Wat betekent het productpaspoort als ik banden van buiten de EU invoer?

De invoerder krijgt een eigen verplichting onder de ESPR

Wie banden van buiten de EU invoert, krijgt onder de ESPR een eigen rol als importeur, met eigen verplichtingen rond het digitale productpaspoort — los van wat de fabrikant buiten de EU al heeft gedaan. De Verordening (EU) 2024/1781 (ESPR) legt in artikel 29 verplichtingen bij importeurs neer, en in artikel 15 krijgt de douane de bevoegdheid om bij binnenkomst van goederen op het digitale productpaspoort te controleren. Voor een band die in een fabriek buiten de EU wordt geproduceerd en vervolgens door een Europese partij wordt ingevoerd, betekent dit dat er twee aanknopingspunten zijn: de fabrikant die de gegevens oorspronkelijk aanlevert, en de importeur die verantwoordelijk wordt op het moment dat het product de EU-markt binnenkomt.

Voor wie dit geldt, en voor wie niet

Deze verplichting raakt specifiek de partij die als importeur optreedt: degene die banden van buiten de EU op de EU-markt brengt. Dat is een andere positie dan die van een distributeur die banden koopt bij een partij die al in de EU is gevestigd — in dat geval is er geen sprake van invoer van buiten de EU, en gelden andere schakels in de keten. Het gaat ook niet over de fabrikant zelf, als die buiten de EU zit: de fabrikant blijft verantwoordelijk voor het samenstellen van de onderliggende gegevens, maar de verplichtingen van artikel 29 richten zich op de importeur als aparte marktdeelnemer. Wagenparkbeheerders en eindgebruikers die banden aanschaffen via een Europese leverancier, hebben in de praktijk vooral te maken met de partij die het paspoort al heeft geregeld, en niet zelf met deze importeursverplichting.

Datum nog niet vastgesteld

Er is nog geen vaste datum waarop deze verplichtingen voor banden concreet ingaan. De ESPR is de kaderverordening; de daadwerkelijke productvereisten voor banden — inclusief het digitale productpaspoort — worden per productgroep uitgewerkt in een gedelegeerde handeling. Volgens het werkplan van de Europese Commissie voor de periode 2025-2030 wordt die gedelegeerde handeling voor banden verwacht in 2027. Zodra die handeling is gepubliceerd, wordt duidelijk vanaf welke datum banden onder het paspoortregime vallen en welke concrete gegevens en termijnen daarbij horen. Tot die tijd gelden de algemene bepalingen van de ESPR als kader, zonder dat er al een vaste ingangsdatum voor het bandenpaspoort ligt. Zodra de gedelegeerde handeling er is, wordt deze pagina bijgewerkt met de datum.

Wat dit betekent voor wie banden invoert

Voor een importeur die banden van buiten de EU haalt, is de eerste stap om helder te krijgen bij welke fabrikant of leverancier de onderliggende productgegevens vandaan komen, en of die partij in staat is deze gegevens tijdig en volledig aan te leveren. Zodra de gedelegeerde handeling voor banden van kracht wordt, is de tweede stap om na te gaan of het paspoort er is op het moment dat de goederen de EU binnenkomen — dat is precies het moment waarop de douanecontrole van artikel 15 relevant wordt. Een derde punt om in de gaten te houden is de herkomst van de gegevens: de importeur is er verantwoordelijk voor dat het paspoort aanwezig is, maar is meestal afhankelijk van de fabrikant buiten de EU voor de inhoud ervan. Het is daarom praktisch om deze afspraak vroeg in de inkooprelatie te beleggen, in plaats van pas bij de eerste zending na het ingaan van de verplichting. Een platform zoals tyrepas.eu kan hierin een schakel zijn: het stelt het paspoort samen op basis van de gegevens die de fabrikant of importeur aanlevert, host het paspoort voor de vereiste periode, en levert de QR-datadrager die aan het fysieke product of de verpakking wordt gekoppeld. Daarmee ligt de inhoudelijke verantwoordelijkheid voor de juistheid van de gegevens bij degene die ze aanlevert, maar wordt de technische kant van beschikbaarheid en herkenbaarheid bij binnenkomst ondervangen.

