Ποια δεδομένα περιλαμβάνονται στο διαβατήριο προϊόντος για ελαστικά;

Τι συγκεκριμένα πρέπει να κάνετε

Το ESPR δεν παρέχει έτοιμη λίστα πεδίων για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος για ελαστικά. Το άρθρο 7 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) περιγράφει ποιες κατηγορίες απαιτήσεων πληροφοριών μπορούν να επιβληθούν, και το άρθρο 10 του ESPR περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι πληροφορίες καταχωρούνται στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Η συγκεκριμένη λίστα με πεδία ειδικά για ελαστικά — ποια τιμή, σε ποια μονάδα, μετρούμενη σύμφωνα με ποια μέθοδο — περιλαμβάνεται στη δεδηλωμένη πράξη για ελαστικά, η οποία δεν υπάρχει ακόμα αυτή τη στιγμή. Αυτό που ακολουθεί είναι λοιπόν μια περιγραφή των κατηγοριών που αναμένεται να προκύψουν βάσει της δομής του ESPR, όχι ένας οριστικός κατάλογος.

Τι αναμένεται από εσάς

Καταγραφή της ταυτοποίησης του προϊόντος

Ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος πρέπει να καθιστά το προϊόν μοναδικά ανιχνεύσιμο: εμπορικό σήμα, τύπος, κωδικός παραγωγής ή ανάλογη ταυτοποίηση, και το όνομα του κατασκευαστή ή του εισαγωγέα που είναι υπεύθυνος για τα δεδομένα. Για μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό στην πράξη σημαίνει ότι τα δεδομένα που είναι ήδη διάσπαρτα σε συστήματα ERP, τιμολόγια και συσκευασίες πρέπει να υποβληθούν σε ένα κεντρικό σημείο με συνέπεια — διαφορετικά δημιουργούνται πολλαπλά διαβατήρια για αυτό που είναι ουσιαστικά ο ίδιος τύπος ελαστικού.

Συμπερίληψη δεδομένων απόδοσης

Το άρθρο 5 του ESPR αναφέρει τις απαιτήσεις απόδοσης ως βασικό στοιχείο του οικολογικού σχεδιασμού, και για τα ελαστικά αυτά είναι τα χαρακτηριστικά που είναι ήδη στην ετικέτα ελαστικών: αντίσταση κύλισης, πρόσφυση στο υγρό οδόστρωμα και θόρυβος κύλισης. Πώς η κατηγορία αντίστασης κύλισης ενός ελαστικού καθορίζεται, πώς η πρόσφυση στο υγρό οδόστρωμα καθιερώνεται και πώς ο θόρυβος κύλισης σε ντεσιμπέλ καταγράφεται, είναι τιμές που μετριούνται ήδη για την ετικέτα και αναμένεται να εμφανιστούν στο διαβατήριο. Για έναν εισαγωγέα, αυτό σημαίνει κυρίως μεταφορά δεδομένων — αν υπάρχουν οι υποκείμενες εκθέσεις δοκιμών.

Δήλωση σύστασης υλικών

Το άρθρο 7 του ESPR αναφέρει τη σύσταση υλικών και την προέλευση των πρώτων υλών ως κατηγορία πληροφοριών που υποστηρίζει τον οικολογικό σχεδιασμό. Για τα ελαστικά, είναι εύλογο ότι αυτό θα οδηγήσει σε δεδομένα σχετικά με τη σύσταση του λάστιχου και σχετικά με το ποσοστό ανακυκλωμένου λάστιχου. Αυτό αφορά ένα άλλο μέρος του οργανισμού από τα δεδομένα απόδοσης: όχι τμήμα δοκιμών, αλλά αγορές και σχεδιασμό παραγωγής, που συχνά δεν είναι ακόμα συνηθισμένα στην τεκμηρίωση αυτού του είδους δεδομένων ανά παρτίδα ή ανά τύπο.

Προσθήκη πληροφοριών επισκευής, συντήρησης και τέλους ζωής

Το ESPR αναφέρει στο άρθρο 7 επίσης πληροφορίες που είναι σχετικές για την επισκευή, τη συντήρηση και τη φάση μετά τη χρήση — για τα ελαστικά μπορούμε να σκεφτούμε πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία, την ανακύκλωση ή την ανατόπωση. Για τους διαχειριστές στόλων και τη χονδρική, αυτό είναι το μέρος του διαβατηρίου που γίνεται ιδιαίτερα σχετικό κατά την απόσυρση και την εναλλαγή, και που συχνά δεν τεκμηριώνεται καθόλου αυτή τη στιγμή.

Διατήρηση δεδομένων ενημερωμένων

Ένα ψηφιακό διαβατήριο δεν είναι ένα στιγμιότυπο που συντάσσεις μία φορά και στη συνέχεια το αφήνεις. Αν οι κατασκευαστές αλλάξουν μια συνταγή, μια μέθοδο δοκιμής ή έναν κωδικό προϊόντος, αυτό θα αντικατοπτριστεί στα δεδομένα που συνδέονται με τον κωδικό QR. Πόσο συχνά αυτό πρέπει να συμβεί στην πράξη και τι σημαίνει ακριβώς "ενημερωμένο", είναι αναλυτικά στη σελίδα σχετικά με πόσο ενημερωμένα πρέπει να είναι τα δεδομένα στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.

