Wat kan ik nu al doen terwijl de regels nog niet definitief zijn?

Nu al beginnen loont, ook zonder definitieve datum

U kunt nu al starten met het op orde brengen van de gegevens die straks in een digitaal productpaspoort moeten staan, ook al ligt de precieze verplichting voor banden nog niet vast. De ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) legt de algemene regels voor het productpaspoort al vast, en beschrijft in artikel 18 hoe de Europese Commissie productgroepen prioriteert en een werkplan opstelt. Banden staan op de radar van dat werkplan. Wachten tot de gedelegeerde handeling er is, betekent dat u dan alsnog met terugwerkende kracht gegevens moet verzamelen die er soms niet meer zijn — een leverancier die niet meer bestaat, een samenstelling die niet is vastgelegd, een testrapport dat is zoekgeraakt. Nu orde aanbrengen is dus geen voorschot op een verplichting, maar een manier om straks niet in tijdnood te komen.

Voor wie dit werk nu al zinvol is, en voor wie niet

Dit is vooral relevant voor bandenimporteurs, groothandels en wagenparkbeheerders die banden op de Europese markt brengen of grote volumes beheren en afhankelijk zijn van gegevens van fabrikanten of andere schakels in de keten. Voor deze partijen ligt de informatiebehoefte straks grotendeels hetzelfde, ongeacht de precieze inwerkingtredingsdatum: materiaalsamenstelling, herkomst, testresultaten, reparatie- en recyclinginformatie. Niet relevant is dit voor wie banden uitsluitend als eindgebruiker koopt zonder ze verder in de keten te verhandelen — daar ligt geen rol bij het samenstellen van een paspoort. Ook geldt: zolang er geen gedelegeerde handeling voor banden is gepubliceerd, is er geen concrete wettelijke verplichting tot een paspoort. Wat er wel al is, is de algemene informatieplicht tussen actoren in de toeleveringsketen die artikel 38 van de ESPR beschrijft, en die losstaat van de vraag of banden al specifiek zijn aangewezen.

De datum ligt nog niet vast, dit staat wel al vast

Er is nog geen vaste datum waarop het digitaal productpaspoort voor banden verplicht wordt. Wat wel vaststaat: de Commissie werkt volgens een werkplan voor de periode 2025-2030, en de gedelegeerde handeling die de eisen voor banden specifiek zal vastleggen wordt daarin voorzien in 2027. Zodra die handeling is gepubliceerd, komt de precieze datum en de inhoud van de verplichting hier op deze pagina te staan. Tot die tijd geldt het algemene kader van de ESPR: de bevoegdheid van de Commissie om productgroepen aan te wijzen en te prioriteren (artikel 18), en de verplichting voor actoren in de toeleveringsketen om relevante informatie met elkaar te delen (artikel 38). Er is dus geen wettelijk vacuüm, maar ook nog geen productspecifieke verplichting voor banden. Beide dingen zijn tegelijk waar, en dat is precies waarom nu voorbereiden zinvol is zonder dat er al een klok tikt.

Wat u nu al kunt doen, in de volgorde die werkt

Begin met in kaart brengen welke gegevens u al heeft en welke u mist: materiaalsamenstelling, herkomst van grondstoffen, testresultaten, reparatie- of hervullingsinformatie, en gegevens over recyclebaarheid. Ga vervolgens na wie in uw keten die informatie feitelijk bezit — vaak is dat de fabrikant, maar bij import via meerdere schakels kan die kennis versnipperd zijn. Leg afspraken vast over het delen van die gegevens, ook als daar nog geen wettelijke verplichting toe bestaat; dat scheelt zoekwerk zodra de verplichting er wel is. Kies daarna een manier om deze gegevens gestructureerd op te slaan, liefst in een vorm die zich later laat overzetten naar een digitaal paspoort — een los Excel-bestand per product werkt nu, maar schaalt niet. Tot slot: houd het werkplan van de Commissie in de gaten, zodat u weet wanneer banden formeel worden aangewezen en welke eisen daarbij horen. Wie deze stappen in deze volgorde doorloopt, hoeft bij publicatie van de gedelegeerde handeling niet bij nul te beginnen.

De wettelijke basis: artikel 18 en artikel 38 van de ESPR

Deze aanpak volgt rechtstreeks uit de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781). Artikel 18 beschrijft hoe de Commissie productgroepen prioriteert en een werkplan vaststelt voor de periode waarin gedelegeerde handelingen worden voorbereid — dit is de basis voor het feit dat banden wel op de agenda staan, maar nog niet formeel zijn aangewezen. Artikel 38 legt vast welke informatieverplichtingen gelden tussen actoren in de toeleveringsketen, ongeacht of een productgroep al specifiek is uitgewerkt. Samen vormen deze artikelen de reden waarom er nu al een kader bestaat om binnen te werken, terwijl de productspecifieke details voor banden nog moeten volgen uit een aparte gedelegeerde handeling.

Wat u vandaag kunt doen, is dus niet wachten op die handeling maar de eigen gegevenshuishouding op orde brengen: weten wat u heeft, weten wat u mist, en afspraken maken met de schakels in uw keten die die informatie leveren. Zodra de gedelegeerde handeling voor banden is gepubliceerd, werken wij de datum en de inhoud van de verplichting hier direct bij.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

De gedelegeerde handeling voor banden is er nog niet, maar de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) zelf is al van kracht en geeft aan hoe de Commissie productgroepen prioriteert en voorbereidt. Dat betekent niet dat een bandenbedrijf nu al aan concrete paspoorteisen moet voldoen, maar wel dat de richting vaststaat. Er zijn een paar dingen die in de tussentijd praktisch te doen zijn.

