Ο κατασκευαστής μου βρίσκεται έξω από την ΕΕ — ποιος ρυθμίζει το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος τότε;
Ο εισαγωγέας στην ΕΕ είναι υπεύθυνος, όχι ο κατασκευαστής
Εάν ο κατασκευαστής είναι εγκατεστημένος έξω από την ΕΕ, η ευθύνη για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος βαρύνει το μέρος που θέτει τα ελαστικά στην αγορά της ΕΕ: συνήθως ο εισαγωγέας. Ο εισαγωγέας φροντίζει ώστε να υπάρχει ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος πριν τα ελαστικά πωληθούν στην ΕΕ, και ότι το διαβατήριο περιέχει τα δεδομένα που έχει παράσχει ο κατασκευαστής. Ο κατασκευαστής μπορεί επιπλέον να επιλέξει να ορίσει εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο στην ΕΕ, ο οποίος εκτελεί εξ ονόματός του μέρος αυτών των καθηκόντων. Στην πράξη, αυτό συνήθως λειτουργεί ως συνεργασία: ο κατασκευαστής παρέχει τα τεχνικά και υλικά δεδομένα, και ο εισαγωγέας (ή ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος) φροντίζει ώστε αυτά τα δεδομένα να συγκεντρωθούν σε ένα έγκυρο διαβατήριο και ώστε ο φορέας δεδομένων QR να τοποθετηθεί στο προϊόν ή τη συσκευασία.
Για ποιους ισχύει και για τι δεν ισχύει
Το θέμα αυτό αφορά τη διανομή των ρόλων όταν ο κατασκευαστής των ελαστικών είναι εγκατεστημένος έξω από την ΕΕ — δηλαδή σχετικά με το ποιος φροντίζει για τη σύνταξη του διαβατηρίου, όχι για το περιεχόμενο του διαβατηρίου. Ισχύει για εισαγωγείς που θέτουν ελαστικά από έξω από την ΕΕ στην αγορά της ΕΕ, και για κατασκευαστές έξω από την ΕΕ που σκέπτονται να ορίσουν εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο. Δεν ισχύει για κατασκευαστές που είναι ήδη εγκατεστημένοι στην ΕΕ: αυτοί παραμένουν υπεύθυνοι από μόνοι τους, χωρίς τη συμμετοχή εισαγωγέα ή αντιπροσώπου. Δεν αφορά επίσης το ερώτημα ποια δεδομένα πρέπει να περιέχονται στο διαβατήριο ή πώς πρέπει να τοποθετηθεί ο κωδικός QR — αυτό ρυθμίζεται ανά ομάδα προϊόντων σε ξεχωριστή εξουσιοδοτημένη πράξη. Και δεν αφορά το ερώτημα ποιος είναι υπεύθυνος για ανακριβή δεδομένα· αυτό είναι ξεχωριστό θέμα που μπορεί να διαφέρει ανά περίσταση.
Αυτό εξαρτάται από μια εξουσιοδοτημένη πράξη που δεν υπάρχει ακόμη
Για τα ελαστικά δεν υπάρχει ακόμη σταθερή ημερομηνία για την έναρξη αυτής της υποχρέωσης. Το σχέδιο εργασίας του ESPR για την περίοδο 2025-2030 αναφέρει τα ελαστικά ως μία από τις ομάδες προϊόντων για τις οποίες ετοιμάζεται εξουσιοδοτημένη πράξη, με την προσδοκία ότι θα δημοσιευθεί το 2027. Μόνο μετά τη δημοσίευση της πράξης θα καθοριστεί η ημερομηνία από την οποία τα ελαστικά πρέπει πράγματι να διαθέτουν ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος — ο κανόνας ότι ένας εισαγωγέας που αναλαμβάνει αυτό το ρόλο για κατασκευαστή έξω από την ΕΕ, υπάρχει ήδη στο ESPR, αλλά γίνεται σχετικός μόνο όταν η υποχρέωση για ελαστικά ισχύει. Μέχρι τότε, δεν αλλάζει τίποτα στην πράξη: δεν υπάρχει υποχρέωση διαβατηρίου και επομένως κανένα επείγον έρεω να ορίσετε ήδη τυπικά εισαγωγέα ή αντιπρόσωπο για αυτό το σκοπό. Μόλις δημοσιευθεί η εξουσιοδοτημένη πράξη, θα αναφερθεί η ημερομηνία εδώ.
