Ποιος φτιάχνει το διαβατήριο ελαστικών που τοποθετούνται σε νέα όχηματα;

Ο κατασκευαστής των ελαστικών συντάσσει το διαβατήριο, όχι ο κατασκευαστής αυτοκινήτων

Το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος ενός ελαστικού δημιουργείται από τον κατασκευαστή ή εισαγωγέα του ελαστικού, ακόμη και αν το ελαστικό είναι ήδη προ-κατασκευής τοποθετημένο σε ένα νέο όχημα. Το ελαστικό παραμένει στη συστηματική προσέγγιση του ESPR ένα δικό του προϊόν με δικό του υποχρέωση διαβατηρίου, ανεξάρτητα από το αν πωλείται χωριστά σε ένα συνεργείο ή τοποθετείται κατά τη συναρμολόγηση ενός αυτοκινήτου. Ο κατασκευαστής αυτοκινήτων τοποθετεί το ελαστικό, αλλά δεν είναι εκείνος που παρέχει τα βασικά δεδομένα σχετικά με τα υλικά, την προέλευση και τις επιδόσεις του ελαστικού — αυτό γίνεται από το μέρος που κατασκευάσει ή εισήγαγε το ελαστικό. Για έναν εισαγωγέα, χονδρέμπορο ή διαχειριστή στόλου, αυτό σημαίνει ότι το ερώτημα "ποιος δημιουργεί το διαβατήριο" στην πράξη ανατρέχει πάντα στο ίδιο το ελαστικό, όχι στο όχημα στο οποίο είναι τοποθετημένο.

Για τα αρχικά και τα ελαστικά αντικατάστασης, όχι για το όχημα στο σύνολό του

Αυτή η διάκριση ισχύει για το ελαστικό ως προϊόν, είτε αυτό τοποθετείται ως "original equipment" (OE) απευθείας κατά τη συναρμολόγηση του οχήματος, είτε πωλείται αργότερα ως ελαστικό αντικατάστασης. Και στις δύο περιπτώσεις, το ελαστικό που υπάγεται στην μελλοντική εξειδικευμένη πράξη για ελαστικά, είναι εκείνο που θα λάβει διαβατήριο — δημιουργημένο από τον οποίον θέτει το ελαστικό στην αγορά. Εδώ αναφερόμαστε ρητά όχι στο διαβατήριο του ίδιου του οχήματος: ένα αυτοκίνητο, ένα ελαφρύ φορτηγό ή άλλη κατηγορία οχήματος έχει δικό της πλαίσιο και δικές του υποχρεώσεις, τα οποία δεν αντιμετωπίζονται εδώ. Επίσης δεν αναφερόμαστε σε άλλα εξαρτήματα του οχήματος που ενδέχεται να υπάγονται σε ένα διαφορετικό προϊόν. Ο διαχωρισμός έγκειται λοιπόν στο προϊόν "ελαστικό", ανεξάρτητα από τον τόπο και τον χρόνο τοποθέτησής του.

Ακόμη καμία σταθερή ημερομηνία, αναμενόμενη περίπου το 2029

Δεν υπάρχει ακόμη σταθερή ημερομηνία έναρξης της υποχρέωσης διαβατηρίου για ελαστικά. Το σχέδιο εργασίας του ESPR για την περίοδο 2025-2030 αναφέρει το 2027 ως αναμενόμενη στιγμή κατά την οποία θα εγκριθεί η εξειδικευμένη πράξη για ελαστικά. Μόνο μετά τη δημοσίευση της πράξης αυτής ακολουθεί την πραγματική ημερομηνία κατά την οποία οι κατασκευαστές και εισαγωγείς ελαστικών πρέπει να παρέχουν διαβατήριο· με βάση την τρέχουσα προγραμματισμό, αναμένεται ότι περίπου το 2029 η υποχρέωση αυτή θα αρχίσει, αλλά αυτό δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Μέχρι τότε, δεν ισχύει καμία νομική υποχρέωση κατασκευής ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος για ελαστικά — χωριστά ή τοποθετημένα σε ένα νέο όχημα. Μόλις δημοσιευθεί η εξειδικευμένη πράξη, η ημερομηνία θα ενημερωθεί εδώ.

