tyrepas.eu
Σύνδεση Εγγραφή

Πώς καθορίζω την παράδοση δεδομένων διαβατηρίου στο συμβόλαιό μου αγοράς;

Συμπεριλάβετε υποχρέωση παράδοσης δεδομένων διαβατηρίου στο συμβόλαιο

Το θέτετε σε ισχύ συμπεριλαμβάνοντας στο συμβόλαιο αγοράς σας μια ξεχωριστή διάταξη που υποχρεώνει τον προμηθευτή να παραδώσει όλα τα δεδομένα που είναι απαραίτητα για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, σε μια στιγμή κατά την οποία μπορείτε ακόμα να συντάξετε και να δημοσιεύσετε αυτό το διαβατήριο πριν το προϊόν κατανεμηθεί στο εμπόριο ή πωληθεί. Μια τέτοια διάταξη περιγράφει ποια δεδομένα αφορά, σε ποια μορφή παραδίδονται, ποιος είναι υπεύθυνος εάν τα δεδομένα λείπουν ή αποδεικνύονται ανακριβή, και τι συμβαίνει εάν η παράδοση καθυστερεί. Χωρίς τέτοια συμφωνία, εξαρτάστε από τη διάθεση του προμηθευτή για το περιεχόμενο του διαβατηρίου, ενώ η υποχρέωση να παρουσιάσετε το διαβατήριο μπορεί να σας αφορά ως εισαγωγέα ή παραχειριστή της αγοράς.

Για παραδόσεις ελαστικών, όχι για κάθε λεπτομέρεια του ελαστικού

Αυτή η συμφωνία είναι σχετική για κάθε σχέση αγοράς στην οποία αγοράζεται ένα ελαστικό που θα υπόκειται στην υποχρέωση για ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, ανεξάρτητα από το εάν ο προμηθευτής είναι κατασκευαστής, έμπορος εντός της ΕΕ ή εισαγωγέας εκτός της ΕΕ. Αυτό αφορά τα δεδομένα που ο κατασκευαστής ή ο εισαγωγέας θα έπρεπε ήδη να τηρεί: τεχνικές προδιαγραφές, σύνθεση υλικών, πληροφορίες συμμόρφωσης και παρόμοια. Δεν αφορά το ερώτημα ποιος φιλοξενεί το διαβατήριο από τεχνική άποψη ή ποιος παρέχει τον κωδικό QR — αυτή είναι μια ξεχωριστή υπηρεσία, όχι συμβατική προϋπόθεση με τον προμηθευτή ελαστικών. Επίσης, μια συμβατική συμφωνία δεν λέει τίποτα για το ποιος είναι υπεύθυνος απέναντι σε μια εποπτική αρχή. η διανομή αυτή προκύπτει από το ESPR και όχι από αυτό που συμφωνούν οι μέρες μεταξύ τους.

Χωρίς ακόμα σταθερή ημερομηνία έναρξης, αλλά με σαφή κατεύθυνση

Δεν υπάρχει δημοσιευμένη εξουσιοδοτημένη πράξη για ελαστικά και επομένως η ημερομηνία κατά την οποία ένα διαβατήριο γίνεται υποχρεωτικό δεν έχει καθοριστεί. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι το ESPR θέτει ένα πλαίσιο στο οποίο οι παραχειριστές της αγοράς χρειάζονται δεδομένα ο ένας από τον άλλο προκειμένου να συμμορφωθούν με μια τέτοια υποχρέωση διαβατηρίου μόλις αυτή γίνει συγκεκριμένη για ελαστικά. Μέχρι να υπάρξει η εξουσιοδοτημένη πράξη, δεν υπάρχει νόμιμη υποχρέωση να επιβάλετε συμβατικά τα δεδομένα διαβατηρίου — αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να εμποδίζει έναν εισαγωγέα ή έναν χονδρέμπορο να συμπεριλάβει ήδη αυτή τη συμφωνία, ώστε η παράδοση να μην χρειάζεται να ρυθμιστεί από το μηδέν αργότερα. Μόλις γνωστοποιηθεί η ημερομηνία, αυτό θα αναφερθεί εδώ.

