Πώς καθορίζεται η πρόσφυση σε υγρό δρόμο;

Τι μετρά η δοκιμή: απόσταση πέδησης σε υγρό άσφαλτο

Η συμπερίληψη σε υγρό οδόστρωμα ενός ελαστικού προσδιορίζεται με μια τυποποιημένη μέθοδο δοκιμής που καθορίζεται στον Κανονισμό (ΕΕ) 2020/740, τον κανονισμό σχετικά με την επισήμανση ελαστικών. Κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμής εξετάζεται πόσο καλά ένα ελαστικό διατηρεί τη συμπερίληψη και πόσο σύντομη είναι η απόσταση πέδησης σε ένα υγρό οδόστρωμα, σε σύγκριση με ένα ελαστικό αναφοράς. Το αποτέλεσμα αυτής της δοκιμής καθορίζει σε ποια κατηγορία κατατάσσεται το ελαστικό στην ετικέτα ελαστικών — από την καλύτερη έως τη χειρότερη κατηγορία. Για τον κατασκευαστή ή τον εισαγωγέα που θέτει ένα ελαστικό στην αγορά, η ταξινόμηση αυτής της κατηγορίας είναι υποχρεωτικά ορατή στην ετικέτα, μαζί με άλλες ιδιότητες όπως η απόδοση καυσίμου και το επίπεδο θορύβου.

Για ποια ελαστικά ισχύει αυτό, και για ποια όχι

Αυτή η μέθοδος δοκιμής και η σχετική υποχρέωση επισήμανσης ισχύουν για τους τύπους ελαστικών που εμπίπτουν στον Κανονισμό (ΕΕ) 2020/740. Δεν εμπίπτει κάθε ελαστικό που έρχεται στην αγορά αυτόματα σε αυτόν — ορισμένες κατηγορίες εξαιρούνται ή υπόκεινται σε διαφορετική αντιμετώπιση. Για το ακριβές πεδίο εφαρμογής, δηλαδή ποια ελαστικά εμπίπτουν και ποια όχι στην υποχρέωση επισήμανσης, το κείμενο του Κανονισμού (ΕΕ) 2020/740 είναι η πηγή προς αναφορά· η ταξινόμηση αυτή δεν επαναλαμβάνεται εδώ για να μην δημιουργηθεί εσφαλμένη εντύπωση πληρότητας. Σημαντικό είναι επίσης ότι η ταξινόμηση συμπερίληψης νόμου είναι στιγμιότυπο μιας τυποποιημένης δοκιμής και δεν λέει το ίδιο πράγμα για την απόδοση υπό όλες τις συνθήκες οδήγησης ή σε κάθε οδόστρωμα.

Αυτή η μέθοδος δοκιμής υπάρχει ήδη, ανεξάρτητα από το διαβατήριο ελαστικών

Η υποχρέωση δοκιμής της συμπερίληψης σε υγρό οδόστρωμα και αναφοράς σε ετικέτα ισχύει ήδη σύμφωνα με τον τρέχοντα κανονισμό επισήμανσης, επομένως αυτή δεν είναι μια μελλοντική υποχρέωση. Αυτό που είναι ακόμη υπό ανάπτυξη είναι ο τρόπος με τον οποίο αυτές και άλλες ιδιότητες προϊόντος θα λάβουν θέση στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος σύμφωνα με τον ESPR (Κανονισμό (ΕΕ) 2024/1781). Το άρθρο 39 αυτού του κανονισμού καθορίζει ότι οι μέθοδοι δοκιμής, μέτρησης και υπολογισμού πρέπει να είναι αξιόπιστες, ακριβείς και επαναλήψιμες, και ότι για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται εναρμονισμένα πρότυπα ή, ελλείψει τούτων, άλλες καθορισμένες μέθοδοι. Για τα ελαστικά, η κατευθυντήρια πράξη που το επεξεργάζεται συγκεκριμένα δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί· σύμφωνα με το σχέδιο εργασίας του ESPR για 2025-2030, αναμένεται το 2027. Μόλις υπάρξει αυτή η κατευθυντήρια πράξη, η ημερομηνία θα αναφέρεται εδώ από την οποία το διαβατήριο προϊόντος για ελαστικά θα είναι υποχρεωτικό. Έως τότε, ο υφιστάμενος κανονισμός επισήμανσης παραμένει το πλαίσιο εντός του οποίου δοκιμάζεται και αναφέρεται η συμπερίληψη σε υγρό οδόστρωμα.