Πώς αντιμετωπίζεται αυτό στην πράξη
Ένας εισαγωγέας που φέρει ελαστικά από κατασκευαστή έξω από την ΕΕ, θα ήταν σοφό να καταγράψει πρώτα ποιο μέρος της αλυσίδας διαθέτει ποια δεδομένα: ο κατασκευαστής γνωρίζει συνήθως τη σύνθεση των υλικών και τα αποτελέσματα των δοκιμών, ο εισαγωγέας γνωρίζει τα δεδομένα που ισχύουν για την ΕΕ, όπως το όνομα και η διεύθυνση του υπεύθυνου μέρους. Στη συνέχεια, είναι πρακτικό να δηλωθούν συμφωνίες σχετικά με το ποιο μέρος παρέχει τα δεδομένα, σε ποια μορφή, και ποιος διατηρεί την ορθότητά τους για τα δέκα χρόνια που το διαβατήριο πρέπει να παραμείνει διαθέσιμο. Ένας κατασκευαστής που προτιμά να διατηρήσει τον έλεγχο, μπορεί να ορίσει εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο στην ΕΕ· ο αντιπρόσωπος αναλαμβάνει τότε τα καθήκοντα που διαφορετικά θα ήταν ευθύνη του εισαγωγέα. Και για τις δύο διαδρομές ισχύει ότι η σύνταξη του διαβατηρίου, η φιλοξενία των δεδομένων και η παροχή του φορέα δεδομένων QR είναι πρακτικό έργο που μπορεί να εκχωρηθεί, ενώ η ευθύνη για την ακρίβεια των αρχικών δεδομένων παραμένει στον κατασκευαστή.
Σε τι βασίζεται αυτό: άρθρο 28 και άρθρο 29 του ESPR
Το άρθρο 29 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) περιγράφει τις υποχρεώσεις των εισαγωγέων, συμπεριλαμβανομένης της διασφάλισης ότι τα προϊόντα που θέτουν στην αγορά της ΕΕ συνοδεύονται από ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Το άρθρο 28 του ίδιου κανονισμού ρυθμίζει τη δυνατότητα των κατασκευαστών να ορίσουν έναν εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο στην ΕΕ, ο οποίος αναλαμβάνει ορισμένες εργασίες εκ μέρους τους. Μαζί, τα άρθρα αυτά καθορίζουν τη διανομή ρόλων που ισχύει μόλις η κατηγορία προϊόντος ελαστικών εμπίπτει σε μια εξουσιοδοτημένη πράξη.
Τι να κάνετε τώρα
Όσοι εισάγουν ήδη ελαστικά από έναν κατασκευαστή εκτός της ΕΕ, μπορούν να ελέγξουν ήδη ποια δεδομένα ο κατασκευαστής διαθέτει και πώς ρυθμίζεται η εσωτερική μεταφορά δεδομένων — αυτή η εργασία θα είναι σίγουρα απαραίτητη αργότερα, ανεξάρτητα από την ακριβή ημερομηνία έναρξης. Για την τρέχουσα κατάσταση της εξουσιοδοτημένης πράξης και την ημερομηνία έναρξης της υποχρέωσης για ελαστικά, το επίσημο κείμενο του ESPR και το σχέδιο εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής παραμένουν η πηγή που πρέπει να παρακολουθείται.
Σε τι βασίζεται αυτό
- Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781 (ESPR), άρθρο 28 (εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποι)
- Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781 (ESPR), Άρθρο 29 (υποχρεώσεις εισαγωγέων)
Ο κανονισμός βρίσκεται στο EUR-Lex. Αναφερόμαστε σε κάθε δήλωση· δεν χρειάζεται να μας πιστέψετε.
Τι συγκεκριμένα πρέπει να κάνετε
Τι αναμένεται από εσάς
Ένας κατασκευαστής που βρίσκεται έξω από την ΕΕ δεν υπόκειται άμεσα στον ESPR — αυτή η διάταξη απευθύνεται σε μέρη εντός της ΕΕ. Με αυτό, η υποχρέωση δεν εξαφανίζεται, αλλά μετατοπίζεται. Από τη στιγμή που ένα ελαστικό από ένα μη-κράτος μέλος της ΕΕ εισάγεται στην αγορά της ΕΕ, υπάρχει ένα σύνολο υποχρεώσεων για όποιον εισάγει ή αντιπροσωπεύει πραγματικά το προϊόν. Το ποιος είναι ακριβώς εκείνος, εξαρτάται από τον τρόπο που έχει δομηθεί η σχέση με τον κατασκευαστή.
