μπορούν πολλαπλές τοποθεσίες της εταιρείας μου να διαχειρίζονται το ίδιο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος

Πολλές τοποθεσίες μπορούν να εργάζονται με ένα διαβατήριο

Ναι, πολλές τοποθεσίες της ίδιας εταιρείας μπορούν να εμπλακούν στο ίδιο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, επειδή το διαβατήριο συνδέεται με ένα προϊόν ή ένα μοντέλο προϊόντος και όχι με μια τοποθεσία. Το διαβατήριο ανήκει σε αυτό που τίθεται στην αγορά, με τα δεδομένα του κατασκευαστή ή του εισαγωγέα που είναι υπεύθυνος γι' αυτό. Το γεγονός ότι αυτό παρέχεται από έναν κύριο σταθμό λειτουργίας ή από διαφορετικά υποκαταστήματα που το καθένα αναλαμβάνει το δικό του μέρος της εισαγωγής ή διανομής δεν αλλάζει τίποτα στο ίδιο το διαβατήριο: παραμένει ένα ψηφιακό δοσίε ανά προϊόν, προσβάσιμο μέσω ενός κωδικού QR στο ελαστικό.

Για ποιους είναι σχετικό αυτό και όπου έχει τη σημασία της

Αυτό ισχύει ιδίως για εταιρείες που εργάζονται με πολλές τοποθεσίες, υποκαταστήματα ή θυγατρικές εταιρείες και όπου δεν υπάρχει ένα κεντρικό γραφείο που να δηλώνει ή να πουλάει όλες τις παρτίδες ελαστικών. Σκεφτείτε έναν χονδρέμπορο με περιφερειακές αποθήκες ή έναν εισαγωγέα με πολλά γραφεία που το καθένα έχει τους δικούς του προμηθευτές στο εξωτερικό. Το ερώτημα τότε δεν είναι αν το διαβατήριο μπορεί να «χωριστεί» ανά τοποθεσία — δεν μπορεί, γιατί το διαβατήριο παραμένει συνδεδεμένο με το προϊόν, όχι με το σημείο όπου αναλαμβάνεται — αλλά ποιος στην εταιρεία παρέχει τα δεδομένα και τα κρατά ενημερωμένα.

Η διάκριση που έχει σημασία είναι η μεταξύ διαφορετικών παρτίδων ή μοντέλων. Κάθε παρτίδα ελαστικών ή κάθε μοντέλο που τίθεται ξεχωριστά στην αγορά λαμβάνει το δικό του διαβατήριο. Αν δύο τοποθεσίες πουλούν την ίδια σειρά ελαστικών που προέρχεται από τον ίδιο κατασκευαστή και την ίδια παρτίδα, κατά κανόνα υπάρχει ένα διαβατήριο που είναι προσβάσιμο από πολλές τοποθεσίες. Αν οι τοποθεσίες πουλούν διαφορετικές παρτίδες ή μοντέλα, τότε αυτά είναι επίσης διαφορετικά διαβατήρια, ανεξάρτητα από το αν ανήκουν σε ένα όνομα εταιρείας. Αυτό δεν αφορά το ερώτημα αν ένας πελάτης ή ένας διαχειριστής στόλου μπορεί να δει το διαβατήριο — αυτό είναι δυνατό ούτως ή άλλως, δείτε τι έχει ένας διαχειριστής στόλου από το διαβατήριο ελαστικών — αλλά ποιος είναι εσωτερικά υπεύθυνος για την ενημέρωσή του.

Τι έχει ήδη καθοριστεί και τι όχι

Ένα σταθερό χρονοδιάγραμμα για την υποχρέωση ενός ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος για ελαστικά δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Η ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) είναι ο κύριος νόμος και ισχύει ήδη, αλλά η συγκεκριμένη υποχρέωση για ελαστικά θα έρθει μέσω μιας εκτελεστικής πράξης που θα συνταχθεί ειδικά για αυτή την κατηγορία προϊόντων. Σύμφωνα με το σχέδιο δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2025-2030, η εκτελεστική πράξη για ελαστικά αναμένεται το 2027. Έως ότου η εκτελεστική πράξη δημοσιευθεί και ισχύσει, δεν υπάρχει νομική υποχρέωση να υπάρχει ένα διαβατήριο, ακόμη λιγότερο να καθοριστεί πώς θα οργανωθεί σε μια εταιρεία με πολλές τοποθεσίες.