Τι αυτό σημαίνει συγκεκριμένα για όποιον θέτει ένα ελαστικό στην αγορά

Όποιος ήδη εισάγει ή διατιθέμενα ελαστικά, μπορεί να βασιστεί στα αποτελέσματα δοκιμών και την ταξινόμηση κατηγορίας που είναι ήδη υποχρεωτικά στην ετικέτα σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2020/740 — αυτά τα δεδομένα είναι η βάση με την οποία θα συμπληρωθεί και ένα μελλοντικό ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Για το διαβατήριο, αυτό σημαίνει ότι η ταξινόμηση συμπερίληψης νόμου θα συμπεριληφθεί ως μέρος των δεδομένων προϊόντος, όταν η κατευθυντήρια πράξη για ελαστικά σύμφωνα με τον ESPR τεθεί σε ισχύ. Για τους διαχειριστές στόλου και τη χονδρική που αγοράζουν ελαστικά, η ετικέτα ελαστικών παραμένει προς το παρόν ο τόπος όπου βρίσκεται αυτή η πληροφορία· δεν χρειάζεται περιμονή για το διαβατήριο προϊόντος για να συμβουλευτούν την ταξινόμηση συμπερίληψης ενός ελαστικού. Όποιος θέλει να προετοιμαστεί εκ των προτέρων για το διαβατήριο, θα ήταν καλό να διασφαλίσει ότι τα υποκείμενα δεδομένα δοκιμής του κατασκευαστή είναι αποτελεσματικά και ανιχνεύσιμα καταγεγραμμένα, δεδομένου ότι αυτό θα αποτελέσει προσδοκίες τη βάση για τα δεδομένα στο διαβατήριο.

Πού βασίζεται αυτό

Η μέθοδος δοκιμής και η ταξινόμηση κατηγοριών για την πρόσφυση σε υγρό οδόστρωμα προκύπτουν από τον Κανονισμό (ΕΕ) 2020/740 σχετικά με την επισήμανση ελαστικών. Οι απαιτήσεις για την αξιοπιστία των μεθόδων δοκιμής, μέτρησης και υπολογισμού για τα δεδομένα που περιλαμβάνονται σε ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος αναφέρονται στο άρθρο 39 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1781 (ESPR). Η συγκεκριμένη υλοποίηση για τα ελαστικά προκύπτει από μια εξουσιοδοτημένη πράξη που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί· το σχέδιο εργασίας ESPR 2025-2030 αναφέρει το 2027 ως αναμενόμενη ημερομηνία για αυτήν την πράξη.

Όποιος τώρα θέτει σε κυκλοφορία ένα ελαστικό, μπορεί να χρησιμοποιήσει τα υπάρχοντα αποτελέσματα δοκιμών και την ταξινόμηση κατηγοριών της ετικέτας ελαστικών ως αφετηρία, και να συμβουλευθεί το επίσημο κείμενο του Κανονισμού (ΕΕ) 2020/740 για το ακριβές πεδίο εφαρμογής. Μόλις δημοσιευθεί η εξουσιοδοτημένη πράξη για το διαβατήριο ελαστικών υπό το ESPR, η ημερομηνία και η ακριβής λειτουργία του θα συμπληρωθούν εδώ.

Σε τι βασίζεται αυτό

Ο κανονισμός βρίσκεται στο EUR-Lex. Αναφερόμαστε σε κάθε δήλωση· δεν χρειάζεται να μας πιστέψετε.

Τι συγκεκριμένα πρέπει να κάνετε

Τι αναμένεται από εσάς

Η απόδοση στο υγρό οδόστρωμα καθορίζεται με τη μέθοδο δοκιμής από τον κανονισμό σήμανσης ελαστικών

Ο Κανονισμός (ΕΕ) 2020/740 καθορίζει πώς η απόδοση στο υγρό οδόστρωμα (η κλάση "wet grip") καθορίζεται και ταξινομείται σε κλάσεις στην ετικέτα ελαστικών. Για μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό σημαίνει στην πράξη ότι η κλάση που αναγράφεται στην ετικέτα δεν υπολογίζεται ή εκτιμάται από την ίδια: προέρχεται από τον κατασκευαστή ή τον εισαγωγέα, βάσει της μεθόδου δοκιμής που καθορίζεται σε αυτόν τον κανονισμό. Όποιος εισάγει ή εμπορεύεται ελαστικά, αναλαμβάνει αυτή την κλάση όπως παρέχεται. Δεν γίνεται νέα δοκιμή και δεν γίνεται ούτε δική του εκτίμηση βάσει της εμπειρίας με συγκεκριμένο μάρκα ή σχέδιο.