Τι σημαίνει αυτό για την πράξη

Για όσους εισάγουν ελαστικά, τα επανα-πωλούν ή διαχειρίζονται ένα στόλο, η σειρά των ενεργειών είναι απλή να περιγραφεί. Πρώτον: να ελέγξετε εάν τα ελαστικά που αγοράζονται ή διαχειρίζονται υπάγονται στην επερχόμενη κανονιστική ρύθμιση — αυτό αφορά τις κατηγορίες ελαστικών που θα υποδειχθούν στην εξειδικευμένη πράξη, μόλις γίνουν γνωστές. Στη συνέχεια: κατά την αγορά νέων οχημάτων με τοποθετημένα ελαστικά, να ρωτήσετε τον προμηθευτή του οχήματος ή τον κατασκευαστή του ελαστικού ποιο μέρος διαχειρίζεται τα δεδομένα του ελαστικού αυτού — συνήθως δεν είναι ο κατασκευαστής του οχήματος. Τέλος: να μην λάβετε καμία ενέργεια με βάση μια ημερομηνία που δεν έχει ακόμη καθοριστεί, αλλά να χαρτογραφήσετε εγκαίρως ποιες μάρκες και τύποι ελαστικών υπάρχουν στο δικό σας πακέτο αγορών ή στόλου, ώστε κατά τη δημοσίευση της εξειδικευμένης πράξης να είναι γρήγορα σαφές ποια διαβατήρια γίνονται σχετικά. Για τους εισαγωγείς ελαστικών που λειτουργούν ως πρώτο μέρος που θέτει ένα ελαστικό στην αγορά της ΕΕ, ο ρόλος του "συντάκτη του διαβατηρίου" είναι πιο προφανής, ακόμη και όταν το ελαστικό τοποθετείται στη συνέχεια από ένα τρίτο μέρος σε ένα νέο όχημα.

Οπου αυτό αναφέρεται: άρθρο 27 και άρθρο 38 του ESPR

Αυτό προκύπτει από τη συστηματική δομή του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1781 (ESPR). Το άρθρο 27 περιγράφει τις υποχρεώσεις των κατασκευαστών: είναι υπεύθυνοι για τη σύνταξη και την ενημέρωση των πληροφοριών του προϊόντος που περιέχονται στο διαβατήριο, για το προϊόν που κατασκευάζουν ή θέτουν στην αγορά με το δικό τους όνομα — στην περίπτωση αυτή το ελαστικό. Το άρθρο 38 ρυθμίζει τις απαιτήσεις για τους φορείς της αλυσίδας εφοδιασμού: τα μέρη που επεξεργάζονται ένα προϊόν με διαβατήριο σε ένα μεγαλύτερο σύνολο, όπως ένας κατασκευαστής οχημάτων που τοποθετεί ελαστικά, έρχονται αντιμέτωποι με τη μεταφορά και την χρήση αυτών των δεδομένων διαβατηρίου, χωρίς η βασική υποχρέωση κατασκευής του διαβατηρίου να μεταφέρεται σε αυτούς. Η διάκριση αυτή μεταξύ "κατασκευαστή του προϊόντος" και "φορέα που επεξεργάζεται περαιτέρω το προϊόν" είναι ο λόγος για τον οποίο το ελαστικό, ακόμη και όταν είναι τοποθετημένο σε ένα νέο όχημα, διατηρεί το δικό του διαβατήριο και τον δικό του υπεύθυνο φορέα.

Όποιος θέλει να προετοιμαστεί εκ των προτέρων, είναι καλύτερο να καταγράψει ποιοι προμηθευτές ελαστικών και ποιοι τύποι ελαστικών υπάρχουν στο δικό του απόθεμα αγορών ή διαχείρισης στόλου, και να ζητήσει από τον δικό του προμηθευτή ελαστικών αν υπάρχουν ήδη προετοιμασίες προς ένα ψηφιακό διαβατήριο — ώστε κατά τη δημοσίευση της εξουσιοδοτημένης πράξης να μην χαθεί χρόνος στην εξεύρεση βασικών δεδομένων.

Σε τι βασίζεται αυτό

Ο κανονισμός βρίσκεται στο EUR-Lex. Αναφερόμαστε σε κάθε δήλωση· δεν χρειάζεται να μας πιστέψετε.

Τι συγκεκριμένα πρέπει να κάνετε

Τι αναμένεται από εσάς

Τα λάστιχα που είναι εγκατεστημένα σε ένα νέο όχημα αποτελούν μια ιδιαίτερη περίπτωση. Το ίδιο το λάστιχο παραμένει ένα προϊόν με δική του υποχρέωση διαβατηρίου, αλλά το λάστιχο γίνεται ταυτόχρονα μέρος ενός μεγαλύτερου συνόλου: το όχημα. Αυτό συχνά θέτει το ερώτημα στους εισαγωγείς και τους χονδρέμπορους ποιος είναι πραγματικά υπεύθυνος για το διαβατήριο — ο κατασκευαστής λαστίχων ή ο κατασκευαστής οχημάτων που συναρμολογεί τα λάστιχα.