Αυτό που έχει ήδη καθοριστεί είναι η δομή στο πλαίσιο της οποίας θα λειτουργεί: το άρθρο 9 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) καθορίζει ότι το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος θα υπάρξει, το άρθρο 10 περιγράφει τις απαιτήσεις που πρέπει να πληροί και το άρθρο 11 αναφέρεται στη τεχνική λειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στα δεδομένα. Αυτές οι διατάξεις δεν αφήνουν περιθώριο για ένα διαβατήριο ανά τοποθεσία· είναι γραμμένες από τη σκοπιά του προϊόντος, με ένα κεντρικό σύνολο δεδομένων που αποκαλύπτεται μέσω του κωδικού QR.

Πώς αντιμετωπίζεται αυτό στην πράξη

Ποιος εργάζεται με πολλές τοποθεσίες, αρχίζει με την ερώτηση ποια τοποθεσία πραγματικά εισάγει ή θέτει στην αγορά ποιες παρτίδες ελαστικών, γιατί αυτό καθορίζει ποιος θεωρείται κατασκευαστής ή εισαγωγός κατά την έννοια του άρθρου 27 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) και επομένως ποιος είναι υπεύθυνος για την ακρίβεια των δεδομένων. Στη συνέχεια, είναι σημαντικό να συμφωνήσετε εσωτερικά ποιος θα παρέχει τα δεδομένα κατά την κατάρτιση του διαβατηρίου και ποιος θα τα ενημερώνει εάν υπάρξει αλλαγή — για παράδειγμα σε περίπτωση ανάκλησης, όπου το διαβατήριο μπορεί να διαδραματίσει ρόλο όπως περιγράφεται στο πώς λειτουργεί το διαβατήριο σε περίπτωση ανάκλησης. Στη συνέχεια, είναι πρακτικό να προσδιοριστεί εάν όλες οι τοποθεσίες χρειάζονται πρόσβαση στο ίδιο διαβατήριο, ή εάν ορισμένες τοποθεσίες πωλούν μόνο αυτά που έχει ήδη καταχωρίσει μια άλλη τοποθεσία. Κατά την επιλογή ενός πλατφόρμας, αυτό είναι ένα από τα σημεία που πρέπει να αποσαφηνιστούν εκ των προτέρων, καθώς δεν είναι όλα τα συστήματα ρυθμισμένα για πολλαπλούς χρήστες σε μια μόνο δομή επιχείρησης — αυτό επανέρχεται στο πού να προσέξετε κατά την επιλογή ενός πλατφόρμας. Τέλος, είναι σκόπιμο να καθοριστεί ποιος εντός της επιχείρησης διατηρεί ένα δικό του αντίγραφο των παρεχόμενων δεδομένων, ανεξάρτητα από την πλατφόρμα στην οποία φιλοξενείται το διαβατήριο.

Η νομική βάση: άρθρα 9, 10, 11 και 27 του ESPR

Ότι το διαβατήριο είναι συνδεδεμένο με το προϊόν και όχι με μια τοποθεσία, προκύπτει από το άρθρο 9 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781), που περιγράφει το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος ως μέρος του ίδιου του προϊόντος. Το άρθρο 10 αναλύει ποια δεδομένα πρέπει να περιέχονται και σε ποιες απαιτήσεις πρέπει να ικανοποιούν αυτά τα δεδομένα, χωρίς να κάνει διάκριση με βάση την εσωτερική οργάνωση του κόμματος που τα παρέχει. Το άρθρο 11 ρυθμίζει τη τεχνική λειτουργία, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο τα δεδομένα διατίθενται μέσω του φορέα δεδομένων — αυτή είναι τεχνολογία που, εξ ορισμού, είναι προσβάσιμη από πολλαπλές τοποθεσίες. Και το άρθρο 27 καθορίζει τις υποχρεώσεις των κατασκευαστών, το οποίο αποτελεί τη βάση για το ερώτημα ποιος εντός μιας επιχείρησης με πολλαπλές τοποθεσίες λειτουργεί ως υπεύθυνη κατάσταση.

