czy muszę również utworzyć kartę produktu dla opon testowych lub próbek, które nie sprzedaję

Co konkretnie musisz zrobić

Co się od Ciebie oczekuje

ESPR wiąże obowiązek posiadania cyfrowego produktu karty katalogowej z wprowadzeniem produktu na rynek. Artykuł 1 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) określa zakres stosowania w tych kategoriach: chodzi o produkty wprowadzane na rynek lub wprowadzane do obrotu. Opony testowe i próbki, które nie są sprzedawane lub w inny sposób nie są wprowadzane do obrotu, ze swej natury znajdują się poza tym określeniem. Tekst rozporządzenia koncentruje się na produktach, które są dostarczane użytkownikowi lub handlowcowi — nie na egzemplarzach, które pozostają w fazie testowej, laboratorium lub w procesie rozwojowym.

To jest punkt wyjścia. To, co w praktyce dokładnie oznacza "wprowadzenie na rynek" i gdzie leży granica między testem a pierwszą dostawą, jest dalej precyzowane poprzez akt delegowany, który jest specyficzny dla opon. Dopóki go nie ma, nie ma tekstu specyficznego dla grupy produktów, który wymienia partie testowe opon z nazwy.

Opony testowe, które nie opuszczają fabryki

Opony testowane wewnętrznie — na torze testowym, w laboratorium, podczas prac rozwojowych nad nowym bieżnikiem — nie są oferowane odbiorcy. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników, które samo rozwija mieszanki lub bieżniki, oznacza to, że w tej fazie testów praktycznie nie trzeba opracowywać karty katalogowej, ponieważ produkt nie ma jeszcze statusu "wprowadzenia na rynek".

Próbki wysyłane do klienta lub dystrybutora

Tutaj sprawa staje się mniej wyraźna. Próbka wysłana do potencjalnego odbiorcy — na przykład w celu oceny przed większym zamówieniem — na pierwszy rzut oka wygląda jak test, ale opuszcza przedsiębiorstwo i trafia do trzeciej strony. Czy to liczy się jako "wprowadzenie na rynek", zależy od tego, jak ta czynność jest faktycznie zorganizowana: czy chodzi o bezpłatny egzemplarz próbny bez transakcji handlowej, czy o pierwszą dostawę, która jest już częścią procesu sprzedaży? Samo rozporządzenie nie robi tego rozróżnienia w tak wielu słowach dla opon konkretnie; tego rodzaju praktyczne wytyczne są dokładnie tym, do czego służy akt delegowany, jak również wyjaśniono na stronie dotyczącej czym jest akt delegowany i dlaczego określa, co należy zrobić.

Partie testowe do homologacji typu lub certyfikacji

Opony produkowane w małych ilościach do testów homologacji typu u producenta pojazdów znajdują się w pozycji pośredniej: nie są sprzedawane konsumentowi, ale są dostarczane trzeciej stronie w określonym celu. Przedsiębiorstwa, które dokonują tego rodzaju dostaw, powinny praktycznie rzecz biorąc, udokumentować, że chodzi o partię testową, a nie o zwykłą dostawę, aż do czasu wyjaśnienia, jak akt delegowany traktuje tego rodzaju przypadki.

Prowadzenie dokumentacji, również bez karty katalogowej

Nawet gdy paszport (jeszcze) nie jest wymagany dla partii testowej, pozostaje praktycznie wartościowy, aby dane, które normalnie znalazłyby się w paszporcie — skład, wyniki testów, data produkcji — były wewnętrznie dostępne. Artykuł 9 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) opisuje, jakie informacje zawiera paszport; informacje te są dla partii testowych często już dostępne w dokumentacji laboratoryjnej i mogą później służyć jako podstawa, jeśli partia otrzyma przeznaczenie handlowe.

Gdzie psuje się to w praktyce

Pierwsza sytuacja, w której coś idzie nie tak: próbka, która trafia "bezpłatnie" do dystrybutora, jest jednak w ewidencji rejestrowana jako sprzedaż (na przykład za sumę symboliczną), przez co status egzemplarza testowego faktycznie przestaje obowiązywać bez czyjejkolwiek wiadomości.

Druga: opony testowe, które po fazie testowej trafiają jednak do zwykłego zapasu i są sprzedawane bez tego, by kiedykolwiek przygotowano paszport. W momencie sprzedaży produkt nie jest już testem, ale regularnie sprzedawanym produktem — i wówczas obowiązek nadal ma zastosowanie, wraz ze wszystkimi danymi, które w tak późnym momencie trzeba jeszcze zebrać.

Trzecia sytuacja: importerowi zamawiającemu partię testową u producenta spoza UE na potrzeby własnej kontroli jakości partia ta zostaje następnie częściowo odsprzedana jako "druga jakość" po obniżonej cenie. Ta sprzedaż nie podlega już wyjątkowi testowemu, choć partia początkowa była testem.

Czwarta: firmy zakładają, że "brak sprzedaży konsumentom" oznacza "brak obowiązku", podczas gdy dostarczenie innej jednostce gospodarczej — na przykład operatorowi floty pojazdów testującemu instalację próbną — może już być traktowane jako wprowadzanie na rynek, gdy stoi za tym relacja handlowa.

Piąta: nie jest ustalane rozróżnienie między "testem" a "pierwszą dostawą", przez co podczas kontroli przeprowadzonej później nie można już wykazać, jaki status miała partia opon w tamtym momencie.

Co można teraz ustalić

• Wewnętrzna definicja tego, co w firmie uznawane jest za "test" lub "próbkę" i kiedy partia traci ten status (na przykład przy odsprzedaży).
• Rejestr dla każdej partii testowej: cel testu, odbiorca, liczba sztuk i czy towarzysz jej handlowa ekwiwalencja.
• Dane laboratoryjne i wyniki testów, które są już dostępne, aby mogły służyć później jako podstawa, gdyby pasport okazał się jednak konieczny — zobacz również, jakie dane powinny się w nim zwykle znaleźć na stronie o dane, które będą zawarte w produktowym paszporcie opon.
• Porozumienie z dystrybutorami lub partnerami testującymi dotyczące tego, co się dzieje, jeśli próbka zostanie jednak sprzedana, i kto w takim przypadku odpowiada za zestawienie paszportu.
• Przegląd typów i rozmiarów opon, które normalne podlegają obowiązkowi przedsiębiorstwa, w porównaniu z partiami testowymi — przydatne obok szerszego pytania czy paszport produktu dotyczy opon własnych.
• Notatka o statusie tego zagadnienia: dopóki delegowana wytyczna dotycząca opon nie zostanie opublikowana, nie ma potwierdzenia specyficznego dla grupy produktów dotyczącego dokładnego sposobu traktowania partii testowych, a może to być śledzone za pośrednictwem strony o kiedy paszport produktu staje się obowiązkowy dla opon.