Όπου παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη

Μια πρώτη κατάσταση που συμβαίνει συχνά: οι επιχειρήσεις λαμβάνουν τις τιμές της υπάρχουσας ετικέτας ελαστικών αναλόγως στο ψηφιακό διαβατήριο, χωρίς να ελέγχουν αν η δεδηλωμένη πράξη στη συνέχεια ζητάει διαφορετική μέθοδο μέτρησης ή πρόσθετο πεδίο. Η ετικέτα και το ψηφιακό διαβατήριο είναι δύο ξεχωριστές κανονιστικές ρυθμίσεις που αλληλοεπηρεάζονται αλλά δεν είναι αυτόματα πανομοιότυπες· το πώς σχετίζονται μεταξύ τους περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με την ετικέτα ελαστικών και το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.

Μια δεύτερη κατάσταση: η σύσταση του λάστιχου υποβάλλεται από τον κατασκευαστή σε ένα μορφότυπο που δεν συμφωνεί με αυτό που θα ζητήσει αργότερα το ψηφιακό διαβατήριο — για παράδειγμα, μια γενική προδιαγραφή προϊόντος αντί για έναν αριθμό ανά κατηγορία πρώτης ύλης. Αυτό συμβαίνει κυρίως σε επιχειρήσεις που εισάγουν ελαστικά από πολλούς κατασκευαστές ή εμπορικές σήματα και δεν τυποποιούν την προσφερόμενη τεκμηρίωση.

Μια τρίτη κατάσταση: δεδομένα που θεωρούνται δικαίως ως εμπορικά ευαίσθητα — όπως ακριβείς αναλογίες συνταγής — τοποθετούνται χωρίς δίσταγμα στο διαβατήριο, ενώ υπάρχει διάκριση μεταξύ αυτών που γίνονται δημόσια ορατά και αυτών που είναι ορατά μόνο σε ορισμένα μέρη. Αυτή η διάκριση αναπτύσσεται στις σελίδες σχετικά με ποιος μπορεί να δει ποια δεδομένα από το διαβατήριο προϊόντος και σχετικά με η δημοσίευση εμπορικά ευαίσθητων δεδομένων σχετικά με τα ελαστικά.

Μια τέταρτη κατάσταση: τα ελαστικά ορισμένης εποχής (χειμερινά ελαστικά, ελαστικά για όλες τις εποχές) αντιμετωπίζονται με το ίδιο σύνολο δεδομένων με τα ελαστικά καλοκαιρινής χρήσης, ενώ υπάρχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που μπορεί να είναι ξεχωριστά σχετικά. Αυτό που πρέπει να ειπωθεί γι' αυτό βρίσκεται στη σελίδα σχετικά με ελαστικά ορισμένης εποχής και προδιαγραφές.

Μια πέμπτη κατάσταση: ένα σφάλμα στα δεδομένα ανακαλύπτεται μόνο μετά τη δημοσίευση, και η εταιρεία δεν γνωρίζει εάν και πώς μπορεί να διορθωθεί. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα στις εταιρείες που αντιμετωπίζουν το διαβατήριο ως στατικό έγγραφο αντί ως κάτι που πρέπει να διαχειρίζεται καθ' όλη τη διάρκεια ζωής του προϊόντος. δείτε τη σελίδα σχετικά με τροποποίηση δεδομένων μετά τη δημοσίευση.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Ένα εξ ολοκλήρου σύνολο ανά τύπο ελαστικού των εκθέσεων δοκιμών που υπάρχουν (αντίσταση κύλισης, συμπεριφορά σε ακρορείματα, θόρυβος) και ποιος τα έχει λάβει.
• Μια σταθερή δομή προτύπου για σύνθεση καουτσούκ και ποσοστό ανακυκλωμένου υλικού, ώστε οι προμήθειες διαφόρων κατασκευαστών να είναι συγκρίσιμες.
• Ένα εσωτερικό σημείο επικοινωνίας για τη διαχείριση δεδομένων, με μια κατοχυρωμένη συμφωνία σχετικά με το ποιος είναι υπεύθυνος για την ενημέρωση δεδομένων κατά τη διάρκεια αλλαγών.
• Μια ταξινόμηση των δεδομένων που θεωρούνται εμπορικά ευαίσθητα, κατοχυρωμένη πριν τη δημοσίευση, όχι μετά.
• Ένα δοσιέ ανά κωδικό προϊόντος με τα αρχικά έγγραφα (δηλώσεις προμηθευτών, πιστοποιητικά δοκιμών, προδιαγραφές υλικών) που βασίζονται στο διαβατήριο, ώστε ένα δεδομένο κατά τη διάρκεια ελέγχου ή διόρθωσης να είναι ιχνηλάσιμο στην πηγή του.