Όποιος θέλει ήδη να προετοιμάσει πώς θα οργανωθεί αυτό εντός της δικής του δομής επιχείρησης, μπορεί να εξετάσει τα βήματα με τη σειρά τους στο πώς αντιμετωπίζεται σταδιακά το διαβατήριο προϊόντος για τα ελαστικά, ή να ελέγξει τι μπορεί ήδη να γίνει ενώ οι τελικοί κανόνες δεν έχουν ακόμη καθοριστεί μέσω τι μπορεί ήδη να γίνει.

Σε τι βασίζεται αυτό

Ο κανονισμός βρίσκεται στο EUR-Lex. Αναφερόμαστε σε κάθε δήλωση· δεν χρειάζεται να μας πιστέψετε.

Τι συγκεκριμένα πρέπει να κάνετε

Τι αναμένεται από εσάς

Μια επιχείρηση με πολλαπλές τοποθεσίες — ένα κεντρικό γραφείο με αγορές και έναν αριθμό υποκαταστημάτων που κάνουν ανεξάρτητες παραγγελίες ή πωλήσεις — συχνά αναρωτιέται ποιος είναι ακριβώς "ο υπεύθυνος" για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Το ESPR δεν συλλογίζεται από τις τοποθεσίες, αλλά από τους ρόλους: κατασκευαστής, εισαγωγέας, διανομέας. Αυτή η διάκριση είναι καθοριστική για το πώς πολλαπλές τοποθεσίες μπορούν να λειτουργούν με ένα ενιαίο διαβατήριο.

Η υποχρέωση βρίσκεται στη δικαιολογητή κατάσταση, όχι στη τοποθεσία

Το άρθρο 27 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) καθορίζει τις υποχρεώσεις για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος στον κατασκευαστή, και στην εισαγωγή στον εισαγωγέα. Αυτή είναι μια νομική οντότητα, όχι ένα κτίριο ή ένα υποκατάστημα. Για μια επιχείρηση 10 έως 100 υπαλλήλων με για παράδειγμα τρεις τοποθεσίες, αυτό σημαίνει πρακτικά ότι το διαβατήριο είναι συνδεδεμένο με το προϊόν και με την οντότητα που το φέρνει στην αγορά — όχι με την τοποθεσία που ανοίγει το κουτί. Οι τοποθεσίες που υπάγονται στην ίδια νομική κατάσταση λειτουργούν στην πράξη στο ίδιο διαβατήριο επειδή η υποχρέωση είναι ήδη κεντρική εκεί. Οι τοποθεσίες που κάνουν ανεξάρτητες εισαγωγές (έναν δικό τους αριθμό ΦΠΑ, δικές τους δηλώσεις τελωνείου) είναι, στα μάτια του κανονισμού, ένας δικός τους εισαγωγέας, με μια δική του υποχρέωση.

Το διαβατήριο ακολουθεί το προϊόν, όχι την τοποθεσία

Το άρθρο 9 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) περιγράφει το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος ως ένα σύνολο δεδομένων που είναι συνδεδεμένα με ένα συγκεκριμένο προϊόν ή μοντέλο προϊόντος. Για ένα ελαστικό σημαίνει: το διαβατήριο ανήκει σε αυτό το ελαστικό (ή στο μοντέλο), όχι στο μέρος όπου βρίσκεται. Μια τοποθεσία που λαμβάνει ένα μάτσο ελαστικών από το κεντρικό γραφείο λειτουργεί επομένως με ένα διαβατήριο που ήδη υπάρχει και έχει ήδη συμπληρωθεί — δεν υπάρχει τίποτα νέο να "διαχειριστεί" σε επίπεδο τοποθεσίας, μόνο να συμβουλευθεί και να μεταδώσει. Αυτό είναι σχετικό για διαχειριστές στόλου οχημάτων και χονδρεμπόρους με πολλαπλές τοποθεσίες: τι έχω ως διαχειριστής στόλου οχημάτων από το διαβατήριο ελαστικών; αναφέρεται στο τι πρέπει να γίνει με αυτά τα δεδομένα από την πλευρά του χρήστη.

