Ik verkoop banden onder mijn eigen merk — welke verplichtingen krijg ik?
Wie zijn merk op de band zet, is fabrikant
Kort antwoord: wie banden onder een eigen merknaam op de markt brengt, wordt voor de toepassing van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) beschouwd als fabrikant, ook als de banden feitelijk door een andere partij zijn geproduceerd. Dat betekent dat de verplichtingen die in artikel 27 van de ESPR aan fabrikanten worden toegeschreven, terechtkomen bij de partij wiens naam of merk op de band staat, en niet (alleen) bij de fabriek die de band heeft gemaakt. Voor bandenimporteurs en groothandels die onder eigen label verkopen is dit een fundamenteel punt: de rol "fabrikant" wordt in dit soort regelgeving gekoppeld aan wie zich als zodanig naar de markt presenteert, niet aan wie de fysieke productie doet.
Voor wie dit geldt en voor wie niet
Deze gelijkstelling geldt voor iedere partij die een product onder eigen naam of merk in de EU op de markt brengt, ongeacht of die partij zelf iets aan het product heeft veranderd. Een bandenimporteur die banden bij een fabriek laat maken en er zijn eigen merk op zet, valt hier dus onder. Hetzelfde geldt voor een groothandel die een private label voert. Het geldt niet voor een partij die banden ongewijzigd doorverkoopt onder het merk van de oorspronkelijke fabrikant: die partij is distributeur, en voor distributeurs gelden andere, lichtere verplichtingen dan voor fabrikanten. Het geldt evenmin voor wagenparkbeheerders die banden inkopen en gebruiken zonder er zelf een merk op te zetten; zij zijn eindgebruiker, geen marktdeelnemer in deze zin. Belangrijk is verder dat deze rolverdeling is gekoppeld aan het productpaspoort en de bijbehorende informatieverplichtingen zoals die voor banden worden uitgewerkt; de precieze inhoud van wat een "fabrikant" van banden moet aanleveren, volgt uit de productspecifieke gedelegeerde handeling voor banden, die er nu nog niet is.
Nog geen vaste datum, wel een vaststaand werkplan
Er is nog geen vaste datum waarop deze verplichting voor banden ingaat. De ESPR zelf is de kaderverordening; de concrete eisen voor een productgroep zoals banden — inclusief het moment waarop het digitale productpaspoort verplicht wordt — komen in een aparte gedelegeerde handeling. Volgens het ESPR-werkplan 2025-2030 wordt die gedelegeerde handeling voor banden verwacht in 2027. Tot die handeling is gepubliceerd, gelden voor banden de bestaande regels, maar nog niet de verplichting tot een digitaal productpaspoort. Zodra de gedelegeerde handeling is gepubliceerd, wordt de daadwerkelijke datum hier aangevuld; een schatting van wanneer het paspoort voor banden verplicht wordt, is op basis van de nu beschikbare bronnen niet te geven.
Wat dit betekent voor wie onder eigen merk verkoopt
Voor wie banden onder een eigen merk in de handel brengt, is de volgorde van aanpak ongeveer als volgt. Eerst: vaststellen dat de rol van fabrikant bij de eigen onderneming ligt zodra het eigen merk op de band staat, ongeacht wie de band fysiek heeft gemaakt. Vervolgens: nagaan welke gegevens van de daadwerkelijke producent nodig zijn om straks een productpaspoort te kunnen samenstellen, en afspraken maken over het aanleveren van die gegevens — materialen, herkomst en technische specificaties horen van de fabriek te komen, ook als de merkhouder verantwoordelijk is voor het paspoort zelf. Daarna: in de gaten houden wanneer de gedelegeerde handeling voor banden wordt gepubliceerd, omdat pas dan duidelijk wordt welke gegevens precies verplicht worden en per wanneer. Tot slot: bedenken dat het samenstellen, tien jaar hosten en voorzien van een QR-datadrager van het paspoort praktisch werk is dat uitbesteed kan worden, maar de verantwoordelijkheid voor de juistheid van de gegevens blijft bij de partij die als fabrikant geldt — dus bij de merkhouder.
