Welke gegevens komen er in het productpaspoort van banden?

Wat u concreet moet doen

De ESPR zelf geeft geen kant-en-klare lijst met velden voor het productpaspoort van banden. Artikel 7 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) beschrijft welke categorieën informatievereisten er kunnen worden opgelegd, en artikel 10 van de ESPR beschrijft hoe die informatie in het digitale productpaspoort terechtkomt. De concrete lijst met bandenspecifieke velden — welke waarde, in welke eenheid, gemeten volgens welke methode — komt in de gedelegeerde handeling voor banden, die er op dit moment nog niet is. Wat hier volgt is dus een beschrijving van de categorieën die op grond van de ESPR-structuur te verwachten zijn, niet een definitieve lijst.

Wat er van u wordt verwacht

Productidentificatie vastleggen

Een productpaspoort moet het product uniek herleidbaar maken: merk, type, productiecode of vergelijkbare identificatie, en de naam van de fabrikant of importeur die verantwoordelijk is voor de gegevens. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit in de praktijk dat de gegevens die nu al her en der in ERP-systemen, facturen en verpakkingen staan, op één centrale plek consistent moeten worden aangeleverd — anders ontstaan er meerdere paspoorten voor wat feitelijk hetzelfde bandtype is.

Prestatiegegevens opnemen

Artikel 5 van de ESPR noemt prestatie-eisen als kern van het ecologisch ontwerp, en voor banden liggen dat de eigenschappen die nu al op het bandenlabel staan: rolweerstand, grip op nat wegdek en rolgeluid. Hoe de rolweerstandsklasse van een band wordt bepaald, hoe de grip op nat wegdek wordt vastgesteld en hoe het rolgeluid in decibel wordt vastgelegd, zijn stuk voor stuk waarden die al voor het label worden gemeten en die naar verwachting terugkomen in het paspoort. Voor een importeur betekent dit vooral een kwestie van gegevens overhevelen — als de onderliggende testrapporten er zijn.

Materiaalsamenstelling melden

Artikel 7 van de ESPR noemt materiaalsamenstelling en herkomst van grondstoffen als informatiecategorie die ecologisch ontwerp ondersteunt. Voor banden ligt het voor de hand dat dit uitmondt in gegevens over de rubbersamenstelling en over het aandeel gerecycleerd rubber. Dit raakt een ander deel van de organisatie dan de prestatiegegevens: niet de testafdeling, maar inkoop en productieplanning, die vaak nog niet gewend zijn om dit soort gegevens per batch of per type te documenteren.

Reparatie-, onderhouds- en einde-levensduurinformatie toevoegen

De ESPR benoemt in artikel 7 ook informatie die relevant is voor reparatie, onderhoud en de fase na gebruik — voor banden valt te denken aan informatie over verwerking, recycling of hervulling. Voor wagenparkbeheerders en groothandel is dit het deel van het paspoort dat vooral relevant wordt bij afvoer en inruil, en dat nu vaak nog helemaal niet gedocumenteerd wordt.

Gegevens actueel houden

Een paspoort is geen momentopname die je één keer opstelt en dan laat liggen. Wijzigen fabrikanten een receptuur, een testmethode of een productcode, dan werkt dat door in de gegevens die gekoppeld zijn aan de QR-code. Hoe vaak dat in de praktijk moet gebeuren en wat "actueel" precies betekent, is uitgewerkt in de pagina over hoe actueel de gegevens in het productpaspoort moeten zijn.

Waar het misgaat in de praktijk

Een eerste situatie die vaak terugkomt: bedrijven nemen de waarden van het bestaande bandenlabel één op één over in het paspoort, zonder te checken of de gedelegeerde handeling straks een andere meetmethode of een aanvullend veld vraagt. Het label en het paspoort zijn twee aparte regelingen die elkaar raken maar niet automatisch gelijk zijn; hoe die twee zich tot elkaar verhouden staat beschreven op de pagina over het bandenlabel en het productpaspoort.

Een tweede situatie: rubbersamenstelling wordt aangeleverd door de fabrikant in een formaat dat niet aansluit op wat het paspoort straks vraagt — bijvoorbeeld een algemene productspecificatie in plaats van een cijfer per grondstofcategorie. Dit komt vooral voor bij bedrijven die banden van meerdere fabrikanten of merken importeren en de aangeleverde documentatie niet standaardiseren.

Een derde situatie: gegevens die met recht als bedrijfsgevoelig worden beschouwd — zoals exacte receptuurverhoudingen — worden zonder nadenken in het paspoort gezet, terwijl er een onderscheid bestaat tussen wat publiek zichtbaar wordt en wat alleen voor bepaalde partijen inzichtelijk is. Dit onderscheid wordt uitgewerkt op de pagina's over wie welke gegevens uit het productpaspoort mag inzien en over het openbaar maken van bedrijfsgevoelige gegevens over banden.

Een vierde situatie: seizoensgebonden banden (winterbanden, allseasonbanden) worden met dezelfde gegevensset behandeld als zomerbanden, terwijl er specifieke kenmerken zijn die apart relevant kunnen zijn. Wat daarover te zeggen is, staat op de pagina over seizoensbanden en specificaties.

Een vijfde situatie: een fout in de gegevens wordt pas na publicatie ontdekt, en het bedrijf weet niet of en hoe dat gecorrigeerd kan worden. Dit speelt met name bij bedrijven die het paspoort als statisch document behandelen in plaats van als iets dat gedurende de levensduur van het product beheerd moet worden; zie de pagina over gegevens wijzigen na publicatie.

Wat u kunt vastleggen

• Een overzicht per bandtype van welke testrapporten er bestaan (rolweerstand, natgrip, geluid) en van wie ze zijn ontvangen.
• Een vaste sjabloonstructuur voor rubbersamenstelling en aandeel gerecycled materiaal, zodat aanleveringen van verschillende fabrikanten vergelijkbaar zijn.
• Een intern aanspreekpunt voor gegevensbeheer, met een vastgelegde afspraak over wie verantwoordelijk is voor het bijwerken van gegevens bij wijzigingen.
• Een classificatie van welke gegevens als bedrijfsgevoelig worden beschouwd, vastgelegd vóór publicatie, niet erna.
• Een dossier per productcode met de brondocumenten (leveranciersverklaringen, testcertificaten, materiaalspecificaties) die aan het paspoort ten grondslag liggen, zodat een gegeven bij een controle of correctie herleidbaar is naar de bron.