Jak przydzielić każdemu produktowi unikalny kod identyfikacyjny?

Każdy produkt otrzymuje własny kod, połączony z kodem QR

Unikalny kod identyfikacyjny to cecha, która wiąże jeden konkretny produkt (lub konkretną partię) w sposób nierozerwalny z jego cyfrową kartą produktu. Artykuł 12 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) stanowi, że produkt objęty cyfrową kartą produktu musi być wyposażony w unikalny kod identyfikacyjny, a w stosownych przypadkach również w kod identyfikacyjny uczestnika rynku i lokalizacji produkcji. Kod ten gwarantuje, że kontroler, następny uczestnik łańcucha lub użytkownik końcowy poprzez nośnik danych na produkcie — kod QR, regulowany w artykule 11 — zawsze uzyska dostęp do właściwych, aktualnych danych karty, a nie do danych innego modelu lub innej partii.

Dla opony, a nie dla istniejącego numeru DOT

Obowiązek identyfikacji dotyczy produktów należących do grupy produktów, dla której Komisja Europejska poprzez akt delegowany ustanowiła cyfrową kartę produktu. W przypadku opon nie ma to jeszcze miejsca: nie opublikowano jeszcze aktu delegowanego, który wyznaczałby opony w sposób szczególny jako grupę produktów. Unikalny kod identyfikacyjny z artykułu 12 wchodzi w grę dopiero wtedy, gdy akt ten zostanie opublikowany i wskaże, które produkty w sektorze opon podlegają jego postanowieniom. Ważne jest również to, czego kod nie zastępuje: istniejące środki identyfikacji, takie jak numer DOT, numery homologacji typu lub wewnętrzne numery partii, pozostają obok nowego kodu. Kod identyfikacyjny ESPR jest cechą dodatkową, która ma na celu ustanowienie powiązania z cyfrową kartą produktu, a nie zastąpienie wcześniejszych znaków na samej oponie.

Brak ustalonej daty, ale ustalony kierunek

Kiedy obowiązek identyfikacji opon wejdzie w życie, nie jest jeszcze ustalone. Zgodnie z planem działań ESPR na lata 2025-2030 akt delegowany dla tej grupy produktów przewiduje się w 2027 r.; faktyczne zastosowanie miałoby następować później, z 2029 r. jako preliminarnym punktem odniesienia. Dopóki akt ten nie zostanie opublikowany, dla opon nie obowiązuje wymóg unikalnego kodu identyfikacyjnego w rozumieniu artykułu 12. To, co jest ustalone, to sam system: rozporządzenie ESPR obowiązuje od 2024 r., a artykuł 12 już ustala zasadę ogólną dla wszystkich grup produktów, które zostaną później wyznaczone. Niezwłocznie po opublikowaniu aktu delegowanego dla opon, zawierającego dokładną datę i szczegóły dla tego sektora, informacja ta zostanie tutaj uzupełniona.

Tak podchodzisz do budowy kodu w praktyce

Mimo że obowiązek dla opon nie jest jeszcze ustalony, warto już teraz rozważyć budowę takiego kodu, zwłaszcza że importer lub hurtownik zwykle już dysponuje częścią danych. Logiczna kolejność działań to: najpierw sporządzić przegląd typów produktów i modeli, które mogłyby podlegać kartom produktu, oraz danych identyfikacyjnych z nimi związanych, takich jak kod DOT, numer partii i lokalizacja produkcji. Następnie określić, które z trzech poziomów z artykułu 12 są istotne dla własnej sytuacji: kod samego produktu, kod uczestnika rynku dostarczającego kartę produktu oraz ewentualnie kod lokalizacji produkcji. Dalej ważne jest, aby kod został ostatecznie ustalony w sposób zgodny z międzynarodowo uznanymi systemami identyfikacyjnymi, które artykuł 12 przyjmuje jako punkt wyjścia, dzięki czemu kod będzie użyteczny nie tylko wewnętrznie, ale również rozpoznawalny i możliwy do wyszukania przez inne strony łańcucha i organy nadzoru. Na koniec powiązanie z nośnikiem danych to krok, który uczyni to praktycznym: unikalny kod musi ostatecznie być dostępny poprzez kod QR na produkcie lub przy produkcie, jak stanowi artykuł 11 dla cyfrowej karty produktu jako całości. Jeśli już teraz wprowadzisz tu strukturę — na przykład poprzez konsekwentną administrację istniejących numerów partii i partii — nie będziesz musiał zaczynać od zera po opublikowaniu aktu delegowanego.