De grondslag: artikel 27 van de ESPR
Deze indeling volgt uit artikel 27 van Verordening (EU) 2024/1781 (ESPR), waarin de verplichtingen van fabrikanten worden omschreven. Kenmerkend voor dit type EU-productregelgeving is dat de rol van fabrikant niet is voorbehouden aan wie fysiek produceert, maar wordt toegekend aan wie het product onder eigen naam of merk op de markt brengt. Voor de precieze reikwijdte en de exacte formulering is de officiële tekst van artikel 27 leidend; de productspecifieke uitwerking voor banden, inclusief het moment van inwerkingtreding, volgt uit de nog te publiceren gedelegeerde handeling voor deze productgroep.
Wie nu al onder eigen merk banden verkoopt, kan alvast in kaart brengen welke technische en materiaalgegevens de eigen toeleverancier kan aanleveren, en die afspraak vastleggen voordat de gedelegeerde handeling verschijnt — dan hoeft er later niet onder tijdsdruk gezocht te worden naar informatie die de fabriek dan mogelijk niet meer paraat heeft.
Waar dit op gebaseerd is
De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.
Wat u concreet moet doen
Wat er van u wordt verwacht
Banden onder eigen merk laten produceren en verkopen — het komt in de bandensector veel voor — heeft één juridisch gevolg dat niet vrijblijvend is: wie zijn eigen naam of merk op een band zet, wordt daarmee de fabrikant in de zin van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781), ook als de productie zelf volledig bij een derde partij ligt. Artikel 27 van die verordening legt de verplichtingen voor fabrikanten neer, en die verplichtingen volgen het merk, niet de fabriekshal. Twijfel over die status is precies waar veel eigen-merk-verkopers beginnen; Ben ik importeur of fabrikant volgens de ESPR? gaat daar dieper op in.
Zorgen dat het productpaspoort er is
De verplichting om een digitaal productpaspoort te laten opstellen ligt bij de fabrikant, en bij eigen merk is dat het bedrijf waarvan de naam op de band staat — niet de fabriek die de band fysiek maakt. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit praktisch dat er een proces moet zijn waarin de technische gegevens van de productiepartner worden verzameld, gecontroleerd en omgezet naar een paspoort per bandtype. Dat proces kan uitbesteed worden, maar de verantwoordelijkheid dat het paspoort er is en klopt, verschuift niet mee met de uitbesteding.
Zorgen dat het paspoort bij het product blijft
Artikel 27 verwacht dat het paspoort daadwerkelijk toegankelijk is via de datadrager op of bij het product, gedurende de periode die voor banden geldt. Bij eigen merk betekent dit dat de QR-code of vergelijkbare drager al bij de productiepartner correct wordt aangebracht — niet pas bij binnenkomst in het eigen magazijn. Een bedrijf dat zijn merk op banden van een externe fabriek zet, doet er praktisch goed aan om dit als vast onderdeel van de inkooporder bij die fabriek op te nemen.
Zorgen dat gegevens klopen en actueel blijven
De fabrikant staat er bij eigen merk voor in dat de gegevens in het paspoort overeenkomen met het werkelijke product. Bij eigen-merk-productie is dat een extra stap ten opzichte van zelf produceren: de gegevens komen van een derde partij, maar de verantwoordelijkheid voor de juistheid verschuift niet mee. Voor een middelgroot bedrijf is dit vaak de plek waar het misgaat, omdat de eigen-merk-verkoper zelf niet altijd over de brondata beschikt om iets te controleren. Wat dat concreet betekent als de gegevens toch niet kloppen, staat uitgewerkt op wie is aansprakelijk als er een fout in de gegevens van het productpaspoort zit.
