ποια περιβαλλοντικά δεδομένα πρέπει να είναι στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος που δεν εμφανίζονται στην ετικέτα της ζάντας

Τι συγκεκριμένα πρέπει να κάνετε

Τι αναμένεται από εσάς

Η ετικέτα ελαστικών που οι καταναλωτές βλέπουν στο κατάστημα δείχνει τρία πράγματα: αντίσταση κύλισης, πρόσφυση σε βρεγμένη επιφάνεια και θόρυβο κύλισης. Αυτό είναι καθορισμένο στον κανονισμό (ΕΕ) 2020/740. Το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος που εισάγεται μέσω του ESPR δεν είναι σαφώς ένα ψηφιακό αντίγραφο αυτής της ετικέτας — είναι ένα ευρύτερο αρχείο πληροφοριών. Το άρθρο 10 του ESPR (κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) καθορίζει ότι το διαβατήριο περιέχει πληροφορίες σχετικά με, μεταξύ άλλων, τη βιωσιμότητα, τα υλικά, την επισκευή και το τέλος της διάρκειας ζωής ενός προϊόντος, και για τα ελαστικά αυτό είναι ένα σημαντικά ευρύτερο σύνολο από τις τρεις τιμές της ετικέτας.

Περιβαλλοντικές πληροφορίες σχετικά με υλικά και σύνθεση

Εκεί όπου η ετικέτα δεν λέει τίποτα για το από τι φτιάχνεται το ελαστικό, το διαβατήριο αναμένει δεδομένα σχετικά με τη σύνθεση των υλικών. Για τα καουτσούκ ενισχυμένα, αυτό σημαίνει ότι ένας εισαγωγέας ή κατασκευαστής πρέπει να μπορεί να παράσχει αυτό που περιέχεται, συμπεριλαμβανομένου τυχόν ανακυκλωμένου υλικού. Για μια εταιρεία με 10 έως 100 υπαλλήλους που εισάγει ελαστικά και δεν παράγει ο ίδιος, αυτό σημαίνει κυρίως: να ζητήσει από τον κατασκευαστή τη σωστή τεκμηρίωση και να μπορεί να τη μεταφέρει στο αρχείο του διαβατηρίου. Ακριβώς τι θα πρέπει να καταγραφεί σχετικά με τη σύσταση του λάστιχου και σχετικά με το ποσοστό ανακυκλωμένου λάστιχου είναι αναλυτικά αναφερόμενα στις σχετικές σελίδες.

Περιβαλλοντικές πληροφορίες σχετικά με την προέλευση και τη διάρκεια ζωής

Η ετικέτα δεν λέει τίποτα για το από πού προέρχεται ένα ελαστικό, πόσο καιρό διαρκεί υπό κανονική χρήση, ή τι συμβαίνει με το ελαστικό μετά το τέλος της διάρκειας ζωής του. Το άρθρο 10 εστιάζει ακριβώς σε αυτό το είδος δεδομένων: πληροφορίες που είναι σχετικές για την κυκλικότητα, όπως η επισκευή, η ανακυκλοποίηση και το ανακύκλωμα. Για έναν χονδρέμπορο ή έναν διαχειριστή στόλου, αυτό σημαίνει ότι το διαβατήριο δεν αντικαθιστά απλώς μια τεχνική ετικέτα, αλλά περιέχει επίσης πληροφορίες που προηγουμένως δεν ήταν διαθέσιμες με δομημένη μορφή.

Συνέπεια μεταξύ ετικέτας και διαβατηρίου

Το άρθρο 16 του ESPR ρυθμίζει τον τρόπο που σχετίζονται οι ετικέτες με το διαβατήριο, και το άρθρο 17 απαγορεύει τις παραποιημένες ετικέτες που δίνουν την εντύπωση ότι είναι ένα επίσημο label χωρίς να είναι. Για την πράξη, αυτό σημαίνει ότι οι τιμές της ετικέτας που είναι ήδη γνωστές από τον κανονισμό (ΕΕ) 2020/740 θα εμφανίζονται στο διαβατήριο, αλλά δεν θα πρέπει να δημιουργηθεί δεύτερη, διαφορετική εκδοχή των ίδιων τιμών. Όποιος τοποθετήσει τη δική του συνοπτική ετικέτα στη συσκευασία που δεν αντιστοιχεί στα δεδομένα του διαβατηρίου, θα αντιμετωπίσει αυτή τη διάταξη. Ο ακριβής τρόπος με τον οποίο το επίσημο label σχετίζεται με το διαβατήριο είναι αναλυτικά αναφερόμενος στη σελίδα για την ετικέτα ελαστικών και το διαβατήριο προϊόντος.