Η πρόσβαση στο φορέα δεδομένων δεν είναι συνώνυμη της διαχείρισης

Το Άρθρο 10 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) θέτει απαιτήσεις για την προσιτότητα του διαβατηρίου: τα δεδομένα πρέπει να είναι προσβάσιμα μέσω του φορέα δεδομένων, στην πράξη του κώδικα QR στο προϊόν ή κοντά του. Πολλές τοποθεσίες μπορούν να σαρώσουν αυτόν τον κώδικα QR και να προβάλουν τα δεδομένα χωρίς να υπάρχει περίπτωση «πολλαπλών διαχειριστών». Η διαχείριση — η τροποποίηση, συμπλήρωση ή διόρθωση των υποκείμενων δεδομένων — είναι διαφορετική από την πρόσβαση. Ένα υποκατάστημα που σαρώνει έναν κώδικα QR για να ελέγξει εάν μια παραγγελία είναι σωστή, δεν διαχειρίζεται τίποτα· απλώς ανατρέχει.

Η τεχνική ρύθμιση καθορίζει ποιος μπορεί να τροποποιήσει

Το Άρθρο 11 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) αφορά το τεχνικό σχεδιασμό και τη λειτουργία του διαβατηρίου, συμπεριλαμβανομένου του ποιος μπορεί να εγγράψει ή να τροποποιήσει δεδομένα. Το άρθρο αυτό αφήνει περιθώριο για τεχνική ρύθμιση στην οποία ένα κεντρικό μέρος διαχειρίζεται τα δεδομένα και πολλές τοποθεσίες συνδέονται με αυτό ως χρήστης ή ως σημείο μεταβίβασης. Για τη λειτουργία ενός επιχείρησης με πολλές τοποθεσίες, αυτό είναι το σημείο όπου η κατάσταση αλλάζει πραγματικά: όχι η οργανωτική δομή καθορίζει αν κάτι είναι δυνατό, αλλά ο τρόπος με τον οποίο η πλατφόρμα ρυθμίζει τους ρόλους και τα δικαιώματα. Κατά την επιλογή ενός συστήματος, αυτό είναι ένα ερώτημα που πρέπει να τεθεί εκ των προτέρων — δείτε τι πρέπει να προσέξω κατά την επιλογή μιας πλατφόρμας για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.

Όπου παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη

Μερικές περιπτώσεις εμφανίζονται συχνά σε επιχειρήσεις με πολλές τοποθεσίες:

Δύο τοποθεσίες συμπληρώνουν ανεξάρτητη η μία από την άλλη την ίδια ομάδα προϊόντων. Το υποκατάστημα A καταχωρεί μια παραγγελία ελαστικών με δικό του όνομα μοντέλου, το υποκατάστημα B το κάνει λίγο διαφορετικά. Δημιουργούνται δύο διαβατήρια για αυτό που στη πραγματικότητα είναι ένα μοντέλο προϊόντος.
Μια τοποθεσία νομίζει ότι εισάγει ανεξάρτητα, αλλά εμπίπτει στη νομική οντότητα της έδρας. Η υποχρέωση του Άρθρου 27 συμπληρώνεται λοιπόν στο λάθος επίπεδο: υπάρχει η σκέψη ότι το υποκατάστημα «πρέπει να ρυθμίσει το δικό της διαβατήριο», ενώ η νομική οντότητα έχει ήδη μία υποχρέωση.
Τα στοιχεία σύνδεσης για την πλατφόρμα κυκλοφορούν ανεπίσημα μεταξύ των τοποθεσιών. Ο καθένας μπορεί να κάνει αλλαγές, κανείς δεν ξέρει πλέον ποιος έκανε ποια τροποποίηση. Σε περίπτωση ερώτησης από αρχή εποπτείας, δεν είναι πλέον δυνατό να ανακατασκευαστεί ποιος τι έχει εισαγάγει — ενώ αυτό είναι ακριβώς ένα από τα πράγματα που τι ζητάει μια αρχή εποπτείας σε έλεγχο ελαστικών μπορεί να δείξει.
Σε περίπτωση συγχώνευσης ή εξαγοράς ενός υποκαταστήματος, η νομική οντότητα αλλάζει, αλλά το διαβατήριο δεν αλλάζει ανάλογα. Η σύνδεση μεταξύ προϊόντος και οικονομικού παράγοντα δεν ταιριάζει τότε με την πραγματική δομή της επιχείρησης.
Ένα κεντρικό τμήμα συντάσσει το διαβατήριο, αλλά το υποκατάστημα που πωλεί δεν έχει πρόσβαση για να το δείξει σε έναν πελάτη. Ως αποτέλεσμα, ένα απλό ερώτημα ενός πελάτη στο ταμείο δεν μπορεί να απαντηθεί, ενώ μπορούν οι πελάτες μου να ελέγξουν τα δεδομένα του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος πριν αγοράσουν περιγράφει ακριβώς ότι ο έλεγχος αυτός πρέπει να είναι εύκολος.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

Για μια επιχείρηση με πολλές τοποθεσίες, είναι χρήσιμο να έχετε κάποια πράγματα καταγεγραμμένα εκ των προτέρων, ανεξάρτητα από αυτό που επιτρέπει τεχνικά η πλατφόρμα:

Μια επισκόπηση της νομικής οντότητας που έχει ποιο ρόλο (κατασκευαστής, εισαγωγέας, διανομέας) ανά τοποθεσία, ώστε η υποχρέωση του Άρθρου 27 να καταλήγει στο σωστό μέρος.
Μια εσωτερική συμφωνία σχετικά με το ποιος εντός του οργανισμού είναι αρμόδιος για τη δημιουργία ή τροποποίηση δεδομένων διαβατηρίου, και ποιος έχει μόνο πρόσβαση.
Ένας κατάλογος μοντέλων προϊόντων με το υποκατάστημα που εγγράφηκε πρώτο σε ένα μοντέλο, για να αποφευχθούν διπλές εγγραφές.
Μια σταθερή διαδικασία για το τι συμβαίνει κατά την εξαγορά, συγχώνευση ή κλείσιμο ενός υποκαταστήματος, ώστε η σύνδεση μεταξύ προϊόντος και οικονομικού παράγοντα να παραμείνει ενημερωμένη.
Ένα δικό του αντίγραφο των εισαγόμενων δεδομένων, ξεχωριστά από την πλατφόρμα — δείτε πρέπει να κρατήσω μια δική μου αντιγραφή των δεδομένων που βρίσκονται στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος για τις σκέψεις σχετικά με αυτό.

Όποιος τώρα ήδη δουλεύει με πολλές τοποθεσίες και θέλει να σκεφτεί εμπροσθοβαρώς χωρίς να περιμένει τη οριστική κανονιστική πράξη, θα βρει μια αρχή στο τι μπορώ να κάνω ήδη ενώ οι κανόνες δεν είναι ακόμα οριστικοί.

Αυτό δεν είναι νομική συμβουλή. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία που αφορά αυτή η πλατφόρμα. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευτείτε έναν δικηγόρο ή την αρμόδια αρχή ελέγχου.

Γραμμένο με τεχνητή νοημοσύνη με βάση τις πηγές παραπάνω, ελεγχόμενο από ανθρώπινο κατά 2026-09-05. Υπάρχει κάτι που δεν είναι σωστό; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις έχουν προτεραιότητα.