Zorgen voor markering en identificatie
Naast het paspoort zelf verwacht artikel 27 dat de fabrikant zorgt voor correcte productidentificatie — zodat een band onder eigen merk herleidbaar is tot een specifiek type, batch of model. Voor een eigen-merk-verkoper met meerdere productielijnen bij verschillende fabrieken betekent dit dat er een intern systeem moet zijn dat merk, model en herkomst aan elkaar koppelt, ook als de onderliggende techniek per fabriek verschilt.
Bewaren van documentatie
De fabrikant houdt technische documentatie en bewijs van conformiteit beschikbaar. Bij eigen merk ligt die documentatie vaak (deels) bij de productiepartner. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers is het praktisch punt hier dat "beschikbaar houden" ook betekent: kunnen opvragen binnen een redelijke termijn, niet pas via een lange zoektocht bij een fabriek in een ander land.
Waar het misgaat in de praktijk
Een eerste situatie die vaak voorkomt: een bedrijf laat banden produceren bij verschillende fabrieken onder één eigen merknaam, en gaat ervan uit dat elke fabriek zelf het paspoort wel regelt. Dat is een denkfout — de merknaam bepaalt wie fabrikant is, niet de productielocatie.
Een tweede situatie: de productiepartner levert wel technische data, maar in een formaat of taal die niet aansluit op wat het paspoort vereist, en niemand binnen het eigen bedrijf controleert of de vertaalslag klopt voordat het paspoort live gaat.
Een derde situatie ontstaat bij wisseling van productiepartner: het eigen merk blijft, de fabriek verandert, en de aanname is dat het bestaande paspoort gewoon door kan lopen. Bij een andere fabriek horen echter vaak andere technische specificaties, wat betekent dat het paspoort feitelijk niet meer bij het product past.
Een vierde situatie speelt bij eigen merk dat via een buitenlandse producent loopt: het bedrijf denkt dat de verantwoordelijkheid bij die producent ligt omdat die de banden fysiek maakt, terwijl de ESPR de verantwoordelijkheid koppelt aan het merk op het product. Zie hierover ook Mijn fabrikant zit buiten de EU — wie regelt het productpaspoort dan?, ook al gaat die pagina specifiek over import — het onderliggende principe (verantwoordelijkheid volgt niet automatisch de fysieke productielocatie) speelt hier evengoed.
Een vijfde situatie: bij een fusie of overname van het eigen-merk-bedrijf wordt aangenomen dat bestaande paspoorten automatisch meegaan, zonder dat iemand nagaat wie voortaan als fabrikant geregistreerd staat. Wat daar precies bij hoort, staat beschreven op wat gebeurt er met bestaande productpaspoorten als mijn bedrijf wordt overgenomen.
Wat u kunt vastleggen
- Een overeenkomst met de productiepartner waarin is opgenomen wie de technische gegevens levert, in welk formaat en voor welke datum vóór levering.
- Een interne lijst van bandtypen onder eigen merk, gekoppeld aan de bijbehorende productiepartner en fabricagelocatie, zodat herleidbaarheid niet afhankelijk is van één persoon.
- Een vast controlemoment waarop binnenkomende technische data wordt vergeleken met de daadwerkelijke productspecificaties, vóórdat het paspoort wordt gepubliceerd.
- Afspraken over wat er gebeurt bij wisseling van productiepartner: wanneer een paspoort wordt aangepast of vervangen.
- Een overzicht van waar de technische documentatie van elke productiepartner wordt bewaard en hoe snel die kan worden opgevraagd.
- Een vaste verantwoordelijke binnen het eigen bedrijf voor het paspoortproces, ook als de uitvoering (het opstellen en hosten) is uitbesteed.
Voor wie nog niet zeker weet of dit allemaal van toepassing is op de eigen banden, is het raadzaam eerst te kijken naar Geldt het digitaal productpaspoort voor mijn banden? — de verplichtingen hierboven gelden immers alleen voor bandtypen die onder de regeling vallen.
Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.
Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.