Ο κατασκευαστής λαστίχων παραμένει υπεύθυνος για το λάστιχο ως προϊόν

Οι υποχρεώσεις για τους κατασκευαστές που προκύπτουν από το άρθρο 27 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) ισχύουν για αυτόν που παράγει το λάστιχο και το θέτει στην αγορά. Αυτό δεν αλλάζει επειδή το λάστιχο στη συνέχεια συναρμολογείται σε ένα νέο όχημα. Για μια εταιρεία με 10 έως 100 υπαλλήλους που εισάγει ή παράγει λάστιχα, αυτό σημαίνει ότι η δική της υποχρέωση διαβατηρίου είναι ανεξάρτητη από την ερώτηση κατά πόσον το λάστιχο πωλείται ξεχωριστά ή ως εξοπλισμός κατασκευής σε αυτοκίνητο, λεωφορείο ή φορτηγό. Το λάστιχο φέρει το δικό του διαβατήριο, με τα δικά του δεδομένα, ανεξάρτητα από τον προορισμό.

Η θέση σας στην αλυσίδα εφοδιασμού καθορίζει τι παρέχετε

Όταν ένας κατασκευαστής ή εισαγωγέας λαστίχων προμηθεύει λάστιχα σε έναν κατασκευαστή οχημάτων, δημιουργείται μια σύνδεσμος στην αλυσίδα εφοδιασμού όπως ορίζεται στο άρθρο 38 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781). Αυτό το άρθρο ρυθμίζει τι πρέπει να δύνανται να διαβιβάζουν ο ένας στον άλλον οι εμπλεκόμενοι σε αυτή την αλυσίδα, ώστε οι πληροφορίες που είναι απαραίτητες για το διαβατήριο να μην χαθούν ανάμεσα στο εργοστάσιο λαστίχων και τη γραμμή συναρμολόγησης του κατασκευαστή οχημάτων. Για έναν χονδρέμπορο ή εισαγωγέα λαστίχων, αυτό στην πράξη σημαίνει ότι οι πληροφορίες του προϊόντος παρέχονται με τρόπο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον κατασκευαστή οχημάτων — όχι ότι η ίδια η παρτίδα λαστίχων συντάσσει το διαβατήριο του οχήματος.

Δύο διαβατήρια, δύο υπεύθυνοι

Ένα νέο όχημα μπορεί να λάβει στο μέλλον το δικό του διαβατήριο προϊόντος, χωριστά από το διαβατήριο του λαστίχου που είναι εγκατεστημένο σε αυτό. Αυτά είναι δύο διαφορετικά έγγραφα με δύο διαφορετικές υπεύθυνες: ο κατασκευαστής οχημάτων για το όχημα, ο κατασκευαστής ή εισαγωγέας λαστίχων για το λάστιχο. Για μια εταιρεία που προμηθεύει μόνο λάστιχα στην αυτοκινητοβιομηχανία, αυτό σημαίνει ότι δεν προστίθεται καμία υποχρέωση για να τεκμηριώσει κάτι για το ίδιο το όχημα. Η δική σας εμβέλεια παραμένει το λάστιχο.

Τα δεδομένα πρέπει να αντιστοιχούν στο τι είναι πραγματικά το λάστιχο

Επειδή το λάστιχο ως εξοπλισμό κατασκευής έχει την ίδια τεχνική ταυτότητα με ένα λάστιχο που πωλείται ξεχωριστά, στις περισσότερες περιπτώσεις ισχύει ότι τα ίδια δεδομένα είναι σχετικά για το διαβατήριο. Ποια δεδομένα είναι ακριβώς σχετικά, περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με ποια δεδομένα περιέχονται στο δελτίο προϊόντος του ελαστικούΈνας κατασκευαστής που πωλεί τόσο ξεχωριστά όσο και σε κατασκευαστές οχημάτων μπορεί στην πράξη να εργαστεί με μια ενιαία βάση πληροφοριών ανά τύπο λαστίχου, ανεξάρτητα από το κανάλι πωλήσεων.

Όπου παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη

Μια πρώτη κατάσταση που συμβαίνει συχνά: ένας κατασκευαστής λαστίχων υποθέτει ότι ο κατασκευαστής οχημάτων "θα το ρυθμίσει" επειδή το λάστιχο είναι τώρα μέρος ενός αυτοκινήτου. Αυτό είναι λανθασμένη αντίληψη — η υποχρέωση διαβατηρίου για το λάστιχο ως προϊόν δεν εξαφανίζεται λόγω της συναρμολόγησης σε ένα όχημα.

