Μπορώ να συνδέσω το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος με το σύστημα ERP ή προσέγγιση αποθέματός μου;

Τι συγκεκριμένα πρέπει να κάνετε

Τι αναμένεται από εσάς

Το διαβατήριο πρέπει να μπορεί να λαμβάνει δεδομένα από ένα σύστημα πηγής

Ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος δεν πληκτρολογείται χειροκίνητα σε ένα χωριστό έντυπο — τα δεδομένα προέρχονται από κάπου: από ένα σύστημα ERP, ένα πακέτο διαχείρισης αποθήκης, μια εξαγωγή Excel του κατασκευαστή, ή ένας συνδυασμός αυτών. Το άρθρο 10 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) θέτει απαιτήσεις για τα δεδομένα που πρέπει να περιέχονται στο διαβατήριο και πώς είναι προσιτά, αλλά δεν προβλέπει μέσω ποιου συστήματος μια επιχείρηση υποβάλλει εκείνα τα δεδομένα. Για έναν εισαγωγέα ελαστικών ή έναν χονδρέμπορο με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό στην πράξη σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει ένας σταθερός, επαναλαμβανόμενος τρόπος για να μεταφέρονται δεδομένα προϊόντων από το δικό του σύστημα στο διαβατήριο — όχι μια εφάπαξ χειροκίνητη εισαγωγή που επανεπινοείται για το επόμενο φορτίο ελαστικών.

Η σύζευξη πρέπει να συμφωνεί με έναν μοναδικό κωδικό αναγνώρισης ανά προϊόν

Το άρθρο 11 του ESPR περιγράφει πώς πρέπει να λειτουργεί τεχνικά το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, συμπεριλαμβανομένης της σύνδεσης ανάμεσα σε ένα προϊόν και το διαβατήριό του μέσω ενός κωδικού αναγνώρισης. Ένα σύστημα ERP ή αποθήκης συνήθως λειτουργεί με τους δικούς του αριθμούς άρθρων, SKU ή εσωτερικούς κωδικούς. Για τη σύνδεση με το διαβατήριο, αυτός ο εσωτερικός κωδικός πρέπει να συμπίπτει με ή να μεταφραστεί στον κωδικό αναγνώρισης που χρησιμοποιεί το διαβατήριο. Επιχειρήσεις που έχουν ήδη έναν σαφή, μοναδικό κωδικό ανά μέγεθος ελαστικού ή ανά παρτίδα στο σύστημα αποθήκης τους έχουν πλεονέκτημα εδώ· επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν γενικές θέσεις ή γενικά ονόματα μοντέλων, συχνά ανακαλύπτουν μόνο κατά τη σύνδεση ότι η εσωτερική διαχείρισή τους δεν είναι αρκετά λεπτομερής. Περισσότερα για αυτό το βασικό βήμα βρίσκονται σε πώς δίνω σε κάθε προϊόν έναν μοναδικό κωδικό αναγνώρισης;

Οι αλλαγές στο σύστημα πηγής πρέπει να αντικατοπτρίζονται στο διαβατήριο

Ένα σύστημα αποθήκης δεν είναι ποτέ στατικό: οι τιμές αλλάζουν, οι προδιαγραφές ενημερώνονται, ένας προμηθευτής προσαρμόζει μια σύνθεση. Το άρθρο 10 υποθέτει ένα διαβατήριο που αντικατοπτρίζει την τρέχουσα κατάσταση των πραγμάτων στο μέτρο που αυτό απαιτείται από την κατηγορία δεδομένων. Για μια επιχείρηση, αυτό σημαίνει ότι μια σύνδεση με το δικό της σύστημα πρέπει να λειτουργεί όχι μόνο κατά την πρώτη εισαγωγή, αλλά και κατά τις μεταγενέστερες προσαρμογές — αλλιώς δημιουργείται ένα διαβατήριο που ήταν σωστό κατά τη δημοσίευση, αλλά δεν είναι πλέον.

Η σύζευξη πρέπει να είναι ανιχνεύσιμη προς την πηγή

Ένα διαβατήριο που εμφανίζει δεδομένα χωρίς να μπορεί να ανιχνευθεί ακόμη από ποιο σύστημα, ποια εξαγωγή ή ποια έκδοση προέρχονται αυτά τα δεδομένα, είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί σε έλεγχο. Αυτό δεν προκύπτει από ένα συγκεκριμένο άρθρο αλλά από την πρακτική πλευρά των άρθρων 10 και 11 μαζί: τα δεδομένα πρέπει να είναι σωστά ΚΑΙ να είναι ελεγχόμενα. Για επιχειρήσεις με σύνδεση με το ERP τους, αυτό σημαίνει ότι μια μορφή καταγραφής ή διαχείρισης εκδόσεων είναι επιθυμητή — πότε μεταφέρθηκε ποιο σύνολο δεδομένων και από ποιον.

Όπου παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη

Ένας χονδρέμπορος συνδέει τη μονάδα διαχείρισης αποθήκης του συστήματος ERP μία φορά στο διαβατήριο κατά την εκκίνηση, αλλά ξεχνά ότι τα νέα μεγέθη ελαστικών που προστίθενται αργότερα δεν περιλαμβάνονται αυτόματα — το διαβατήριο παραμένει στο εύρος της ημερομηνίας εκκίνησης.

