tyrepas.eu

Πόσο καιρό πρέπει να παραμείνει διαθέσιμο ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος;

Η περίοδος φύλαξης δεν είναι ακόμη καθορισμένη, διαφέρει ανά ομάδα προϊόντων

Το πόσο καιρό ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος πρέπει να παραμένει διαθέσιμο δεν καθορίζεται στο ίδιο το ESPR με ένα συγκεκριμένο αριθμό ετών. Το άρθρο 10 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) καθορίζει ωστόσο ότι το διαβατήριο πρέπει να παραμείνει προσβάσιμο, αλλά αφήνει τη συγκεκριμένη διάρκεια στη δεδηλωμένη πράξη που συντάσσεται ξεχωριστά για κάθε ομάδα προϊόντων. Για τα ελαστικά, αυτή η πράξη δεν υπάρχει ακόμα. Μόλις δημοσιευθεί, η περίοδος φύλαξης για τα ελαστικά θα είναι καθορισμένη και θα αναφερθεί εδώ. Μέχρι τότε, υπάρχει σαφήνεια σχετικά με την αρχή — το διαβατήριο πρέπει να υπάρχει όσο είναι σχετικό για τη χρήση, συντήρηση, επισκευή και τέλος ζωής του προϊόντος — αλλά όχι σχετικά με τον αριθμό ετών που συνδέεται με αυτό.

Για ποιους ισχύει αυτό και τι δεν καλύπτει

Το θέμα αυτό αφορά τη διαθεσιμότητα του ίδιου του διαβατηρίου: πόσο καιρό τα δεδομένα πρέπει να παραμείνουν προσβάσιμα μέσω του φορέα δεδομένων QR. Δεν αφορά τη διάρκεια της εγγύησης του ελαστικού, δεν αφορά ενδεχόμενη νόμιμη υποχρέωση φύλαξης τιμολογίων ή άλλων διοικητικών εγγράφων, και δεν αφορά τη διάρκεια ισχύος μιας σήμανσης CE ή έγκρισης τύπου — αυτές είναι ξεχωριστές υποχρεώσεις με τους δικούς τους κανόνες. Επίσης, το ερώτημα ποιος διατηρεί το διαβατήριο (ο κατασκευαστής, ο εισαγωγέας, ή ένας πάροχος υπηρεσιών όπως το tyrepas.eu) είναι κάτι διαφορετικό από το πόσο καιρό το διαβατήριο πρέπει να υπάρχει· το άρθρο 10 θέτει απαιτήσεις για το διαβατήριο στο σύνολό του, εντός των οποίων η διατήρηση και η περίοδος φύλαξης είναι δύο ξεχωριστά συστατικά.

Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι εδώ πρόκειται για ελάχιστη περίοδο που θα προτείνει η κανονιστική πράξη. Τίποτα δεν εμποδίζει ένα μέρος να διατηρήσει το διαβατήριο διαθέσιμο περισσότερο από ό,τι απαιτείται αυστηρώς — για παράδειγμα, επειδή ένας διαχειριστής στόλου θέλει να μπορεί να ανακτήσει τα δεδομένα ακόμη και μετά την απόσυρση των ελαστικών για τη δική του διαμόρφωση αρχείου.

Κανένα σταθερό χρονοδιάγραμμα, αλλά μια σαφή σειρά

Η ημερομηνία κατά την οποία η περίοδος φύλαξης για τα ελαστικά θα καθοριστεί, εξαρτάται από τη στιγμή κατά την οποία δημοσιεύεται η δεδηλωμένη πράξη για αυτή την ομάδα προϊόντων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Εργασίας ESPR 2025-2030, αυτή η πράξη για τα ελαστικά αναμένεται το 2027 — αυτό είναι ένα χρονοδιάγραμμα σχεδιασμού από το σχέδιο εργασίας, όχι νόμιμη προθεσμία, και επομένως μπορεί να μετακινηθεί. Μέχρι να υπάρχει η πράξη, δεν ισχύει κανένας συγκεκριμένος υποχρεώσεων για τα ελαστικά σχετικά με τη διάρκεια φύλαξης του διαβατηρίου. Αυτό που έχει ήδη καθοριστεί: το ESPR ως κανονισμός πλαισίου ισχύει και περιγράφει στο άρθρο 10 την αρχή ότι ένα διαβατήριο πρέπει να παραμείνει διαθέσιμο· η συμπλήρωσή του ανά ομάδα προϊόντων — συμπεριλαμβανομένου του ακριβούς αριθμού ετών — έρχεται ακόμα.