Πώς να το κάνετε στην πράξη

Το πρώτο βήμα είναι να επαληθεύσετε ποια δεδομένα θα χρειαστεί ένα διαβατήριο — αυτό ευθυγραμμίζεται με αυτό που ένας κατασκευαστής ή εισαγωγέας ήδη διατηρεί σε τεχνική τεκμηρίωση και δεδομένα συμμόρφωσης, οπότε δεν είναι ένα εντελώς νέο ερώτημα προς τον προμηθευτή. Το δεύτερο βήμα είναι να ονοματίσετε ρητά αυτό το σύνολο δεδομένων στο συμβόλαιο, αντί να αναφέρεστε σε «νόμιμα απαιτούμενες πληροφορίες» γενικά. μια λίστα ή παράρτημα με τα συγκεκριμένα δεδομένα αποτρέπει την αμφισβήτηση αργότερα για το τι ακριβώς εννοούσατε. Το τρίτο βήμα είναι να συνδέσετε μια στιγμή με την παράδοση: δεδομένα πριν από την παράδοση, κατά την παράδοση, ή εντός ορισμένης προθεσμίας μετά την παράδοση — ποια επιλογή είναι καλύτερη εξαρτάται από το πώς είναι οργανωμένη η δική σας διαδικασία για τη σύνταξη και δημοσίευση του διαβατηρίου. Το τέταρτο βήμα είναι να ρυθμίσετε τι συμβαίνει σε περίπτωση παραλείψεως: μια προθεσμία αποκατάστασης, μια υποχρέωση συμπλήρωσης ή ένα σχέδιο για τα έξοδα εάν ένα διαβατήριο δεν είναι διαθέσιμο εγκαίρως λόγω αυτού. Τέλος, είναι πρακτικό να μην αφήσετε τη συμφωνία να σταθεί μόνη της από τα υπόλοιπα του συμβολαίου, αλλά να τη συνδέσετε με τις διατάξεις σχετικά με τη συμμόρφωση και τεκμηρίωση που υποτίθεται ότι υπάρχουν ήδη — τα δεδομένα διαβατηρίου είναι στην ουσία επέκταση αυτού που ήδη ανταλλάσσεται σε τεχνικές πληροφορίες, όχι ένα νέο κεφάλαιο στη σχέση με τον προμηθευτή.

Βάση στο άρθρο 38 και το άρθρο 29 του ESPR

Το Άρθρο 38 του ESPR περιγράφει ότι οι δρώντες στην αλυσίδα εφοδιασμού έχουν υποχρεώσεις να διαθέσουν σε άλλους δράστες στην αλυσίδα τις πληροφορίες που απαιτούνται για τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις προϊόντος, συμπεριλαμβανομένου του διαβατηρίου προϊόντος. Το Άρθρο 29 περιγράφει τις υποχρεώσεις των εισαγωγέων, συμπεριλαμβανομένης της διασφάλισης ότι η απαιτούμενη τεκμηρίωση και πληροφορίες για το προϊόν είναι παρούσες και ελέγξιμες πριν από την εισαγωγή του προϊόντος στην αγορά της ΕΕ. Μαζί, αυτές οι διατάξεις δείχνουν ότι η υποχρέωση να έχουν διαθέσιμα δεδομένα δεν έγκειται μόνο στον κατασκευαστή, αλλά εκτείνεται στα μέρη που προωθούν το προϊόν περαιτέρω στην αλυσίδα — και ότι συνεπώς μια συμβατική συμφωνία για την παροχή δεδομένων είναι μια πρακτική μετάφραση μιας υποχρέωσης που το ESPR ήδη επιβάλλει στην αλυσίδα ως σύνολο.

Όποιος συντάσσει ή αναθεωρεί ήδη συμβόλαιο αγοράς, μπορεί να συμπεριλάβει τη διάταξη για δεδομένα ως ξεχωριστή ρήτρα, ώστε η παροχή δεδομένων διαβατηρίου να μην χρειάζεται να διαπραγματευθεί χωριστά τη στιγμή που η υποχρέωση για τα ελαστικά τεθεί σε ισχύ.

Σε τι βασίζεται αυτό

Ο κανονισμός βρίσκεται στο EUR-Lex. Αναφερόμαστε σε κάθε δήλωση· δεν χρειάζεται να μας πιστέψετε.

Τι συγκεκριμένα πρέπει να κάνετε

Τι αναμένεται από εσάς

Ως εισαγωγέας ή χονδρέμπορος ελαστικών αγοράζετε από έναν κατασκευαστή, και αυτός ο κατασκευαστής είναι αυτός που παράγει τα δεδομένα για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Αλλά η υποχρέωση να διασφαλίσετε ότι αυτά τα δεδομένα υπάρχουν και είναι σωστά, έγκειται εν μέρει και σε σας. Αυτό κάνει το συμβόλαιο αγοράς ένα πρακτικό εργαλείο: είναι το σημείο όπου καθορίζετε ποιος δίνει τι, πότε, και τι συμβαίνει αν δεν συμβαίνει.