Ως εισαγωγέας: Αναλάβετε τις υποχρεώσεις του άρθρου 29
Όποιος αγοράζει ελαστικά από έναν κατασκευαστή έξω από την ΕΕ και τα φέρνει στην αγορά της ΕΕ, θεωρείται εισαγωγέας σύμφωνα με το άρθρο 29 του ESPR. Αυτή είναι ένα διαφορετικό ρόλο από το να είσαι απλώς «αγοραστής» ή «μεταπωλητής» — ο εισαγωγέας φέρει υποχρεώσεις που θα ήταν αλλιώς στον κατασκευαστή. Για μια εταιρεία με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό σημαίνει στην πράξη ότι πρέπει να υπάρχει κάποιος εντός του οργανισμού που να είναι υπεύθυνος για τον έλεγχο του αν υπάρχει το δελτίο προϊόντος στα ελαστικά, αν είναι σωστό και συμφωνεί με αυτά που εισάγονται πραγματικά — πριν από την απελευθέρωση της παρτίδας για πώληση. Εάν μια εταιρεία εμπίπτει σε αυτόν τον ρόλο και τι σημαίνει αυτό στην πράξη, περιγράφεται σε Είμαι εισαγωγέας ή κατασκευαστής σύμφωνα με το ESPR;.
Ως εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος: Ενεργοποιήστε εκ μέρους του κατασκευαστή
Ένα άλλο μονοπάτι είναι ότι ο κατασκευαστής έξω από την ΕΕ διορίζει έναν εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο εντός της ΕΕ, όπως περιγράφεται στο άρθρο 28 του ESPR. Αυτός ο αντιπρόσωπος ενεργεί εκ μέρους του κατασκευαστή και μπορεί να εκπληρώσει (μέρος) των υποχρεώσεων γύρω από το δελτίο προϊόντος εκ μέρους του. Αυτός είναι ένας τυπικός ρόλος: βασίζεται σε γραπτή ανάθεση και ο αντιπρόσωπος πρέπει να μπορεί να αποδείξει ότι μπορεί να ενεργήσει έναντι των εποπτικών αρχών. Για μια μεσαία εταιρεία, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είναι σαφές εκ των προτέρων ποιος εκπληρώνει αυτόν τον ρόλο — ο ίδιος ο οργανισμός, ένας συνεργάτης χονδρικής, ή ένας ειδικευμένος πάροχος υπηρεσιών — και ότι αυτή η συμφωνία δεν πρέπει να συναχθεί σιωπηρά από τη συνεργασία.
Καθορίστε ποιος έχει ποιο ρόλο στην αλυσίδα
Σε ελαστικά που εισέρχονται στην ΕΕ μέσω πολλών κρίκων — κατασκευαστής έξω από την ΕΕ, ενδιάμεσος έμπορος, χονδρικό εμπόριο, τελικός πωλητής — δεν είναι πάντα αυτονόητο ποιος φέρει τον ρόλο του εισαγωγέα και ποιος απλώς διανέμει. Ένας διανομέας ή έμπορος έχει ένα ελαφρύτερο σύνολο υποχρεώσεων από έναν εισαγωγέα, αλλά πρέπει να ελέγξει αν υπάρχει το δελτίο· αυτή η διάκριση περιγράφεται σε Ποιες υποχρεώσεις έχει ένας διανομέας ή έμπορος ελαστικών;. Για εταιρείες που παράγουν ελαστικά υπό δικό τους σήμα από έναν κατασκευαστή έξω από την ΕΕ, ισχύουν διαφορετικές τονώσεις, επειδή το ίδιο το σήμα ήδη επηρεάζει ποιος θα θεωρηθεί υπεύθυνος — δείτε Πωλώ ελαστικά με τη δική μου επωνυμία — ποιες υποχρεώσεις αποκτώ;.
Όπου παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη
Ορισμένες καταστάσεις εμφανίζονται επανειλημμένως σε εταιρείες που αποκτούν ελαστικά από έξω της ΕΕ:
- Η υπόθεση ότι ο κατασκευαστής θα ρυθμίσει το δελτίο, επειδή έχει ήδη τα δεδομένα. Ο κατασκευαστής έξω από την ΕΕ δεν έχει άμεση υποχρέωση δυνάμει του ESPR· χωρίς έναν εισαγωγέα ή εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο που να αναλαμβάνει αυτό, δεν υπάρχει κανείς που να φροντίσει το δελτίο εντός της ΕΕ.
