil voorsorteren, kan beginnen met het op orde brengen van de eigen productgegevens en het volgen van de publicatie van de gedelegeerde handeling voor banden via de officiële EU-bronnen. Tyrepas.eu houdt deze pagina bij zodra er nieuwe informatie beschikbaar komt.
Waar dit op gebaseerd is
- Verordening (EU) 2024/1781 (ESPR), artikel 11 (technisch ontwerp en werking van het digitale productpaspoort)
- Verordening (EU) 2024/1781 (ESPR), artikel 16 (etiketten) en artikel 17 (nagebootste etiketten)
De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.
Wat u concreet moet doen
Wat er van u wordt verwacht
De QR-code is de fysieke schakel tussen de band en het digitale paspoort. Artikel 11 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) beschrijft dat het paspoort toegankelijk moet zijn via een datadrager, en dat die datadrager op het product zelf, op de verpakking of in de bijgevoegde documentatie staat. Voor banden is de praktische invulling meestal: de code op de band aanbrengen. Wat dat betekent, valt in een paar afzonderlijke verplichtingen uit te splitsen.
De datadrager moet fysiek aanwezig zijn op of bij het product
De QR-code is niet iets dat alleen op een factuur of website staat — die moet aan het product zelf te koppelen zijn. Bij banden ligt aanbrengen op het zijvlak het meest voor de hand, omdat daar de bandenmaat en overige specificaties ook al staan. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit een keuze in het productieproces of bij import: wordt de code door de fabrikant al op de band gezet, of wordt die er in het distributiecentrum nog op aangebracht (sticker, label, gravering)? Dat is een technische en logistieke beslissing, geen juridische, maar de gevolgen ervan — leesbaarheid, houdbaarheid, positionering — raken wel aan de vraag of het paspoort daadwerkelijk vindbaar is zoals artikel 11 beoogt.
De code moet verwijzen naar een unieke, vindbare identiteit
Een QR-code op een band is pas nuttig als die naar het juiste paspoort leidt, en niet naar een paspoort van een ander model of een andere maat. Dat vraagt om een systeem waarin elk product — of elke productgroep, afhankelijk van hoe de gegevens zijn opgebouwd — een eigen, unieke identificatie krijgt. Hoe je dat opzet, en welke rol een bandenmaat daarbij speelt, is uitgewerkt in hoe geef ik elk product een unieke identificatiecode? en in hoe verhoudt de bandenmaat zich tot de unieke identificatiecode?. Voor een groothandel die tientallen maten van hetzelfde model voert, is dit vaak de eerste plek waar het misgaat: een QR-code die technisch werkt, maar naar de verkeerde variant verwijst.
De datadrager moet een gestandaardiseerd formaat volgen
Artikel 11 laat ruimte voor technische standaarden waarmee de datadrager leesbaar en interoperabel blijft, ook buiten één winkelsysteem of platform. In de praktijk wordt daarvoor vaak gewerkt met een systeem als GS1 Digital Link, dat een QR-code koppelt aan een gestructureerde identificatiecode. Of dat voor uw eigen assortiment relevant is en hoe dat zich verhoudt tot de eigen artikelcodering, staat beschreven in wat is GS1 Digital Link en heb ik dat nodig voor het productpaspoort?. Voor een importeur die al met GS1-barcodes werkt voor logistiek, is dit meestal een uitbreiding op een bestaand systeem, niet een nieuw systeem naast het oude.
Het onderscheid tussen de QR-code en een keurmerk of etiket moet herkenbaar blijven
Artikel 16 en artikel 17 van de ESPR gaan over etiketten en het verbod op etiketten die een echt etiket nabootsen of ermee kunnen worden verward. Dat is relevant zodra een band, naast de QR-code voor het paspoort, ook nog voorzien is van andere labels — een energielabel, een merkkeurmerk, een eigen kwaliteitssticker. De QR-code voor het productpaspoort staat los van die etiketten en moet niet zodanig worden vormgegeven of gepositioneerd dat een gebruiker de indruk krijgt dat het om een keurmerk of certificering gaat. Voor bedrijven die zelf stickers ontwerpen of laten drukken, is dit een aandachtspunt bij de opmaak: de QR-code is een verwijzing naar informatie, geen kwaliteitsstempel.
Waar het misgaat in de praktijk
Een paar situaties komen terug bij bedrijven die de QR-code voor het eerst invoeren.
De sticker met de QR-code wordt op een plek op de band aangebracht die bij normaal gebruik snel slijt of vervuilt, waardoor de code binnen een paar maanden onleesbaar is. Wat er dan praktisch gebeurt en wie daar iets mee moet, staat beschreven in wat moet ik doen als de QR-code op de band onleesbaar of beschadigd is.
Eén QR-code wordt voor een hele reeks bandmaten van hetzelfde model gebruikt, zonder dat vooraf is nagedacht over de vraag of die maten voldoende gelijk zijn om dezelfde gegevens te delen. Zie hierover kan ik dezelfde gegevens gebruiken voor meerdere bandmaten van hetzelfde model.
Een importeur laat de QR-code door de fabrikant aanbrengen, maar heeft geen zicht op welke informatie daarachter hangt of wie die informatie beheert zodra het product in Europa wordt verkocht onder een andere naam of merk.
De QR-code wordt naast een bestaand kwaliteitskeurmerk geplaatst in een vergelijkbare vormgeving, waardoor niet meteen duidelijk is dat het om twee verschillende dingen gaat — het paspoort enerzijds, een keurmerk anderzijds.
Het paspoort wordt gekoppeld aan een systeem dat niet is voorbereid op koppeling met de eigen voorraadadministratie, waardoor wijzigingen in het assortiment niet automatisch doorwerken in de inhoud achter de QR-code. Zie kan ik het productpaspoort koppelen aan mijn ERP- of voorraadsysteem?.
Wat u kunt vastleggen
- Een overzicht van welke productgroepen of bandmaten onder het digitaal productpaspoort vallen, inclusief de vraag of dat voor uw assortiment al zeker is — zie geldt het digitaal productpaspoort voor mijn banden?
- Een beschrijving van het gekozen identificatiesysteem: welke code per product, en hoe die code tot stand komt
- Afspraken met de leverancier of fabrikant over wie de QR-code aanbrengt, in welk stadium van productie of import
- Een procedure voor beschadigde of onleesbare codes, inclusief wie daarvoor verantwoordelijk is
- Een overzicht van welke informatie achter de QR-code staat, en waar die informatie wordt gehost en bijgehouden
- Een korte toelichting op de vormgeving van de QR-code ten opzichte van andere etiketten of keurmerken op het product, zodat het onderscheid ook intern duidelijk is vastgelegd
Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.
Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.