tyrepas.eu
Inloggen Aanmelden

Mijn leverancier levert de gegevens niet — wat kan ik doen?

De verantwoordelijkheid blijft bij de fabrikant of importeur

Als een leverancier de gegevens voor het digitale productpaspoort niet aanlevert, verschuift daarmee niet de verplichting om het paspoort compleet te krijgen. De ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) legt in artikel 27 verplichtingen op aan de fabrikant, en in artikel 38 aan andere actoren in de toeleveringsketen die informatie moeten doorgeven. Die twee verplichtingen staan los van elkaar: de fabrikant of importeur die het product op de markt brengt, blijft degene bij wie de verplichting ligt om het paspoort te laten kloppen — ook als een toeleverancier de benodigde gegevens niet, te laat, of onvolledig aanlevert. Een leverancier die niet levert, is dus binnen de systematiek van de ESPR geen omstandigheid die de fabrikant of importeur automatisch vrijpleit.

Wat wel en niet onder deze regel valt

Dit onderwerp gaat over de verhouding tussen twee verplichtingen binnen de ESPR: die van de fabrikant of importeur om het paspoort te laten opstellen, en die van andere actoren in de keten om daarvoor de nodige informatie aan te leveren. Het gaat niet over een uitkeringsmechanisme of claimrecht: de ESPR zelf regelt niet hoe een fabrikant een leverancier kan dwingen om te leveren, of wat er financieel gebeurt als dat niet gebeurt. Dat is een kwestie tussen de contractpartijen onderling, en valt onder gewoon verbintenissenrecht, niet onder de ESPR. Ook belangrijk: zolang er voor banden nog geen gedelegeerde handeling van kracht is, bestaat de wettelijke verplichting om een paspoort te voeren nog niet — de vraag "wat als mijn leverancier niet levert" speelt dan nog niet in juridische zin, wel in praktische zin voor wie alvast wil voorsorteren.

Nog geen vaste datum voor bandenpaspoorten

Wanneer artikel 27 en artikel 38 concreet gaan gelden voor banden, hangt af van de gedelegeerde handeling die de Europese Commissie voor deze productgroep nog moet vaststellen. Volgens het ESPR-werkplan 2025-2030 wordt die handeling in 2027 verwacht; de datum waarop de verplichtingen daadwerkelijk gaan gelden voor bandenfabrikanten en -importeurs staat daarmee nog niet vast. Tot het moment dat die handeling is gepubliceerd en van toepassing wordt, is er voor banden geen wettelijke verplichting tot een productpaspoort, en dus ook geen wettelijk kader waarbinnen het niet-leveren van gegevens door een toeleverancier een rol speelt. Dat betekent niet dat het onderwerp nu geen aandacht verdient — het betekent dat de juridische consequenties van een leverancier die niet levert, nog niet bestaan.

Praktische stappen als een leverancier gegevens achterhoudt

Wie nu al met deze vraag zit — bijvoorbeeld omdat een toeleverancier structureel geen gegevens deelt over materialen of herkomst — pakt dit meestal in deze volgorde aan. Eerst: nagaan wat er contractueel is afgesproken met de leverancier over het aanleveren van productinformatie, en of daarin al iets staat over tijdigheid of volledigheid. Vervolgens: verzoeken om gegevens schriftelijk vastleggen, zodat er een spoor ligt als de kwestie later relevant wordt — zowel richting de leverancier als, zodra de verplichting voor banden ingaat, richting een toezichthouder. Daarna: bepalen of het raadzaam is om nu al afspraken met leveranciers aan te scherpen, zodat de gegevensstroom staat tegen de tijd dat de gedelegeerde handeling van kracht wordt. Tot slot: bedenken dat een leverancier die structureel niet levert, in de kern een commercieel en contractueel geschil is — de ESPR regelt de verplichting van de fabrikant of importeur richting de markt, niet het geschil tussen bedrijven onderling.

De basis: artikel 27 en artikel 38 van de ESPR

Artikel 27 van de ESPR beschrijft de verplichtingen van fabrikanten, waaronder de zorg dat een product vergezeld gaat van een correct digitaal productpaspoort. Artikel 38 verplicht andere actoren in de toeleveringsketen om de informatie die nodig is om aan de verordening te voldoen, accuraat en volledig door te geven aan de partij die daarvoor verantwoordelijk is. Uit de combinatie van deze twee artikelen volgt dat de eindverantwoordelijkheid voor het paspoort bij de fabrikant of importeur ligt, terwijl de leveringsplicht van gegevens bij andere schakels in de keten ligt — twee aparte verplichtingen die niet automatisch op elkaar inwerken als een van beide niet wordt nagekomen.

Wie nu al te maken heeft met een leverancier die relevante productgegevens niet deelt, doet er goed aan dit vast te leggen en de eigen leveranciersafspraken tegen het licht te houden, zodat de basis er staat zodra de verplichting voor banden daadwerkelijk ingaat.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

Wie banden importeert of op de markt brengt, is voor het productpaspoort afhankelijk van gegevens die vaak niet zelf worden geproduceerd, maar van een fabrikant of een schakel hoger in de keten moeten komen. De ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) regelt in artikel 38 wat er van actoren in de toeleveringsketen wordt verwacht, en in artikel 27 wat er van een fabrikant wordt verwacht. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers vertaalt zich dat in een aantal praktische punten.