De wettelijke basis: artikel 15 en 29 ESPR

Deze verplichtingen volgen rechtstreeks uit de ESPR zelf. Artikel 29 van Verordening (EU) 2024/1781 legt verplichtingen bij importeurs neer die specifiek zien op het digitale productpaspoort, als aanvulling op de verplichtingen die al bij de fabrikant liggen. Artikel 15 van diezelfde verordening geeft de douane de bevoegdheid om bij het binnenkomen van goederen op de EU-markt te controleren op de aanwezigheid van het digitale productpaspoort. Samen vormen deze twee artikelen de basis waarom invoer van buiten de EU een aparte verantwoordelijkheid met zich meebrengt, los van de verplichtingen die al bij de fabrikant rusten. De precieze productvereisten voor banden volgen nog uit een gedelegeerde handeling die op deze kaderbepalingen voortbouwt.

Wat te doen

Wie nu al banden van buiten de EU invoert, kan het beste bij de fabrikant of leverancier nagaan welke productgegevens beschikbaar zijn en of die partij voorbereid is op het aanleveren van een digitaal productpaspoort zodra dat voor banden verplicht wordt. Voor de actuele stand van de gedelegeerde handeling en de exacte ingangsdatum is de officiële tekst op EUR-Lex de aangewezen bron, en deze pagina wordt bijgewerkt zodra die handeling is gepubliceerd.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

Een bedrijf dat banden van buiten de EU haalt en op de Europese markt zet, wordt voor die banden gezien als importeur. Dat is een aparte rol met eigen verplichtingen, los van de vraag of het paspoort inhoudelijk klopt — die verantwoordelijkheid ligt bij de fabrikant, maar de importeur heeft een eigen rol bij de poort. Artikel 29 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) beschrijft wat er van een importeur wordt verwacht.

Nagaan of het productpaspoort er is voordat de banden worden ingevoerd

Voor een importeur betekent dit dat het paspoort en de bijbehorende QR-datadrager er moeten zijn vóórdat de banden de EU-markt op gaan, niet pas als een klant erom vraagt. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers is dit meestal een kwestie van inrichting: iemand binnen inkoop of kwaliteit die bij elke nieuwe bestelling of nieuwe bandenlijn checkt of het paspoort al is aangeleverd door de fabrikant buiten de EU, vóórdat de order wordt bevestigd. Welke gegevens daarvoor precies nodig zijn, staat beschreven op de pagina over welke gegevens u bij uw leverancier van banden opvraagt.

Nagaan of de gegevens in het paspoort kloppen en volledig zijn

Een importeur wordt niet verondersteld de technische inhoud zelf te controleren zoals een fabrikant dat zou doen, maar wel om redelijkerwijs te controleren dat het paspoort aanwezig, leesbaar en compleet lijkt. Dat is meer dan het paspoort openen en zien dat er iets in staat — het gaat om nagaan of de velden zijn ingevuld die bij dit type band horen. Hoe dat in de praktijk wordt opgezet, staat beschreven op de pagina over hoe u de gegevens van uw leverancier op juistheid controleert.

Naam en contactgegevens vermelden

Een importeur wordt verwacht zijn naam, geregistreerde handelsnaam of merk en contactgegevens te vermelden, zodat er een aanspreekpunt binnen de EU is. Voor een bedrijf van deze omvang is dit vaak al onderdeel van bestaande etikettering of documentatie, maar het is een aparte, expliciete verplichting die naast de gewone bedrijfsgegevens op de verpakking of factuur staat.

Bewaren van gegevens en meewerken aan controles

Artikel 15 van de ESPR gaat over de douanecontroles op het digitale productpaspoort. Voor een importeur betekent dit dat de douane bij de grens kan vragen om het paspoort te tonen — via de QR-datadrager — voordat de banden in het vrije verkeer komen. Praktisch gezien vraagt dit om een werkwijze waarbij de datadrager al bij de zending of de begeleidende documenten aanwezig is, niet iets dat achteraf nog geregeld moet worden. Een bedrijf dat met meerdere zendingen en leveranciers werkt, doet er goed aan dit als vast onderdeel van het inklaringsproces te beleggen, net zoals nu al gebeurt met andere invoerdocumenten.

