Hoe wordt de grip op nat wegdek vastgesteld?

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

De grip op nat wegdek wordt vastgesteld met de testmethode uit de bandenetiketteringsverordening

Verordening (EU) 2020/740 legt vast hoe de grip op nat wegdek (de "wet grip"-klasse) wordt bepaald en ingedeeld in klassen op het bandenlabel. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit in de praktijk dat de klasse die op het etiket staat, niet zelf wordt berekend of geschat: die komt van de fabrikant of importeur, op basis van de testmethode die in die verordening is vastgelegd. Wie banden importeert of verhandelt, neemt deze klasse over zoals aangeleverd. Er wordt niet opnieuw getest, en er wordt ook geen eigen inschatting gemaakt op basis van ervaring met een bepaald merk of profiel.

De relatie met het productpaspoort wordt gelegd via dezelfde onderliggende gegevens

Het productpaspoort van banden bouwt straks voort op gegevens die grotendeels al bestaan vanuit de etikettering. De wet grip-klasse is daar een goed voorbeeld van: dezelfde waarde die op het label staat, komt terug in het paspoort. Hoe die twee zich precies tot elkaar verhouden, en waar ze uit elkaar kunnen lopen in vorm of detailniveau, staat beschreven op de pagina over hoe het bandenlabel zich verhoudt tot het productpaspoort. Voor de praktijk is het belangrijk te weten dat er niet twee keer apart gemeten wordt: één testresultaat, twee plekken waar het verschijnt.

De methode voor toekomstige metingen volgt uit artikel 39 van de ESPR

Voor de bredere productpaspoorten die onder de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) vallen, bepaalt artikel 39 dat test-, meet- en berekeningsmethoden bij gedelegeerde handeling worden vastgesteld. Voor banden ligt de meetmethode voor grip op nat wegdek dus al vast via Verordening (EU) 2020/740, maar voor eventuele nieuwe of aanvullende eisen die onder de ESPR bijkomen, wordt de methode langs dat spoor bepaald. Een bedrijf dat het paspoort samenstelt, hoeft die methode niet zelf te interpreteren of te kiezen: die ligt vast op EU-niveau. Meer over hoe dat samenspel van methodes voor verschillende waarden werkt, staat op de pagina over de methode waarmee de waarden voor het paspoort worden gemeten.

De aangeleverde waarde wordt overgenomen, niet herberekend

Voor bedrijven die het paspoort samenstellen op basis van fabrikantgegevens, betekent dit dat de wet grip-klasse een gegeven is dat wordt overgenomen, gecontroleerd op plausibiliteit en op de juiste plek in het paspoort gezet. Er wordt geen eigen testrapport opgesteld, tenzij een bedrijf zelf ook fabrikant of importeur is die de oorspronkelijke test heeft laten uitvoeren. Wie twijfelt of een opgegeven klasse realistisch is bij een bepaald bandtype, doet er goed aan dat te toetsen bij de partij die de gegevens heeft aangeleverd, niet door zelf een inschatting te maken.

Waar het misgaat in de praktijk

Een eerste situatie die vaak voorkomt: een importeur neemt een wet grip-klasse over van een leveranciersdocument dat niet meer up-to-date is, terwijl de band inmiddels in een nieuwe productierun met aangepast rubbermengsel wordt geleverd. De klasse op het etiket en in het paspoort klopt dan niet meer met de actuele band.

Een tweede situatie: bij private label-banden (dezelfde band, ander merk) wordt aangenomen dat de wet grip-klasse automatisch gelijk is aan die van het onderliggende model. Dat is meestal het geval, maar wordt niet altijd expliciet bevestigd door de fabrikant, wat tot onduidelijkheid leidt zodra iemand om onderbouwing vraagt.

Een derde situatie ontstaat bij seizoensgebonden banden. Winterbanden en zomerbanden worden getest onder andere klasse-indelingen en met andere verwachtingen, en wie een winterband met dezelfde documentatiestructuur behandelt als een zomerband, loopt het risico verkeerde of ontbrekende gegevens in het paspoort te zetten. Wat daarin verschilt, staat beschreven op de pagina over seizoensbanden en specificaties.

Een vierde situatie: een groothandel wil de wet grip-klasse aanpassen nadat het paspoort al gepubliceerd is, omdat een nieuwe testronde een andere uitkomst gaf. Zonder een vastgelegde procedure voor wijzigingen ontstaat onduidelijkheid over welke versie van het paspoort geldig is en vanaf wanneer.

Een vijfde situatie speelt bij wagenparkbeheerders die zelf geen banden importeren, maar wel verantwoording afleggen over de gekozen banden richting opdrachtgevers of financiers. Zij gaan er soms van uit dat elke klasse op het etiket herleidbaar is naar een openbaar testrapport, terwijl de onderliggende testdata van de fabrikant niet altijd vrij inzichtelijk zijn. Wat daarin wél en niet gedeeld moet worden, hangt samen met de vraag wie welke gegevens uit het productpaspoort mag inzien, zoals toegelicht op de pagina over wie welke gegevens uit het productpaspoort mag inzien.

Wat u kunt vastleggen

• Het originele testdocument of de conformiteitsverklaring van de fabrikant waarin de wet grip-klasse is vastgesteld, inclusief datum en bandtype
• Een overzicht per bandmodel van de gebruikte testmethode en de klasse die daaruit volgt, zodat dit niet steeds opnieuw hoeft te worden opgezocht
• Afspraken met leveranciers over wanneer een herbeoordeling van de wet grip-klasse nodig is, bijvoorbeeld bij wijziging van rubbersamenstelling of profiel
• Een vastgelegde procedure voor het geval een klasse achteraf wordt bijgesteld, inclusief hoe dat wordt doorgevoerd in een al gepubliceerd paspoort — de aanpak daarvoor staat beschreven op de pagina over gegevens wijzigen na publicatie
• Een korte interne toelichting voor medewerkers die klantvragen krijgen over de betekenis van de wet grip-klasse, zodat niet iedereen dit anders uitlegt
• Een overzicht van welke bandmodellen private label zijn en van welk basismodel de testgegevens zijn overgenomen, met de bijbehorende onderbouwing van de fabrikant