Gegevens die beschikbaar moeten zijn, moeten daadwerkelijk beschikbaar zijn

Artikel 38 gaat ervan uit dat actoren in de toeleveringsketen de informatie leveren die nodig is om aan de eisen van de verordening te voldoen. Voor een importeur betekent dit dat de eigen positie in de keten — vaak die van iemand die het paspoort samenstelt op basis van andermans gegevens — niet vrijstelt van de vraag of die gegevens er ook echt zijn. Praktisch: er moet een moment zijn waarop wordt vastgesteld welke partij welke gegevens levert, en wat er gebeurt als dat niet gebeurt.

De fabrikant blijft aanspreekpunt voor de juistheid van gegevens

Artikel 27 legt verplichtingen bij de fabrikant neer, onder meer over de informatie die in het paspoort terechtkomt. Voor een importeur die zelf niet fabriceert, is dit relevant omdat het aangeeft wie in de keten verantwoordelijkheid draagt voor de inhoud — en dus wie aanspreekbaar is wanneer gegevens ontbreken of niet kloppen. Dat is geen garantie dat een fabrikant vlot levert, maar het is wel het uitgangspunt waarop een importeur zich kan baseren bij het opvragen van gegevens.

Vastleggen wat er wél en niet is ontvangen

Waar de regelgeving een verdeling van verantwoordelijkheden beschrijft, ligt er in de praktijk een taak bij het bedrijf zelf: bijhouden wat er is opgevraagd, wanneer, en wat daarvan is binnengekomen. Dat is geen wettelijke verplichting die letterlijk zo in de artikelen staat, maar een praktische invulling ervan. Zonder een dossier van opgevraagde en ontvangen gegevens is er weinig om op terug te vallen als een leverancier later stelt dat er nooit iets is gevraagd, of dat er wel is geleverd.

Waar het misgaat in de praktijk

De leverancier reageert niet op verzoeken. Een importeur vraagt gegevens op bij een fabrikant buiten de EU, krijgt geen reactie, en stuurt de vraag een paar keer opnieuw zonder dat dit wordt vastgelegd. Wanneer er later gevraagd wordt wat er is ondernomen, is er geen overzicht van data, verzoeken en (afwezige) antwoorden.

Gegevens komen wel, maar onvolledig of inconsistent. Een fabriek levert een deel van de technische specificaties, maar niet de gegevens over materialen of testresultaten. De importeur stelt het paspoort samen met wat er is, zonder te registreren welke onderdelen ontbreken en waarom.

Meerdere fabrieken, geen duidelijke afspraak wie wat levert. Bij bedrijven die dezelfde bandenlijn in verschillende fabrieken laten maken, ontstaat onduidelijkheid over welke fabriek verantwoordelijk is voor welk deel van de gegevens. Dat probleem raakt aan de vraag hoe gegevens van meerdere fabrieken in één paspoort samenkomen, en zonder een vooraf afgesproken verdeling wordt het lastig te achterhalen bij wie iets is misgegaan.

Inkoopcontracten zeggen niets over het paspoort. Een contract met een leverancier is jaren geleden opgesteld en gaat over prijs, levertijd en kwaliteit van het product — niet over de levering van paspoortgegevens. Wanneer die gegevens uitblijven, is er geen contractuele basis om daarop terug te vallen.

Import van buiten de EU zonder duidelijke afspraak over herkomst van gegevens. Bij invoer van banden van buiten de Unie is het niet altijd vanzelfsprekend dat de fabrikant weet welke gegevens onder de ESPR nodig zijn, of bereid is die op de gevraagde manier te leveren. Dat raakt aan de bredere vraag wat invoer van buiten de Europese Unie betekent voor de eigen verplichtingen, los van wat een buitenlandse leverancier al dan niet aanlevert.

Wat u kunt vastleggen

Een aantal documenten en afspraken maakt het makkelijker om aan te tonen wat er is ondernomen wanneer een leverancier niet of onvolledig levert:

  • Correspondentie met de leverancier, bewaard als bewijs van de poging tot verkrijging van gegevens — ook als die poging niets oplevert.
  • Een clausule in het inkoopcontract over de levering van paspoortgegevens, inclusief wat er gebeurt bij uitblijven daarvan. Hoe dit in een contract wordt opgenomen, staat beschreven bij afspraken over paspoortgegevens in het inkoopcontract; voor nieuwe contracten is dit een logisch moment om dit toe te voegen, voor bestaande contracten een punt om te herzien.
  • Een controlestap bij ontvangst van gegevens, waarbij wordt vastgelegd of de gegevens volledig en aannemelijk zijn. Dat sluit aan bij de vraag hoe de juistheid van geleverde gegevens wordt gecontroleerd — ook een onvolledige levering is immers een vorm van "niet leveren" die vastgelegd kan worden.
  • Een dossier per productlijn of leverancier, waarin wordt bijgehouden welke gegevens compleet zijn, welke ontbreken, en welke stappen zijn gezet om ontbrekende gegevens alsnog te krijgen.

Deze vastlegging verandert niets aan de vraag of en wanneer een leverancier daadwerkelijk levert. Wat het wel doet, is een onderbouwd beeld geven van wat er aan de eigen kant is gedaan — iets wat waarde heeft op het moment dat er verantwoording moet worden afgelegd over een paspoort dat nog niet compleet is.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.