Η σχέση με το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος καθιερώνεται μέσω των ίδιων βασικών δεδομένων

Το ψηφιακό διαβατήριο ελαστικών θα βασίζεται στο εξής σε δεδομένα που υπάρχουν ήδη κατά μεγάλο ποσοστό από τη σήμανση. Η κλάση wet grip είναι ένα καλό παράδειγμα αυτού: η ίδια τιμή που αναγράφεται στην ετικέτα, εμφανίζεται ξανά στο διαβατήριο. Ο τρόπος που σχετίζονται ακριβώς μεταξύ τους, και όπου μπορεί να διαφέρουν ως προς τη μορφή ή το επίπεδο λεπτομέρειας, περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με πώς η ετικέτα ελαστικών σχετίζεται με το διαβατήριο προϊόντος. Για την πράξη είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι δεν γίνονται δύο ξεχωριστές μετρήσεις: ένα αποτέλεσμα δοκιμής, δύο τόποι όπου εμφανίζεται.

Η μέθοδος για μελλοντικές μετρήσεις προκύπτει από το άρθρο 39 του ESPR

Για τα ευρύτερα ψηφιακά διαβατήρια που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781), το άρθρο 39 καθορίζει ότι οι μέθοδοι δοκιμής, μέτρησης και υπολογισμού θα καθιερωθούν με εξουσιοδοτημένη πράξη. Για ελαστικά, η μέθοδος μέτρησης για την απόδοση στο υγρό οδόστρωμα έχει ήδη καθοριστεί μέσω του Κανονισμού (ΕΕ) 2020/740, αλλά για τυχόν νέες ή συμπληρωματικές απαιτήσεις που προστίθενται στο πλαίσιο του ESPR, η μέθοδος θα καθορίζεται μέσω αυτής της διαδικασίας. Μια επιχείρηση που συντάσσει το διαβατήριο δεν χρειάζεται να ερμηνεύει ή να επιλέγει η ίδια αυτή τη μέθοδο: αυτή είναι καθορισμένη σε επίπεδο ΕΕ. Περισσότερα σχετικά με το πώς λειτουργεί η αλληλεπίδραση των μεθόδων για διαφορετικές τιμές, βρίσκονται στη σελίδα σχετικά με τη μέθοδο με την οποία μετρώνται οι τιμές για το διαβατήριο.

Η παρεχόμενη τιμή αναλαμβάνεται, δεν υπολογίζεται εκ νέου

Για τις επιχειρήσεις που συντάσσουν το διαβατήριο βάσει δεδομένων κατασκευαστή, αυτό σημαίνει ότι η κλάση wet grip είναι ένα δεδομένο που αναλαμβάνεται, ελέγχεται ως προς την αξιοπιστία και τοποθετείται στη σωστή θέση στο διαβατήριο. Δεν συντάσσεται δική του έκθεση δοκιμής, εκτός αν μια επιχείρηση είναι η ίδια κατασκευαστής ή εισαγωγέας που έχει διεξαγάγει την αρχική δοκιμή. Όποιος αμφιβάλλει για το αν μια αναφερόμενη κλάση είναι ρεαλιστική για ένα συγκεκριμένο τύπο ελαστικού, θα κάνει καλά να το ελέγξει με το μέρος που παρείχε τα δεδομένα, όχι κάνοντας δική του εκτίμηση.

Όπου παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη

Μια πρώτη κατάσταση που εμφανίζεται συχνά: ένας εισαγωγέας αναλαμβάνει μια κλάση wet grip από ένα έγγραφο προμηθευτή που δεν είναι πλέον ενημερωμένο, ενώ το ελαστικό παραδίδεται τώρα σε μια νέα σειρά παραγωγής με τροποποιημένο μίγμα ελαστικού. Η κλάση στην ετικέτα και στο διαβατήριο δεν ταιριάζει τότε με το τρέχον ελαστικό.

Μια δεύτερη κατάσταση: με ελαστικά ιδιωτικής ετικέτας (το ίδιο ελαστικό, διαφορετικό μάρκα) υποτίθεται ότι η κλάση wet grip είναι αυτόματα ίδια με εκείνη του υποκείμενου μοντέλου. Αυτό είναι συνήθως η περίπτωση, αλλά δεν επιβεβαιώνεται πάντα ρητά από τον κατασκευαστή, γεγονός που οδηγεί σε ασάφεια μόλις κάποιος ζητήσει τεκμηρίωση.