Τι σημαίνει αυτό τώρα για την προετοιμασία

Όποιος ασχολείται ήδη με ψηφιακά διαβατήρια προϊόντων για ελαστικά μπορεί να λάβει υπόψη μερικά πράγματα, με τη σειρά με την οποία συνήθως προκύπτουν. Πρώτον: να ξεκινήσετε από μια μεγαλύτερη περίοδο από ό,τι μόνο η περίοδος εγγύησης του ελαστικού, επειδή το άρθρο 10 είναι σκόπιμα κατευθυνόμενο σε ολόκληρη τη ζωή του προϊόντος, όχι μόνο στη φάση πώλησης. Στη συνέχεια: κατά την επιλογή μιας λύσης διατήρησης, λάβετε υπόψη τη δυνατότητα ότι η τελική περίοδος μπορεί να είναι μεγαλύτερη από ό,τι αναμένεται, ώστε να μην χρειάζεται να αναζητήσετε μια νέα λύση στη μέση. Μετά: παρακολουθήστε τη δημοσίευση της δεδηλωμένης πράξης για τα ελαστικά, γιατί μόνο τότε θα είναι δυνατό να αξιολογήσετε εάν μια υπάρχουσα λύση συμμορφώνεται με την καθορισμένη περίοδο. Και τέλος: φροντίστε τα πρωτογενή δεδομένα — τις πληροφορίες που παρέχει ο κατασκευαστής ή ο εισαγωγέας — να διατηρηθούν για τουλάχιστον τόσο καιρό όσο το διαβατήριο πρέπει να υπάρχει, γιατί ένα διαβατήριο δεν είναι περισσότερο από την αναπαράσταση αυτών των υποκείμενων δεδομένων.

Η νόμιμη βάση: άρθρο 10 και άρθρο 13 του ESPR

Το Άρθρο 10 του ESPR περιγράφει τις απαιτήσεις για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης ότι παραμένει προσβάσιμο. η ακριβής περίοδος καθορίζεται ανά ομάδα προϊόντων στην αντίστοιχη εξουσιοδοτημένη πράξη. Το Άρθρο 13 ρυθμίζει το μητρώο ψηφιακών διαβατηρίων προϊόντος, στο οποίο τα διαβατήρια — ή τουλάχιστον η θέση τους — διατηρούνται κεντρικά· το μητρώο αυτό είναι μέρος του τρόπου με τον οποίο διασφαλίζεται η μακρόχρονη διαθεσιμότητα, ακόμη και αφού ένας κατασκευαστής ή εισαγωγέας δεν είναι πλέον ενεργός. Για το πλήρες κείμενο και την τρέχουσα κατάσταση, η επίσημη δημοσίευση EUR-Lex του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1781 είναι η πηγή στην οποία πρέπει να ανατρέξετε.

Όσοι εισάγουν ή διακινούν ήδη ελαστικά, θα πρέπει να θέσουν σε τάξη την ίδια τους τη συλλογή δεδομένων ώστε να είναι έτοιμη μόλις εμφανιστεί η εξουσιοδοτημένη πράξη για τα ελαστικά, και στο μεταξύ να παρακολουθούν αυτή τη σελίδα για το ακριβές χρονοδιάγραμμα μόλις γίνει γνωστό.

Σε τι βασίζεται αυτό

Ο κανονισμός βρίσκεται στο EUR-Lex. Αναφερόμαστε σε κάθε δήλωση· δεν χρειάζεται να μας πιστέψετε.