Gdzie to jest napisane: artykuł 12 i artykuł 11 ESPR

Obowiązek posiadania unikalnego kodu identyfikacyjnego wynika z artykułu 12 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781), który reguluje kod produktu, uczestnika rynku i lokalizacji produkcji. Powiązanie tego kodu z cyfrowym paszportem produktu za pośrednictwem fizycznego nośnika danych na produkcie wynika z artykułu 11 tego samego rozporządzenia, który określa wdrażanie techniczne i funkcjonowanie paszportu. Oba artykuły wspólnie stanowią ramy prawne; szczegółowe wypełnienie dla opon następuje dopiero wraz z aktem delegowanym dla tej grupy produktów.

Kto już teraz ma do czynienia z paszportami opon, powinien rozpocząć od uporządkowania własnych danych produktu, partii i lokalizacji oraz monitorować publikację aktu delegowanego dla opon, aby zobaczyć, kiedy i jak kod identyfikacyjny dla tego sektora będzie konkretnie wypełniony.

Na czym się to opiera

Samo rozporządzenie dostępne jest na EUR-Lex. Powołujemy się dla każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie musisz zrobić

Co się od Ciebie oczekuje

Każdy produkt otrzymuje własny, unikalny kod

Artykuł 12 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) stanowi, że produkt objęty cyfrowym paszportem produktu musi mieć unikalny kod identyfikacyjny. Dla opony oznacza to, że pojawi się kod rozróżniający konkretny produkt (lub konkretną grupę produktów, w zależności od tego, jak delegowany akt wykonawczy dotyczący opon to określi) od każdego innego produktu. Dla firmy zatrudniającej od 10 do 100 pracowników oznacza to w praktyce, że sposób przydzielania numerów artykułów, numerów partii lub wewnętrznych kodów SKU musi zostać przeanalizowany: czy ta systematyka jest spójna z tym, co ma stanowić unikalny kod identyfikacyjny, czy też konieczna będzie dodatkowa warstwa na bazie istniejącej numeracji?

Kod musi być powiązany z prawidłowym paszportem

Unikalny kod identyfikacyjny ma wartość tylko wtedy, gdy jednoznacznie wskazuje na jeden cyfrowy paszport produktu. Artykuł 11 rozporządzenia ESPR opisuje wymogi techniczne dotyczące samego paszportu, w tym sposób, w jaki nośnik danych — w przypadku opon przypuszczalnie kod QR — i dane bazowe ze sobą współpracują. Dla importera lub sprzedawcy hurtowego oznacza to, że ewidencja zawierająca dane produktów (ERP, system inwentaryzacji lub osobny plik Excel) musi umożliwić jednoznaczne powiązanie unikalnego kodu na produkcie z paszportem, który do niego należy. Ci, którzy robią to już teraz za pomocą kodów partii lub wewnętrznych odnośników, mogą zadać sobie pytanie czy paszport produktu można powiązać z własnym systemem ERP lub inwentaryzacji.

Kod musi pozostać spójny i możliwy do wyśledzenia, również po sprzedaży

Unikalny kod identyfikacyjny to nie jednorazowa etykieta, która traci swoją funkcję po sprzedaży. Dopóki paszport musi być dostępny, kod również musi być możliwy do wyśledzenia do prawidłowego paszportu. To wpisuje się w pytanie jak długo paszport produktu musi pozostać dostępny, i w to, co dzieje się z możliwością wyśledzenia, gdy importer zmienia swoją rolę, asortyment jest likwidowany lub przedsiębiorstwo zaprzestaje działalności — pytanie, które jest rozpatrywane oddzielnie na stronie dotyczącej co się stanie z paszportem produktu, gdy firma się zatrzyma.

