Σύμφωνα με ποια μέθοδο πρέπει να μετρήσω τις τιμές για το διαβατήριο;

Τι συγκεκριμένα πρέπει να κάνετε

Τι αναμένεται από εσάς

Το ESPR ορίζει στο άρθρο 39 ότι οι τιμές που αναφέρονται σε ένα προϊόν διαβατηρίου πρέπει να μετρηθούν ή να υπολογιστούν σύμφωνα με μια μέθοδο που έχει καθοριστεί για το σκοπό αυτό — όχι κατά την κρίση του κατασκευαστή ή του εισαγωγέα. Το άρθρο αυτό παρέχει το πλαίσιο· η συγκεκριμένη μέθοδος μέτρησης ανά απαίτηση προϊόντος προέρχεται από τη위임 μορφοποιημένη πράξη που πρέπει ακόμη να καθοριστεί για τα ελαστικά με βάση τα άρθρα 5 έως 7 του ESPR. Για το διαβατήριο ελαστικών, αυτό το θέμα παραμένει ανοικτό, αλλά η δομή της κανονισμού δείχνει ήδη σε ποια σημεία τα επιχειρήματα μπορούν να προσέξουν.

Μέτρηση σύμφωνα με μια καθιερωμένη μέθοδο, όχι κατά την κρίση του κατασκευαστή

Το άρθρο 39 ESPR ορίζει ότι οι τιμές στο διαβατήριο πρέπει να προέρχονται από αξιόπιστες, ακριβείς και αναπαραγώγιμες μετρήσεις ή υπολογισμούς. Για μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό σημαίνει ότι μια δική της δοκιμαστική διάταξη, μια εκτίμηση βάσει παρόμοιων προϊόντων ή μια μέθοδος που φαίνεται εσωτερικά «λογική» δεν αρκεί απλώς μόλις δημοσιευθεί η위임 μορφοποιημένη πράξη. Η μέθοδος πρέπει να ευθυγραμμίζεται με αυτό που ορίζεται σε αυτήν — συχνά μια αναφορά σε ένα εναρμονισμένο πρότυπο ή ένα πρωτόκολλο δοκιμής. Μέχρι να δημοσιευθεί η πράξη αυτή, δεν υπάρχει ακόμη καμία καθιερωμένη μέθοδος για τα ελαστικά στην οποία μπορεί να στηριχθεί κανείς.

Αναπαραγωγιμότητα ως κριτήριο δοκιμής

Μια βασική έννοια στο άρθρο 39 είναι ότι ένα άλλο μέρος, χρησιμοποιώντας την ίδια μέθοδο, πρέπει να μπορεί να καταλήξει σε ένα παρόμοιο αποτέλεσμα. Αυτό επηρεάζει άμεσα τα ζητήματα όπως πώς προσδιορίζεται η κατηγορία κύλισης ενός ελαστικού, πώς καθορίζεται η πρόσφυση σε υγρό οδόστρωμα και πώς καταγράφεται ο θόρυβος κύλισης σε ντεσιμπέλ. Για αυτές τις ιδιότητες υπάρχουν ήδη μέθοδοι δοκιμής σύμφωνα με τον κανονισμό σήμανσης ελαστικών· το ερώτημα που παραμένει ανοικτό είναι εάν και πώς η위임 μορφοποιημένη πράξη ESPR συνδέεται με αυτές ή επιβάλλει μια δική της μέθοδο. Μια επιχείρηση που συλλέγει δεδομένα ήδη, θα έκανε καλά να καταγράψει τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο δοκιμής και τις συνθήκες, ώστε μια μεταγενέστερη ευθυγράμμιση με την οριστική μέθοδο να είναι πιο διαφανής.

Διαφορά μεταξύ μέτρησης και υπολογισμού

Όχι κάθε τιμή σε ένα διαβατήριο προέρχεται από μια φυσική δοκιμή. Το άρθρο 39 αφήνει περιθώρια για μεθόδους υπολογισμού, για παράδειγμα για ιδιότητες που δεν μπορούν να μετρηθούν πρακτικά ανά παραγωγική παρτίδα. Για μια τιμή όπως το ποσοστό ανακυκλωμένου λάστιχου ένας υπολογισμός βάσει συνταγής και δεδομένων αγορών είναι πιο πιθανός από ένα τεστ εργαστηρίου. Και εδώ ισχύει: ποια μέθοδος υπολογισμού είναι αποδεκτή για το διαβατήριο ελαστικών, δεν έχει ακόμη καθοριστεί, αλλά η διάκριση μεταξύ «μετρημένου» και «υπολογισμένου» είναι ήδη σχετική για να γίνει τώρα στη δική σας διαχείριση.