Δεδομένα των δρώντων στην αλυσίδα εφοδιασμού (άρθρο 38 ESPR)

Το άρθρο 38 του ESPR (Κανονισμός (ΕU) 2024/1781) περιγράφει ότι οι δρώντες στην αλυσίδα εφοδιασμού — κατασκευαστές, αλλά και άλλα μέρη που συμβάλλουν στην κατασκευή του προϊόντος — παρέχουν πληροφορίες που είναι απαραίτητες για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Για μια επιχείρηση 10 έως 100 υπαλλήλων, αυτό σημαίνει πρακτικά ότι τα δεδομένα δεν φτάνουν αυτόματα σε σας: θα πρέπει να συμφωνήσετε κάτι γι' αυτό στη σχέση αγοράς. Ένας κατασκευαστής που δεν έχει ακόμη εμπειρία με το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, συνήθως δεν παρέχει ένα πλήρες και σωστό δοσιέ χωρίς να του ζητηθεί.

Υποχρεώσεις εισαγωγέων (άρθρο 29 ESPR)

Το άρθρο 29 του ESPR περιγράφει τις υποχρεώσεις των εισαγωγέων: όποιος φέρνει προϊόντα από έξω της ΕE στην αγορά, φέρει δική του ευθύνη για τη συμμόρφωση του προϊόντος, συμπεριλαμβανομένου του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος. Για έναν εισαγωγέα 10 έως 100 υπαλλήλων, αυτό σημαίνει ότι δεν αρκεί να βασίζεστε σε αυτά που παρέχει ο κατασκευαστής έξω της ΕU — θα χρειαστεί δικός σας έλεγχος πριν το προϊόν φτάσει στην αγορά της ΕU. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό κατά την εισαγωγή από έξω της ΕU, παρουσιάζεται περαιτέρω στη σελίδα σχετικά με τι σημαίνει το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος κατά την εισαγωγή ελαστικών από έξω της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εφαρμογή στη δική σας αλυσίδα

Όποιος παρέχει και πάλι σε διαχειριστές στόλων ή άλλους αγοραστές, μεταδίδει την υποχρέωση ουσιαστικά: τα δεδομένα που λαμβάνετε από τον κατασκευαστή σας, πρέπει να είναι και πάλι διαθέσιμα για τους δικούς σας πελάτες. Για μια μεσαία επιχείρηση, αυτό σημαίνει ότι το συμβόλαιο αγοράς δεν υπάρχει από μόνο του, αλλά είναι μέρος μιας αλυσίδας συμφωνιών που τρέχει από τον κατασκευαστή στον τελικό χρήστη.

Όπου παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη

Ορισμένες περιστάσεις εμφανίζονται συχνά στην πράξη.

Ένας εισαγωγέας κλείνει ένα συμβόλαιο αγοράς που αφορά μόνο την τιμή, το χρόνο παράδοσης και τη διατήρηση, και ξεχνά ότι ο κατασκευαστής πρέπει αργότερα να παρέχει δεδομένα που δεν υπάρχουν σε ένα συνηθισμένο συμβόλαιο αγοράς. Αν η υποχρέωση δεν είναι ρητή, δεν υπάρχει τίποτα να υποστηρίξει αν τα δεδομένα δεν φτάνουν.

Ένας χονδρέμπορος υποθέτει ότι "ο κατασκευαστής θα το φροντίσει", χωρίς να έχει συμφωνηθεί στιγμή που θα ελεγχθεί αυτό. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα δεδομένα υπάρχουν μερικές φορές μόνο όταν το προϊόν είναι ήδη σε διαδρομή, ή δεν υπάρχουν καθόλου.

Μια επιχείρηση λαμβάνει δεδομένα από τον κατασκευαστή, αλλά δεν έχει καθορίσει πουθενά ποιος στον δικό της οργανισμό ελέγχει αν αυτά τα δεδομένα είναι σωστά. Τα σφάλματα σε παραδείγματα όπως οι ονομασίες τύπων ή τα αποτελέσματα δοκιμών παραμένουν απαρατήρητα μέχρι ένας πελάτης ή ένας ρυθμιστικός φορέας να πει κάτι.