Ένας εισαγωγέας χρησιμοποιεί στο σύστημα ERP έναν κωδικό συνάθροισης για ολόκληρη μια σειρά προϊόντων ("175/65R14 θερινό ελαστικό, διάφορες μάρκες"), ενώ το διαβατήριο πρέπει να λειτουργεί ανά μοναδικό κωδικό αναγνώρισης. Η σύνδεση στη συνέχεια παράγει ένα διαβατήριο για προϊόντα που στην πραγματικότητα χρειάζονται το καθένα το δικό του διαβατήριο — δείτε επίσης πώς σχετίζεται το μέγεθος του ελαστικού με τον μοναδικό κωδικό αναγνώρισης;

Ένας διαχειριστής στόλου λαμβάνει μια εξαγωγή του κατασκευαστή σε μια μορφή που δεν ταιριάζει με το δικό του σύστημα αποθήκης, και τα δεδομένα πληκτρολογούνται χειροκίνητα σε ένα ενδιάμεσο αρχείο. Κατά την επόμενη παράδοση, το ενδιάμεσο αρχείο δεν ενημερώνεται, με αποτέλεσμα το διαβατήριο να εμφανίζει μια παλαιότερη έκδοση των προδιαγραφών από ό,τι υπάρχει πραγματικά στην αποθήκη.

Μια επιχείρηση συνδέει το σύστημα ERP απευθείας στο διαβατήριο χωρίς ενδιάμεσο βήμα, και ένα σφάλμα σε ένα πεδίο εξαγωγής (για παράδειγμα, μια αναστολή στήλης με μεγέθη ελαστικών) περνά απαρατήρητο σε πολλά διαβατήρια, επειδή κανείς δεν ελέγχει τα συνδεδεμένα δεδομένα μετά τη μεταφορά.

Ένας εισαγωγέας πιστεύει ότι ένας μόνο διασυνδεδεμένος σύνδεσμος είναι επαρκής για όλες τις μελλοντικές παραλλαγές ενός μοντέλου, ενώ στην πραγματικότητα απαιτούνται ξεχωριστά δεδομένα για κάθε μέγεθος ή εκδοχή — το ζήτημα του αν τα δεδομένα μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν για διαφορετικά μεγέθη ελαστικών του ίδιου μοντέλου τίθεται τότε πολύ αργά, δείτε μπορώ να χρησιμοποιήσω τα ίδια δεδομένα για πολλαπλά μεγέθη ελαστικών του ίδιου μοντέλου;

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Ένα επισκόπηση του ποιο σύστημα (ERP, διαχείριση αποθεμάτων, πύλη προμηθευτή) είναι η πηγή για ποιο πεδίο δεδομένων στο διαβατήριο, έτσι ώστε σε περίπτωση ερώτησης ή ελέγχου να είναι αμέσως σαφές από πού προέρχεται ένα στοιχείο ή προδιαγραφή.
• Μια καθορισμένη διαδικασία για τη μεταφορά δεδομένων για νέα προϊόντα, συμπεριλαμβανομένης της στιγμής κατά την οποία ανατίθεται και διασυνδέεται ο μοναδικός κωδικός αναγνώρισης.
• Μια συμφωνία σχετικά με το ποιος είναι υπεύθυνος για την ενημέρωση του διαβατηρίου όταν τα δεδομένα στο σύστημα πηγής αλλάζουν — και εντός ποιας διαδικασίας συμβαίνει αυτό.
• Ένα βήμα ελέγχου μετά από κάθε διασύνδεση ή εξαγωγή, στο οποίο ελέγχεται δειγματοληπτικά εάν τα δεδομένα στο διαβατήριο συμφωνούν με το σύστημα πηγής.
• Ένα αρχείο καταγραφής ή ιστορικό εκδόσεων του τι έχει μεταφερθεί και πότε, έτσι ώστε μια αλλαγή να μπορεί να ανιχνευθεί εκ των υστέρων.
• Τεκμηρίωση της ίδιας της τεχνικής σύζευξης (ποιες μορφές εξαγωγής, ποια πεδία αντιστοιχίζονται, ποιο λογισμικό ή ενδιάμεσο επίπεδο χρησιμοποιείται), χρησιμοποιήσιμη ως παράρτημα σε εσωτερικούς ελέγχους.

Για τις εταιρείες που πρέπει ακόμα να καθορίσουν αν τα ελαστικά τους υπόκεινται καν σε αυτή την υποχρέωση, είναι ένα λογικό προηγούμενο βήμα — δείτε ισχύει το ψηφιακό φύλλο δεδομένων προϊόντος για τα ελαστικά μου; Ο καθένας που θέλει να μάθει περισσότερα για τον ρόλο του διαβατηρίου στην αλυσίδα εφοδιασμού στο σύνολό της, και πού ταιριάζει η σύζευξη με το δικό του σύστημα, θα βρει μια γενική εξήγηση στο τι είναι ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος για ελαστικά;