Ευθυγράμμιση με αυτό που είναι ήδη υποχρεωτικό μέσω της ετικέτας ελαστικών

Για τα ελαστικά υπάρχει ήδη μια υποχρεωτική μέθοδος δοκιμής για την αντίσταση κύλισης, την πρόσφυση σε υγρό και τον θόρυβο, που επιβάλλεται μέσω του κανονισμού σήμανσης ελαστικών. Η위임 μορφοποιημένη πράξη ESPR μπορεί να συνδέεται με αυτές, αλλά αυτή είναι μια επιλογή που πρέπει ακόμη να κάνει ο νομοθέτης. Επιχειρήσεις που θέλουν να κατανοήσουν πώς αυτοί οι δύο κανονισμοί σχετίζονται μεταξύ τους, θα βρούν περισσότερο υπόβαθρο σε πώς η ετικέτα ελαστικών σχετίζεται με το διαβατήριο προϊόντος. Όποιος ήδη έχει δεδομένα ετικέτας, δημιουργεί ενδεχομένως μια βάση που μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για το διαβατήριο — χωρίς αυτό να πρέπει να παρουσιάζεται ως βεβαιότητα.

Όπου παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη

Ένας εισαγωγέας παίρνει αποτελέσματα δοκιμών από τον κατασκευαστή χωρίς να καταχωρεί σύμφωνα με ποιο πρότυπο ή πρωτόκολλο δοκιμής αποκτήθηκαν. Μόλις η位委 μορφοποιημένη πράξη επιβάλλει μια συγκεκριμένη μέθοδο, δεν είναι πλέον δυνατό να ανιχνεύσουμε εάν η αρχική μέτρηση ανταποκρίθηκε σε αυτήν.

Ένας χονδρέμπορας χρησιμοποιεί δεδομένα δοκιμής για μια σειρά προϊόντων που είναι μερικών ετών παλιά, ενώ η δοκιμαστική διάταξη ή το πρότυπο έχει ενδιάμεσα προσαρμοστεί. Η τιμή στο διαβατήριο διαφέρει κατά συνέπεια από αυτό που θα παρείχε μια τρέχουσα μέτρηση.

Μια επιχείρηση ανακατεύει αποτελέσματα μέτρησης και δηλώσεις κατασκευαστή χωρίς διάκριση: ορισμένες τιμές προέρχονται από δοκιμή εργαστηρίου, άλλες είναι εκτιμήσεις του προμηθευτή. Στο διαβατήριο βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο, χωρίς να είναι σαφές ποια μέθοδος συνδέεται με ποια τιμή.

Ένας διαχειριστής στόλου που εισάγει και ο ίδιος ελαστικά, υποθέτει ότι μια δοκιμή συμόρφωσης CE για ένα άλλο κανονιστικό πλαίσιο είναι επίσης έγκυρη ως τεκμηρίωση για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, ενώ το πεδίο εφαρμογής της δοκιμής δεν συμφωνεί με αυτό που ζητά το άρθρο 39.

Ένας κατασκευαστής προσαρμόζει τη σύνθεση του ελαστικού ενός τύπου ελαστικού, αλλά οι προηγουμένως μετρηθείσες τιμές για την αντίσταση κύλισης ή τον θόρυβο δεν επανακαθορίζονται — με αποτέλεσμα το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος να εμφανίζει μια τιμή που δεν ταιριάζει πλέον με το πραγματικό προϊόν. Αυτό θέτει επίσης το ερώτημα πόσο συχνά πρέπει να ενημερώνονται τα δεδομένα στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Για κάθε δεδομένο στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος: ποια μέθοδος δοκιμής ή υπολογισμού χρησιμοποιήθηκε και από ποιον (δικό του εργαστήριο, εξωτερικό εργαστήριο δοκιμών, δήλωση κατασκευαστή).
• Η έκδοση ή η ημερομηνία δημοσίευσης του προτύπου ή του πρωτοκόλλου δοκιμής που εφαρμόστηκε κατά τη μέτρηση.
• Οι συνθήκες δοκιμής (ημερομηνία, διάταξη δοκιμής, χρησιμοποιούμενος εξοπλισμός) για μετρήσεις που διενεργούνται ήδη σύμφωνα με τον κανονισμό σήμανσης ελαστικών.
• Ένα ευρετήριο των τιμών που μετρήθηκαν και ποιες υπολογίστηκαν, με τις υποκείμενες υποθέσεις των υπολογισμών — σχετικό για παράδειγμα κατά την καταγραφή δεδομένων σχετικά με τη σύνθεση του ελαστικού.
• Αλληλογραφία με τον κατασκευαστή ή τον εισαγωγέα σχετικά με την προέλευση των παρεχόμενων τιμών, ώστε κατά μια μεταγενέστερη προσαρμογή της μεθόδου να είναι σαφές ποια δεδομένα πρέπει να επανεξεταστούν.
• Ένα αρχείο αλλαγών που καταγράφει πότε καθορίστηκε μια τιμή και σύμφωνα με ποια έκδοση μιας μεθόδου δοκιμής, ώστε αυτό να συμφωνεί με το ερώτημα εάν τα δεδομένα μπορούν να προσαρμοστούν αφού το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος έχει ήδη δημοσιευθεί.

Μόλις η εξουσιοδοτημένη πράξη για ελαστικά δημοσιευθεί, εδώ θα εμφανιστεί η συγκεκριμένη μέθοδος. Μέχρι τότε, το κύριο ζήτημα είναι να γνωρίζετε τι έχετε ήδη μετρήσει ή υπολογίσει και σύμφωνα με ποια μέθοδο — ώστε η συμμόρφωση με τους τελικούς κανονισμούς να μην γίνει αργότερα ένα δύσκολο πρόβλημα.