Μέθοδοι μέτρησης για τα πρόσθετα δεδομένα

Για τις τρεις τιμές ετικέτας υπάρχουν ήδη καθιερωμένες μέθοδοι δοκιμής σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2020/740. Όσον αφορά τις πρόσθετες περιβαλλοντικές πληροφορίες στο διαβατήριο, το άρθρο 39 του ESPR προβλέπει μεθόδους δοκιμής, μέτρησης και υπολογισμού που θα προσδιοριστούν λεπτομερώς ανά κατηγορία προϊόντος. Για τα ελαστικά, οι πρόσθετες περιβαλλοντικές πληροφορίες δεν έχουν ακόμη συμπληρωθεί λεπτομερώς στο επίπεδο ενός εντολέα κανονισμού. Αυτό σημαίνει για μια επιχείρηση ότι η υποχρέωση να παρέχει δεδομένα είναι ήδη καθιερωμένη στον βασικό κανονισμό, αλλά ο ακριβής τρόπος μέτρησης και υπολογισμού ανά δεδομένο πρέπει ακόμη να προσδιοριστεί ή να δημοσιευθεί. Αυτό που είναι ήδη γνωστό σχετικά με το θέμα, βρίσκεται στο τη σελίδα για τη μέθοδο μέτρησης για τις τιμές του διαβατηρίου.

Όπου παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη

Ένας εισαγωγέας στέλνει την έκθεση δοκιμής του ετικέτας ελαστικών ως «περιβαλλοντική πληροφορία» για το διαβατήριο, ενώ το διαβατήριο περιμένει επίσης δεδομένα για την σύνθεση των υλικών και το τέλος της ζωής. Το μόνο ετικέτα δεν είναι τότε αρκετό.

Ένας χονδρέμπορας αναλαμβάνει δεδομένα από τον κατασκευαστή ένα προς ένα χωρίς να ελέγχει εάν πρόκειται για τη σωστή παραλλαγή του τύπου ελαστικού. Στα ελαστικά που παρέχονται σε καλοκαιρινή και χειμερινή εκδοχή, οι υποκείμενες προδιαγραφές μπορεί να διαφέρουν, και αυτό είναι κάτι διαφορετικό από μόνο ένα διαφορετικό ετικέτα. Αυτό που ισχύει συγκεκριμένα γι' αυτό, περιγράφεται στο τη σελίδα σχετικά με τα εποχιακά ελαστικά και τις προδιαγραφές.

Ένας κατασκευαστής τοποθετεί ένα δικό του σύμβολο «φιλικό προς το περιβάλλον» στη συσκευασία, δίπλα στην επίσημη ετικέτα, χωρίς αυτό το σύμβολο να υποστηρίζεται κάπου στο διαβατήριο. Αυτό έρχεται σε σύγκρουση με την απαγόρευση παραπλανητικών ή παριστανόμενων ετικετών του άρθρου 17 του ESPR.

Μια επιχείρηση συγκεντρώνει τα περιβαλλοντικά δεδομένα μία φορά κατά την πρώτη εισαγωγή και υποθέτει ότι παραμένουν για ολόκληρη τη διάρκεια ζωής του προϊόντος, ενώ η σύνθεση ή η προέλευση μιας μεταγενέστερης δέσμης παραγωγής μπορεί να διαφέρει. Το πόσο συχνά πρέπει να ενημερώνονται τα δεδομένα είναι μια ερώτηση που αντιμετωπίζεται ξεχωριστά στο η σελίδα για την τρέχουσα κατάσταση των δεδομένων του διαβατηρίου.

Ένας εισαγωγέας που προτιμά να μην μοιράζεται ευαίσθητες πληροφορίες παραγωγής, αφήνει απλώς ένα πεδίο στο διαβατήριο κενό, χωρίς να διερευνήσει εάν υπάρχει τρόπος να συμπεριληφθεί η πληροφορία χωρίς να εκτεθούν επιχειρηματικά μυστικά. Αυτή η εκτίμηση δεν πρέπει να γίνει σιωπηρά. βλέπε η σελίδα για επιχειρηματικά ευαίσθητα δεδομένα.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Η έκθεση δοκιμής και τα υποκείμενα δεδομένα μέτρησης της επίσημης ετικέτας ελαστικών, διατηρούμενα ξεχωριστά από τις πρόσθετες περιβαλλοντικές πληροφορίες για το διαβατήριο.
• Τεκμηρίωση του κατασκευαστή για τη σύνθεση των υλικών, συμπεριλαμβανομένης τυχόν αναφοράς ανακυκλωμένου υλικού ανά τύπο ελαστικού ή δέσμη παραγωγής.
• Μια επισκόπηση ανά τύπο ελαστικού (και ανά εποχιακή παραλλαγή, εάν ισχύει) των περιβαλλοντικών δεδομένων που είναι ήδη διαθέσιμα και ποια λείπουν ακόμη.
• Αλληλογραφία με τον κατασκευαστή ή τον εισαγωγέα στην οποία καταγράφεται ποιος παρέχει ποια δεδομένα και σε ποια στιγμή.
• Μια εσωτερική επισκόπηση των δεδομένων που θεωρούνται επιχειρηματικά ευαίσθητα και ποια τεκμηρίωση χρησιμοποιήθηκε γι' αυτό.
• Μια σταθερή διαδικασία για την ενημέρωση δεδομένων κατά περιπτώσεις αλλαγών στη σύνθεση, την προέλευση ή τη διαδικασία παραγωγής.

Μια πλήρης επισκόπηση των δεδομένων που ανήκουν στο διαβατήριο ενός ελαστικού, ανεξάρτητα από αυτό που είναι ήδη στην ετικέτα, βρίσκεται στο η σελίδα για τα δεδομένα στο ψηφιακό διαβατήριο του προϊόντος των ελαστικών.