Zicht krijgen op de eigen gegevensketen

Artikel 18 van de ESPR (prioritering en planning) laat zien dat de Commissie werkt met een werkplan waarin productgroepen na elkaar worden uitgewerkt, op basis van milieu-impact en marktvolume. Voor banden ligt er al een verwachting binnen dat werkplan. Praktisch betekent dit voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers dat het zinvol is om nu al in kaart te brengen welke gegevens over een band eigenlijk beschikbaar zijn: materiaalsamenstelling, herkomst, testresultaten, productiedatum. Niet omdat dat al verplicht is, maar omdat die gegevens straks de basis vormen van het paspoort en het uitzoeken daarvan tijd kost.

Weten wie in de keten wat levert

Artikel 38 van de ESPR (vereisten voor actoren in de toeleveringsketen) beschrijft dat partijen in de keten - fabrikant, importeur, distributeur - een rol krijgen in het beschikbaar houden van productinformatie. Voor een importeur of groothandel betekent dit dat het nuttig is om nu al te inventariseren welke leverancier welke gegevens kan aanleveren, en welke leveranciers daar nog niet op zijn voorbereid. Dat is geen juridische verplichting vandaag, maar wel een praktische voorbereiding op het moment dat de verplichting er wel is.

Interne verantwoordelijkheid beleggen

Er is nog geen wettelijke aanwijzingsplicht voor een verantwoordelijke persoon binnen het bedrijf, maar de ervaring met andere CE- en compliancetrajecten leert dat bedrijven die dit onderwerp bij niemand specifiek beleggen, het pas oppakken wanneer de deadline al dichtbij is. Voor een bedrijf van deze omvang is het praktisch behapbaar om één persoon - vaak iemand uit kwaliteit, inkoop of compliance - de taak te geven om de ontwikkelingen te volgen en de interne voorbereiding te coördineren.

Bestaande processen inventariseren

Wie nu al een stap verder wil, kan bekijken hoe het productpaspoort straks aansluit op bestaande bedrijfsprocessen: voorraadbeheer, inkoop, klachtenafhandeling. Hoe pak ik het productpaspoort voor banden stap voor stap aan? geeft een overzicht van de volgorde waarin dat aan te pakken is, zodat de voorbereiding niet blijft hangen in een vage intentie.

Waar het misgaat in de praktijk

Een aantal situaties komt in de praktijk regelmatig terug bij bedrijven die zich voorbereiden op regelgeving die nog niet definitief is.

Wachten tot de datum vaststaat. Bedrijven stellen alle voorbereiding uit tot de gedelegeerde handeling is gepubliceerd, en ontdekken dan dat het verzamelen van historische productgegevens meer tijd kost dan verwacht, omdat leveranciers die gegevens niet meer paraat hebben.

Geen aanspreekpunt bij de leverancier. Een importeur vraagt gegevens op bij een fabrikant in het buitenland, maar er is geen vast contact dat weet welke informatie relevant wordt. Dat leidt tot vertraging zodra de vraag concreet wordt.

Aannames over wat al verplicht is. Sommige bedrijven denken dat artikel 38 van de ESPR nu al een directe leveringsverplichting van paspoortgegevens inhoudt, en communiceren dat zo naar klanten. Dat is voorbarig zolang de gedelegeerde handeling voor banden er niet is.

Geen onderscheid tussen huidige en toekomstige voorraad. Voorraad die nu al in het magazijn ligt, roept vragen op over wat daar straks mee moet gebeuren. Dat onderwerp wordt apart behandeld in Wat doe ik met voorraad banden die er al ligt als de regels ingaan?, en het is verstandig die vraag niet te verwarren met de vraag wat er vandaag al te doen is.

Platformkeuze te vroeg dichtgetimmerd. Een enkel bedrijf kiest nu al definitief voor een IT-oplossing zonder te kijken of die oplossing kan meebewegen met een handeling die nog niet gepubliceerd is. Dat is een risico, omdat de precieze datavereisten nog kunnen wijzigen. Bij het kiezen is het aan te raden te letten op flexibiliteit; waar moet ik op letten bij het kiezen van een platform voor het productpaspoort gaat daar verder op in.

Wat u kunt vastleggen

Ook zonder definitieve regels is het mogelijk om nu al een aantal zaken op papier te zetten, zodat de daadwerkelijke invoering later minder tijd kost.

Een overzicht van de eigen productlijnen en welke gegevens daarover al beschikbaar zijn (materiaal, herkomst, testcertificaten).
Een lijst van leveranciers en importeurs met een contactpersoon voor gegevensuitwisseling, inclusief afspraken over welke informatie op termijn nodig wordt.
Een interne notitie over wie binnen het bedrijf de ontwikkelingen rond de ESPR volgt en wanneer dat opnieuw wordt geëvalueerd.
Een eerste inschatting van de kosten die met de invoering gepaard kunnen gaan, als basis voor budgettering; een richting daarvoor staat in Wat kost een productpaspoort voor banden?.
Afspraken over of en hoe meerdere vestigingen straks gebruik maken van dezelfde paspoortgegevens, wat nu al in kaart te brengen is via kunnen meerdere vestigingen van mijn bedrijf hetzelfde productpaspoort beheren.
Een eigen archief of back-up van de productgegevens die al worden verzameld, onafhankelijk van welk platform er straks wordt gekozen; zie ook moet ik zelf een kopie bewaren van de gegevens die in het productpaspoort staan.

Deze voorbereiding kost weinig, maar bespaart tijd op het moment dat de gedelegeerde handeling voor banden wel is gepubliceerd en de daadwerkelijke verplichtingen concreet worden.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.