Kod musi być zgodny z istniejącymi systemami identyfikacji

Artykuł 12 pozostawia miejsce na wykorzystanie istniejących systemów identyfikacji, o ile spełniają wymogi. Dla sektora opon jest uzasadnione, że systemy podobne do GS1 mogą w tym odgrywać rolę, ponieważ hurtownia i detaliczna często już ich używają do logistyki i fakturowania. Firma, która już pracuje z numeracją GS1, może zadać sobie pytanie, czy ten system może być ponownie użyty bez modyfikacji, czy też potrzebna jest dodatkowa warstwa — pytanie, które pojawia się na stronie dotyczącej czym jest GS1 Digital Link i czy jest niezbędny dla paszportu produktu.

Gdzie psuje się to w praktyce

Jeden kod dla całej linii produktów, zamiast dla każdego wariantu. Importer przydziela jeden kod artykułu modelowi opony, podczas gdy pod tą nazwą sprzedawane są różne rozmiary, indeksy nośności i klasy prędkości. Gdy unikalny kod identyfikacyjny musi być przydzielony dla każdego produktu objętego obowiązkiem paszportu, pojawia się niejasność, który kod należy do której fizycznej opony.

Zamieszanie między rozmiarem opony a kodem identyfikacyjnym. Niektóre firmy (wciąż) zakładają, że sam rozmiar opony jest wystarczająco rozróżniający, aby służyć jako identyfikacja. Rozmiar i kod identyfikacyjny nie są jednak automatycznie tym samym pojęciem, a różnica między nimi jest wyjaśniona na stronie dotyczącej jak rozmiar opony ma się do unikalnego kodu identyfikacyjnego.

Numery partii, które nie są zgodne z paszportem. Procesy produkcyjne często już przydzielają kod partii lub produckcyjny, niezależnie od jakichkolwiek rozważań dotyczących cyfrowego paszportu. Gdy ten kod partii ma następnie służyć jako unikalny kod identyfikacyjny, okazuje się regularnie, że ten sam kod przypadkowo został przydzielony wielu partiom, lub że jego rejestracja nie jest kompletna.

Ponowne wykorzystanie danych bez zastanowienia nad kodem. Producent chce ze względu na efektywność używać tych samych danych technicznych dla szeregu podobnych rozmiarów opon tego samego modelu. Może to być praktyczne podejście do zawartości paszportu, ale unikalny kod identyfikacyjny musi być w tym przypadku prawidłowy dla każdego produktu lub grupy produktów. Rozważenie to jest wyjaśnione dalej na stronie dotyczącej czy te same dane można wykorzystać dla wielu rozmiarów opon tego samego modelu.

Brak połączenia między kodem QR a bazową identyfikacją. Kod QR jest umieszczony na oponie, ale połączenie między tym kodem a unikalnym kodem identyfikacyjnym w systemach bazowych nie jest prawidłowo ustalone. Podczas kontroli lub skargi menedżera floty okazuje się, że nikt nie może już zrekonstruować, który paszport odnosił się do której fizycznej opony. Sposób, w jaki ten kod QR trafia na produkt, opisany jest na stronie dotyczącej sposobu umieszczania kodu QR dla paszportu produktu na oponach.

Co można teraz ustalić

Przegląd wewnętrznego systemu numerowania (kod artykułu, kod partii, numer GS1) służący jako podstawa dla unikalnego kodu identyfikacyjnego na typ opony.
Dokument zawierający ustalenie, jak unikalny kod identyfikacyjny ma się do istniejących oznaczeń rozmiarów opon, aby uniknąć pomylenia między tymi dwoma pojęciami.
Rejestr grup produktów lub wariantów, które dzielą dane, oraz podstawę, na której to następuje.
Opis techniczny połączenia między nośnikiem danych na produkcie a bazowym kodem identyfikacyjnym we własnym systemie lub pakiecie ERP.
Notacja dotycząca uzgodnień z dostawcami lub producentami dotyczących tego, kto przypisuje unikalny kod identyfikacyjny i w jakim momencie procesu produkcji to następuje.
Przegląd sposobu dostarczenia lub zarejestrowania kodu identyfikacyjnego w Europejskim rejestrze cyfrowych paszportów produktówzaraz po zastosowaniu.

To nie jest porrada prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat rozporządzenia, na którym opiera się ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących Twojego konkretnego przypadku konsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane przy użyciu AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka na 2026-08-22. Coś nie gra? Daj nam znać — korekty mają priorytet.