Τι συγκεκριμένα πρέπει να κάνετε

Τι αναμένεται από εσάς

Διαθεσιμότητα κατά τη διάρκεια της ζωής του ελαστικού

Το άρθρο 10 της ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) ορίζει ότι το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος πρέπει να παραμείνει διαθέσιμο όσο αυτό είναι σχετικό για το προϊόν στο οποίο αναφέρεται. Για ένα ελαστικό, αυτό σημαίνει συγκεκριμένα: ο κωδικός QR στο προϊόν πρέπει, ακόμη και μετά από χρόνια χρήσης, να συνεχίσει να παραπέμπει σε ένα διαβατήριο που είναι πραγματικά προσβάσιμο. Για μια εταιρεία με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό σημαίνει κυρίως μια επιλογή για φιλοξενία που δεν κινείται με τη φήμη της ημέρας: κανένα πλατφόρμα που θα αποσυναρμολογηθεί μετά από λίγα χρόνια, κανένα συνδρομητικό που εξαρτάται από τη διάρκεια ζωής ενός και μόνου προμηθευτή. Η ακριβής περίοδος που θα επιβάλει η εξουσιοδοτημένη πράξη για τα ελαστικά δεν έχει ακόμη καθοριστεί — θα επιστρέψει μόλις δημοσιευθεί αυτή η πράξη.

Το διαβατήριο παραμένει συνδεδεμένο στον σωστό κωδικό ταυτοποίησης

Η υποχρέωση διατήρησης του διαβατηρίου δεν χωρίζεται από το ερώτημα του τρόπου εύρεσης του διαβατηρίου. Κάθε διαβατήριο συνδέεται με έναν μοναδικό κωδικό ταυτοποίησης, και αυτός ο κωδικός πρέπει κατά τη διάρκεια ολόκληρης της περιόδου διαθεσιμότητας να συνεχίσει να παραπέμπει στο σωστό, ενημερωμένο διαβατήριο. Όποιος αναρωτιέται πώς κάθε προϊόν λαμβάνει έναν μοναδικό κωδικό ταυτοποίησης, συναντά εδώ την άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος: ο ίδιος ο κωδικός δεν αλλάζει, αλλά το σύστημα πίσω του πρέπει να παραμείνει όρθιο για δέκα χρόνια ή περισσότερο χωρίς να χαθεί η σύνδεση.

Η εγγραφή στο ευρωπαϊκό μητρώο παραμένει επίσης

Το άρθρο 13 της ESPR ρυθμίζει το μητρώο των ψηφιακών διαβατηρίων προϊόντων. Ένα διαβατήριο που «ζει» στον κατασκευαστή ή τον εισαγωγέα είναι επίσης εγγεγραμμένο σε αυτό το μητρώο — και αυτή η εγγραφή πρέπει να κινηθεί με τη διάρκεια ζωής του ίδιου του διαβατηρίου. Τι ακριβώς πρέπει να αναφέρεται σε αυτό το μητρώο και πώς σχετίζεται με τη δική της φιλοξενία, θα αντιμετωπιστεί στην εξήγηση σχετικά με το μητρώο των ψηφιακών διαβατηρίων προϊόντων. Για μια εταιρεία, αυτό σημαίνει ότι η διαθεσιμότητα δεν είναι μόνο τεχνικό ζήτημα (λειτουργεί ο διακομιστής;) αλλά και διοικητικό: ταιριάζει ακόμη η εγγραφή με την πραγματικότητα;

Η διαθεσιμότητα δεν υπερβαίνει αυτόματα την επιχείρηση

Ένα ελαστικό που διαρκεί δέκα χρόνια δεν σπάνια υπερβαίνει την εταιρεία που το είχε εισαγάγει. Χρεοκοπίες, εξαγορές, συγχωνεύσεις — η υποχρέωση διαθεσιμότητας δεν λαμβάνει αυτά υπόψη, και αυτό είναι ακριβώς το σημείο όπου μια επιχείρηση πρέπει η ίδια να προβεί σε προμήθεια. Τι συμβαίνει πρακτικά αν ένας οργανισμός σταματήσει, εκτίθεται στο άρθρο σχετικά με τι συμβαίνει στο διαβατήριο προϊόντος όταν μια επιχείρηση διακόπτει; όποιος σκέπτεται αυτό τώρα, αποφεύγει ότι η ερώτηση τίθεται μόνο όταν δεν υπάρχει πλέον κανείς να την απαντήσει.