Κατά την αγορά ελαστικών που κατασκευάζονται σε πολλά εργοστάσια — για παράδειγμα, το ίδιο specification, αλλά παραγόμενο σε διαφορετικές τοποθεσίες — δεν καθορίζεται πώς συνδυάζονται αυτά τα δεδομένα σε ένα ψηφιακό διαβατήριο ανά παραλλαγή προϊόντος. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα κατά την αγορά από πολλές τοποθεσίες παραγωγής, κάτι που συζητείται περαιτέρω στη σελίδα σχετικά με πώς συνδυάζετε δεδομένα από πολλά εργοστάσια σε ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.

Ένα συμβόλαιο υπογράφεται χωρίς να έχει συμφωνηθεί τι συμβαίνει αν ο προμηθευτής σταματήσει να παρέχει, αλλάζει κατασκευαστή, ή τα δεδομένα απλώς δεν φτάνουν στην ώρα τους. Χωρίς τέτοια διάταξη, μια αγοράζουσα μερία μένει χωρίς χέρια στη στιγμή που πάνε στραβά.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

Στο συμβόλαιο αγοράς, ή σε ένα παράρτημα, μπορούν να καθοριστούν ρητά αρκετά σημεία:

  • Μια χρονική στιγμή παραδόσεως. Για παράδειγμα: πριν από την πρώτη παράδοση, ή πριν από την εισαγωγή του προϊόντος στην αγορά της ΕΕ. Η ακριβής χρονική στιγμή εναπόκειται στα συμβαλλόμενα μέρη, αλλά η καθορίστηκη χρονική στιγμή αποτρέπει την αναβολή της παραδόσεως.
  • Μια διάταξη σχετικά με τροποποιήσεις. Τι συμβαίνει εάν ο κατασκευαστής πραγματοποιήσει τροποποίηση προϊόντος που επηρεάζει το διαβατήριο; Μια συμφωνία σχετικά με την υποχρέωση δηλώσεως σε περίπτωση τροποποιήσεων αποτρέπει ένα διαβατήριο να καταστεί παρωχημένο χωρίς να σημειωθεί.
  • Μια διαδικασία κλιμάκωσης. Τι πρέπει να κάνετε εάν ο προμηθευτής δεν παραδίδει τα δεδομένα, τα παραδίδει αργά ή ελλιπώς, περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με τι μπορείτε να κάνετε εάν ο προμηθευτής σας δεν παραδίδει τα δεδομένα. Μια αναφορά σε εκείνη τη διαδικασία στη σύμβαση — ή μια συγκρίσιμη δικής σας διάταξη κλιμάκωσης — παρέχει πρακτική σε τη στιγμή που προκύψει πρόβλημα.
  • Μια αναφορά στον ισχύοντα κανονισμό. Η σύμβαση μπορεί να αναφέρεται στο άρθρο 38 και στο άρθρο 29 του ESPR, ώστε και τα δύο μέρη να γνωρίζουν σε ποια βάση ευθύνεται η υποχρέωση, αντί να είναι συμφωνημένο μόνο προφορικά.
  • Μια διάταξη σχετικά με τη διάρκεια και την αρχειοθέτηση. Δεδομένου ότι το διαβατήριο πρέπει να παραμείνει προσβάσιμο για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να καθοριστεί ποιος είναι υπεύθυνος για τη διατήρηση της διαθεσιμότητας της υποκείμενης τεκμηρίωσης, ακόμη και αφότου η εμπορική σχέση έχει λήξει.

Για επιχειρήσεις που αμφιβάλλουν σχετικά με το αν αυτές οι υποχρεώσεις ισχύουν ήδη για τη δική τους σειρά προϊόντων, είναι σχετικό το διαχωρισμό μεταξύ "να ισχύει" και "να μη ισχύει ακόμα": το ζήτημα αν το διαβατήριο προϊόντος ήδη ισχύει για τις δικές σας ταινίες καθορίζει μεταξύ άλλων πόσο επείγον είναι να ενσωματώσετε αυτές τις συμφωνίες τώρα ήδη σε νέες συμβάσεις, ή μόνο σε μια επόμενη φάση συμβάσεων.

Αυτό δεν είναι νομική συμβουλή. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία που αφορά αυτή η πλατφόρμα. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευτείτε έναν δικηγόρο ή την αρμόδια αρχή ελέγχου.

Γραμμένο με AI με βάση τις παραπάνω πηγές, ελεγμένο από άνθρωπο στις 2026-08-22. Υπάρχει κάτι που δεν είναι σωστό; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις έχουν προτεραιότητα.