Μια δεύτερη κατάσταση: τα δεδομένα παρέχονται στον κατασκευαστή οχημάτων, αλλά με τρόπο που δεν αντιστοιχεί σε αυτό που είναι απαραίτητο για ένα ιδιαίτερο διαβατήριο του λαστίχου. Στη συνέχεια γίνεται διπλή εργασία όταν το λάστιχο επίσης παρουσιάζεται στην αγορά ξεχωριστά, επειδή οι πληροφορίες δεν είναι επαναχρησιμοποιήσιμες.

Μια τρίτη κατάσταση συμβαίνει με εταιρείες που πωλούν λάστιχα τόσο ξεχωριστά όσο και παρέχουν σε κατασκευαστές οχημάτων: δημιουργούνται δύο διαφορετικά αρχεία για ακριβώς τον ίδιο τύπο λαστίχου, με μικρές αμοιβαίες διαφορές που αργότερα δεν μπορούν πλέον να ανιχνευθούν ως η σωστή έκδοση.

Μια τέταρτη κατάσταση: ένας εισαγωγέας νομίζει ότι ο ίδιος του ο ρόλος ως προμηθευτής στην αλυσίδα (άρθρο 38) τον απαλλάσσει από τις υποχρεώσεις κατασκευαστή (άρθρο 27), ενώ και οι δύο ρόλοι μπορούν να συνυπάρχουν όταν το ίδιο κόμμα είναι και κατασκευαστής λαστίχων και προμηθευτής στη βιομηχανία αυτοκινήτων.

Μια πέμπτη περίπτωση: δεν γίνεται διάκριση μεταξύ του ερωτήματος εάν ο ελαστικό εμπίπτει στο ESPR ως αυτόνομο προϊόν — αυτό το ερώτημα απαντάται στη σελίδα σχετικά με ποια προϊόντα της βιομηχανίας ελαστικών εμπίπτουν στον ESPR — και του ερωτήματος ποιος στην αλυσίδα εφοδιασμού περνάει ποια πληροφορία. Αυτά είναι δύο χωριστά ερωτήματα που ανακατεύονται, με αποτέλεσμα κανείς στην αλυσίδα να μην αισθάνεται υπεύθυνος για το διαβατήριο του ίδιου του ελαστικού.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

Ένας κατάλογος των ελαστικών που παραδίδονται ως αρχικός εξοπλισμός σε ποιους κατασκευαστές οχημάτων, και ποιοι από τους ίδιους τύπους ελαστικών έρχονται επίσης χωριστά στην αγορά.
Ένα σταθερό σύνολο δεδομένων ανά τύπο ελαστικού (τεχνικές προδιαγραφές, σύνθεση υλικού, προέλευση) που χρησιμεύει και ως βάση για το δικό του διαβατήριο και για τις πληροφορίες που διαβιβάζονται σε έναν κατασκευαστή οχημάτων δυνάμει του άρθρου 38.
Μια εσωτερική συμφωνία σχετικά με το ποιος είναι υπεύθυνος μέσα στην εταιρεία για τη διατήρηση της ενημερότητας αυτού του συνόλου δεδομένων, ώστε μια αλλαγή στο ελαστικό να μην ενημερωθεί σε ένα αρχείο και στο άλλο όχι.
Αλληλογραφία ή συμβατικές συμφωνίες με κατασκευαστές οχημάτων σχετικά με τη μορφή στην οποία παραδίδονται τα δεδομένα, ώστε αργότερα να είναι αποδεκτό ποια πληροφορία μοιράστηκε σε ποια στιγμή.
Μια αναφορά στη δική της κατάσταση ως κατασκευαστή ή εισαγωγέα — αυτή η κατάσταση καθορίζει εάν, και αν ναι πώς, το διαβατήριο προϊόντος για τα δικά του ελαστικά ισχύεικαι αυτή η προσδιορισμός είναι ανεξάρτητη από το ερώτημα εάν το ελαστικό καταλήγει τελικά σε ένα νέο όχημα.
Τεκμηρίωση του δικού της ρόλου στην αλυσίδα εφοδιασμού: είναι η εταιρεία εδώ κατασκευαστής, εισαγωγέας, ή μόνο προμηθευτής εξαρτημάτων σε άλλον κατασκευαστή — αυτή η διάκριση είναι σχετική μόλις οι υποχρεώσεις από το άρθρο 27 και το άρθρο 38 έρθουν ταυτόχρονα στο προσκήνιο.

Αυτό δεν είναι νομική συμβουλή. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία που αφορά αυτή η πλατφόρμα. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευτείτε έναν δικηγόρο ή την αρμόδια αρχή ελέγχου.

Γραμμένο με AI με βάση τις παραπάνω πηγές, ελεγμένο από άνθρωπο στις 2026-08-22. Υπάρχει κάτι που δεν είναι σωστό; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις έχουν προτεραιότητα.