Όπου παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη

Ένας εισαγωγέας επιλέγει μια φθηνή λύση φιλοξενίας που ακυρώνεται μετά από τρία χρόνια από τον προμηθευτή — οι κωδικοί QR στα ελαστικά που ήδη πωλήθηκαν παραπέμπουν τότε σε τίποτα.

Μια εταιρεία μεταβαίνει σε ένα νέο σύστημα ERP και ξεχνά να μεταφέρει τα υπάρχοντα διαβατήρια. η σύνδεση μεταξύ συστήματος αποθέματος και διαβατηρίου χαλάει, ενώ θα ήταν υποτιθέμενο ότι σύνδεση με το δικό της σύστημα ERP ή αποθέματος αυτή την μετάβαση θα έπαιρνε αυτόματα.

Ένας χονδρέμπορας αναλαμβάνει μια γραμμή προϊόντων από άλλο μέρος, συμπεριλαμβανομένου του ακόμη διαθέσιμου αποθέματος, αλλά κανείς δεν ρυθμίζει ποιος θα είναι υπεύθυνος για τη συνέχεια των σχετικών διαβατηρίων.

Κατά τη διάρκεια μιας συγχώνευσης, η αρχική νομική οντότητα που είχε δημιουργήσει τα διαβατήρια εξαφανίζεται, χωρίς να έχει προσδιοριστεί εκ των προτέρων ποιος θα αναλάβει την υποχρέωση φιλοξενίας.

Μια εταιρεία υποθέτει ότι ένα διαβατήριο πρέπει να υπάρχει «για πάντα» και δαπανά περισσότερα από τα απαραίτητα χρήματα σε αυτό, ενώ η ακριβής περίοδος για τα ελαστικά δεν έχει καν καθοριστεί σε μια εξουσιοδοτημένη πράξη.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

  • Μια συμφωνία φιλοξενίας με διάρκεια που αντιστοιχεί στην αναμενόμενη διάρκεια ζωής του προϊόντος — όχι στη διάρκεια του τρέχοντος συμβολαίου IT.
  • Μια εσωτερική ανάθεση του ποιος είναι υπεύθυνος για τη διατήρηση του διαβατηρίου, ακόμη και κατά τη διάρκεια αλλαγών προσωπικού ή αναδιοργανώσεων.
  • Μια διαδικασία για το τι συμβαίνει κατά την διακοπή δραστηριοποίησης της επιχείρησης, την ανάληψη ή τη συγχώνευση, ώστε η συνέχεια του διαβατηρίου να μην εξαρτάται από τύχη.
  • Μια επισκόπηση των διαβατηρίων που σχετίζονται με τις αντίστοιχες γραμμές προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου του ερωτήματος εάν τα ίδια δεδομένα επαναχρησιμοποιούνται για άλλα μεγέθη ελαστικών του ίδιου μοντέλου — γιατί αυτή η επιλογή έχει επιπτώσεις στο πόσα διαβατήρια πρέπει να διατηρηθούν.
  • Μια συμφωνία με τον μέρος φιλοξενίας σχετικά με το τι συμβαίνει όταν τερματίζεται το συμβόλαιο: μεταφέρονται τα δεδομένα, και σε ποιον.
  • Ένα αρχείο καταγραφής των αλλαγών στο διαβατήριο, ώστε να μπορεί να αποδειχθεί ανά πάσα στιγμή ποια έκδοση ήταν διαθέσιμη και πότε.

Όποιος καθορίζει τώρα αυτού του είδους τις συμφωνίες, δεν χρειάζεται να περιμένει μέχri να δημοσιευθεί η delegated act για ελαστικά για να έχει ήδη μια δομή που μπορεί να προσαρμοστεί σε αυτή την υποχρέωση μόλις γίνει γνωστή η ακριβής περίοδος.

Αυτό δεν είναι νομική συμβουλή. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία που αφορά αυτή η πλατφόρμα. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευτείτε έναν δικηγόρο ή την αρμόδια αρχή ελέγχου.

Γραμμένο με AI με βάση τις παραπάνω πηγές, ελεγμένο από άνθρωπο στις 2026-08-22. Υπάρχει κάτι που δεν είναι σωστό; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις έχουν προτεραιότητα.