Ingrijpen bij een band die niet in orde is

Wanneer een importeur redenen heeft om aan te nemen dat een bandenmodel niet aan de eisen voldoet — bijvoorbeeld omdat het paspoort ontbreekt of duidelijk incompleet is — wordt van de importeur verwacht daarop te reageren, tot en met het niet in de handel brengen van die banden. Dit is voor een importeur een andere positie dan alleen "doorgeven wat de fabrikant levert": er wordt een eigen beoordeling gevraagd.

Waar het misgaat in de praktijk

Een paar situaties komen in de praktijk van bandenimport regelmatig terug.

Een importeur bestelt een nieuwe bandenlijn bij een fabriek in Azië en ontdekt pas bij aankomst van de container dat er geen QR-datadrager op de banden of verpakking is aangebracht. De zending staat dan al bij de grens, en aanpassen kan niet meer op tijd.

Een fabrikant buiten de EU levert wel gegevens, maar in een eigen format dat niet aansluit op wat het paspoort vereist — bijvoorbeeld ontbrekende velden over materiaalsamenstelling. De importeur nam aan dat "een paspoort" voldoende was, zonder te toetsen of de inhoud compleet was.

Een bedrijf werkt met meerdere fabrieken voor hetzelfde bandenmodel, bijvoorbeeld om productiecapaciteit te spreiden, en krijgt van elke fabriek losse, niet op elkaar afgestemde gegevens. Bij het samenvoegen tot één paspoort per model ontstaan tegenstrijdigheden die niemand er tijdig uithaalt.

Een importeur gaat ervan uit dat de fabrikant buiten de EU verantwoordelijk blijft voor eventuele fouten in het paspoort, en onderneemt zelf niets als er twijfel is over de juistheid van de gegevens. De eigen rol bij het signaleren en eventueel tegenhouden van een gebrekkige zending wordt daarbij over het hoofd gezien.

Een bedrijf richt de controle op het paspoort in als eenmalige actie bij de eerste zending van een nieuw bandenmodel, maar herhaalt die controle niet bij volgende zendingen — terwijl een fabrikant tussentijds iets aan de specificaties kan hebben gewijzigd zonder het paspoort bij te werken.

Wat u kunt vastleggen

Voor een importeur van banden van buiten de EU is het zinvol om een aantal zaken schriftelijk of procedureel vast te leggen, zodat de eigen verplichtingen aantoonbaar zijn ingevuld:

Een vaste afspraak met elke fabrikant buiten de EU over wanneer en hoe het productpaspoort en de QR-datadrager worden aangeleverd, bijvoorbeeld vastgelegd volgens de aanpak op de pagina over afspraken in uw inkoopcontract.
Een interne checklist die bij elke nieuwe order wordt doorlopen: is het paspoort aanwezig, is de QR-datadrager leesbaar, staan de verwachte velden erin.
Een vastgelegde werkwijze voor wat te doen als de gegevens ontbreken of onvolledig zijn, inclusief wie binnen het bedrijf beslist over het al dan niet doorzetten van de invoer. Bij aanhoudende problemen met een leverancier is het nuttig te weten welke stappen mogelijk zijn, zoals beschreven op de pagina over wat u kunt doen als uw leverancier de gegevens niet levert.
Een overzicht van de eigen bedrijfsgegevens zoals die op elke zending moeten worden vermeld, zodat dit niet per zending opnieuw wordt uitgezocht.
Een dossier per bandenmodel waarin is vastgelegd van welke fabriek of fabrieken de banden komen, relevant voor bedrijven die met gegevens van meerdere fabrieken werken en deze in één paspoort moeten combineren.

Deze vastlegging is geen doel op zich, maar maakt het mogelijk om bij een douanecontrole of een vraag van een klant snel te laten zien dat de eigen rol als importeur is ingevuld, ook als de brondata van een fabrikant buiten de EU komt die niet rechtstreeks onder Europees toezicht staat.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.