- Διαφωνία για το ποιος σε μια αλυσίδα ενδιάμεσων εμπόρων φέρει τον ρόλο του εισαγωγέα. Εάν τρία μέρη εμπλέκονται στην εισαγωγή και κανείς δεν το έχει καθορίσει γραπτώς εκ των προτέρων, προκύπτει διαφωνία όταν μια εποπτική αρχή το ερωτήσει.
- Ένας εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος που συμφωνήθηκε προφορικά αλλά δεν τεκμηριώνεται πουθενά. Χωρίς γραπτή ανάθεση, δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι αυτός ο ρόλος πραγματικά ανατέθηκε και αποδεχτηκε.
- Ελαστικά που εμφανίζονται σε μια ηλεκτρονική αγορά μέσω ενδιάμεσης παρτίδας, όπου το μέρος που διαχειρίζεται την καταχώρηση υποθέτει ότι ο εκμεταλλευτής της πλατφόρμας ή ο αρχικός κατασκευαστής είναι υπεύθυνος. Τι κανονίζει και τι δεν κανονίζει μια ηλεκτρονική αγορά, περιγράφεται σε Τι σημαίνει το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος αν πωλώ ελαστικά μέσω μιας διαδικτυακής αγοράς;.
- Στη δουάνη γίνεται σαφές μόνο κατά την εισαγωγή ότι το δελτίο λείπει ή δεν συμφωνεί με την παρτίδα, ενώ η οργανωτική ευθύνη γι' αυτό θα έπρεπε να έχει ανατεθεί πολύ νωρίτερα στη διαδικασία. Το πώς το δελτίο σχετίζεται με την επεξεργασία των τελωνείων περιγράφεται σε πρέπει να παρουσιάσω το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος στο τελωνείο όταν εισάγω ζάντες.
Τι μπορείτε να καταγράψετε
- Μια γραπτή συμφωνία με τον κατασκευαστή εκτός της ΕΕ σχετικά με το ποια μέρη διαδραματίζει ποιο ρόλο: εισαγωγέας, εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος, ή και οι δύο συνδυασμένοι σε μία μόνο μέρη.
- Για έναν εξουσιοδοτημένο εκπρόσωπο: ένα επίσημο εντολή, με όνομα, στοιχεία επικοινωνίας και το πεδίο εφαρμογής της εργασίας — πρόκειται για κάτι που μια αρχή εποπτείας μπορεί να ζητήσει.
- Μια εσωτερική διαδικασία που καθορίζει ποιος εντός της οργάνωσης ελέγχει εάν το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος είναι παρόν πριν από την απελευθέρωση μιας παρτίδας ελαστικών στην αγορά της ΕΕ.
- Αλληλογραφία ή συμβατικές συμφωνίες με τον κατασκευαστή σχετικά με τα δεδομένα που παρέχονται για το διαβατήριο και τη μορφή τους.
- Μια επισκόπηση της αλυσίδας — κατασκευαστής, πιθανοί ενδιάμεσοι εμπόρων, εισαγωγέας — ώστε κατά τον έλεγχο να είναι γρήγορα σαφές ποια μέρη φέρει ποια υποχρέωση. Ένα σημείο εκκίνησης για αυτό είναι η γενική κατανομή ρόλων όπως περιγράφεται στο Ποιος είναι υπεύθυνος για το διαβατήριο προϊόντος ελαστικών;.
- Καταγραφή των συμφωνιών σχετικά με την ευθύνη εάν αργότερα αποδειχτεί ότι ο κατασκευαστής έχει παράσχει ανακριβή δεδομένα — ένα ζήτημα που θα επεξεργαστεί περαιτέρω στο ποιος είναι υπεύθυνος εάν υπάρχει σφάλμα στα δεδομένα του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος.
Αυτό δεν είναι νομική συμβουλή. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία που αφορά αυτή η πλατφόρμα. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευτείτε έναν δικηγόρο ή την αρμόδια αρχή ελέγχου.
Γραμμένο με AI με βάση τις παραπάνω πηγές, ελεγμένο από άνθρωπο στις 2026-08-22. Υπάρχει κάτι που δεν είναι σωστό; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις έχουν προτεραιότητα.