Μια τρίτη κατάσταση προκύπτει με τα ελαστικά εποχιακής χρήσης. Τα χειμερινά και τα καλοκαιρινά ελαστικά δοκιμάζονται σύμφωνα με άλλες ταξινομήσεις κλάσεων και με άλλες προσδοκίες, και όποιος αντιμετωπίζει ένα χειμερινό ελαστικό με την ίδια δομή τεκμηρίωσης όπως ένα καλοκαιρινό ελαστικό, κινδυνεύει να θέσει λάθος ή ελλιπή δεδομένα στο διαβατήριο. Τι διαφέρει σε αυτό, περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με ελαστικά ορισμένης εποχής και προδιαγραφές.

Μια τέταρτη κατάσταση: ένας χονδρέμπορας θέλει να προσαρμόσει την κατηγορία νόμιμης πρόσφυσης μετά τη δημοσίευση του διαβατηρίου, επειδή ένας νέος γύρος δοκιμών έδωσε διαφορετικό αποτέλεσμα. Χωρίς μια καθορισμένη διαδικασία για τροποποιήσεις, δημιουργείται σύγχυση σχετικά με το ποια έκδοση του διαβατηρίου είναι έγκυρη και από πότε.

Μια πέμπτη κατάσταση ισχύει για τους διαχειριστές στόλου που δεν εισάγουν μόνοι τους ελαστικά, αλλά δίνουν λογοδοσία για τα επιλεγμένα ελαστικά προς τους πελάτες τους ή τους χρηματοδότες. Μερικές φορές υποθέτουν ότι κάθε κατηγορία στην ετικέτα μπορεί να εντοπιστεί σε μια δημοσίως διαθέσιμη αναφορά δοκιμών, ενώ τα υποκείμενα δεδομένα δοκιμών του κατασκευαστή δεν είναι πάντα ελεύθερα προσπελάσιμα. Τι πρέπει να διαμοιραστεί και τι όχι εξαρτάται από το ποιος έχει δικαίωμα πρόσβασης σε ποια δεδομένα από το διαβατήριο προϊόντος, όπως εξηγείται στη σελίδα σχετικά με ποιος μπορεί να δει ποια δεδομένα από το διαβατήριο προϊόντος.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

Το αρχικό έγγραφο δοκιμών ή η δήλωση συμμόρφωσης του κατασκευαστή στο οποίο καθορίστηκε η κατηγορία νόμιμης πρόσφυσης, συμπεριλαμβανομένης της ημερομηνίας και του τύπου ελαστικού
Ένα επισκόπηση ανά μοντέλο ελαστικού της χρησιμοποιούμενης μεθόδου δοκιμής και της κατηγορίας που προκύπτει από αυτήν, ώστε αυτό να μην χρειάζεται να αναζητηθεί ξανά
Συμφωνίες με προμηθευτές σχετικά με το πότε απαιτείται επανεξέταση της κατηγορίας νόμιμης πρόσφυσης, για παράδειγμα σε περίπτωση αλλαγής της σύστασης του ελαστικού ή του προφίλ
Μια καθορισμένη διαδικασία για την περίπτωση που μια κατηγορία προσαρμόζεται εκ των υστέρων, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου εφαρμογής της σε ένα ήδη δημοσιευμένο διαβατήριο — η προσέγγιση για αυτό περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με τροποποίηση δεδομένων μετά τη δημοσίευση
Μια σύντομη εσωτερική εξήγηση για τους υπαλλήλους που λαμβάνουν ερωτήσεις πελατών σχετικά με την έννοια της κατηγορίας νόμιμης πρόσφυσης, ώστε να μην την ερμηνεύουν όλοι διαφορετικά
Μια επισκόπηση των οποίων τα μοντέλα ελαστικών είναι ιδιωτικής ετικέτας και ποιου βασικού μοντέλου τα δεδομένα δοκιμών έχουν ληφθεί, μαζί με τη σχετική τεκμηρίωση του κατασκευαστή

Αυτό δεν είναι νομική συμβουλή. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία που αφορά αυτή η πλατφόρμα. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευτείτε έναν δικηγόρο ή την αρμόδια αρχή ελέγχου.

Γραμμένο με AI με βάση τις παραπάνω πηγές, ελεγμένο από άνθρωπο στις 2026-08-22. Υπάρχει κάτι που δεν είναι σωστό; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις έχουν προτεραιότητα.